به گزارش مشرق، پولی که همان روزها هم کسی پیدا نشد از او بپرسد چگونه قرار است سر از فوتبال دربیاورد، وقتی طرف حساب قانون است و باید ابتدا مشکل قانونی این مسئله حل شود. حالا هم درست همان حرف ها را می شنویم، مثلا آجرلو می گوید: «کف درآمد مطلوب ما هزار میلیارد تومان برای یک فصل است» یا اینکه به هیئت های استانی وعده ۵۰۰ میلیونی می دهد. عزیزی خادم هم عنوان می کند: «کف درآمدزایی ما در لیگ ۲ میلیون یورو است و این مبلغ می تواند تا پایان فصل به ۱۰ میلیون یورو و در نهایت تا سال ۱۴۰۴ به ۱۵ میلیون یورو افزایش یابد.»

خب این حرف های پرطمطرق را بگذارید کنار حرف های توخالی رؤسای قبلی فدراسیون فوتبال تا متوجه وخامت اوضاع شوید. ۱۶۰ میلیاردی که علی کفاشیان قرار بود به فوتبال بیاورد هیچ گاه نیامد و به جای آن انواع و اقسام بدهی ها و پرونده های شکایاتی به بار آمد که مجبور شدیم میلیاردها تومان از جیب مردم برای نجات فوتبال، علی کفاشیان و رفیق گرمابه و گلستانش یعنی مهدی تاج بپردازیم. حالا هم همان اتفاق در شرف وقوع است. چند نفری که اگر خوب دقت کنیم می توانیم به راحتی پی ببریم که در حاشیه های این روزهای فوتبال بی تقصیر هم نیستند، می خواهند برای نجات فوتبال برنامه بدهند و در این راه خیلی هم راحت همان حرف های دهان پرکن و وعده های توخالی اسلاف شان را تکرا می کنند.

بیشتر بخوانید: ناجی فوتبال بیمار ایران پیدا شد!/ وعده های قشنگ اما بی پشتوانه نامزدهای ریاست فدراسیون آنچه امروز از زبان کاندیداهای ریاست فدراسیون فوتبال شنیده می شود، همان ادبیاتی است که سال ها قبل علی کفاشیان به کار برد و بعد از او هم مهدی تاج، اما ثمره اش این شد که فوتبال هر روز بیشتر از قبل در منجلاب فساد و بدهی فرو رفت و در نهایت به جایی رسید که امروز مشاهده می کنیم. طبیعی است که هر مجموعه ای از کسب چنین درآمدهای افسانه ای و بالایی استقبال می کند، اما بد نیست که توجهی هم به پشتوانه ها و کارنامه کسانی که این شعارها و حرف های قشنگ را تحویل جامعه فوتبال می دهند، داشته باشیم و متوجه شویم که حرف زدن بسیار راحت است و عمل کردن بسیار سخت، پس یادمان باشد که گفته اند «دوصد گفته، چون نیم کردار نیست.»