به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، می دانم نزدیکی، نزدیک تر از رگ گردنم، نزدیک تر از قلبم، نزدیک تر از معنای نزدیک. می دانم می بینی آنچه در عیان انجام می دهم و آنچه در نهان می کنم، می دانم می شنوی صدای زبانم را و صدای وجودم را، می دانم که می دانی همه چیز را، هر آنچه در سینه های عالمیان می گذرد و به ذهن هایشان خطور می کند.

می دانی و احتیاج به پاسخگویی نداری، می دانی و می دانم که می توانی، می توانی مجازات کنی گستاخی هایم را، عذاب دهی ناشکری هایم را، زجر دهی پرده دری هایم را و می دانم می توانی ببخشی، می توانی نادیده بگیری، می توانی به من روی کنی و غرق رضایتم کنی، می توانی هدایتم کنی، حاجات و آرزوهایم را برآورده کنی، نعمتم بخشی و بهشتم دهی.

البته می دانم از تو دورم، کورم، کرم و لالم، سفیه و نادانم، پر از ناله و فغانم، پر از احتیاج و خواسته ام و پر از امید، امید به فضل و رحمتت، امید به بخشش و جودت، امید به هدایت و همراهی ات.

خدایا! از تو دورم اما هنوز تو را گم نکرده ام، کورم اما هنوز می بینمت، نمی شنوم اما هنوز صدایت در گوشم می پیچد که فرمودی: بنده ام، من تو را برای خودم خلق کردم، فرمودی: دوستت دارم، و لالم، اما هنوز تو را می خوانم و سفیه و نادانم اما نه آنقدر که راه رسیدن به لطف و رحمتت را ندانم، می دانم که با درود بر محمد و آل محمد، خواسته ام را اجابت می کنی، پس با زبان خوبانت تو را می خوانم:

«اللهم اهدنی فیه لصالح الأعمال، و اقض لی فیه الحوائج و الآمال، یا من لایحتاج إلی التفسیر و السؤال، یا عالما بما فی صدور العالمین، صل علی محمد و آله الطاهرین؛ خدایا، مرا در این ماه به سوی کارهای شایسته هدایت فرما، و حاجت ها و آرزوهایم را برآور، ای آن که نیاز به روشنگری و پرسش ندارد، ای آگاه به آنچه در سینه جهانیان است، بر محمد و خاندان پاکش درود فرست.»

* حجت الاسلام احمد صادقی استاد حوزه و دانشگاه

انتهای پیام/