به گزارش خبرنگار مهر، صوت پیش رو نهمین جلسه از شرح دعای ۴۴ صحیفه سجادیه توسط آیت الله صدیقی است. دعای ۴۴ صحیفه سجادیه در ۱۹ فراز تنظیم شده و دعا در هنگام ورود به ماه رمضان است.

«أعوذ بالله من الشیطان الرجیم»

«بسم الله الرحمن الرحیم * رب اشرح لی صدری * و یسر لی أمری * و احلل عقدة من لسانی * یفقهوا قولی» [۱].

«الحمد لله رب العالمین و الصلاه علی خاتم المرسلین طبیبنا حبیبنا شفیع ذنوبنا أبی القاسم محمد و آله المعصومین سیما الحجه بقیه الله فی العالمین عجل الله فرجه و رزقنا الله صحبته و اللعن علی أعدائهم أجمعین».

مقدمه

وجود مبارک سیدالساجدین امام زین العابدین (ع) هنگامی که ماه مبارک رمضان داخل شدند مطالبی را در اوصاف این ماه، ویژگی های این ماه، وظایف این ماه در دعای شریف چهل و چهارم صحیفه سجادیه بیان فرموده اند.

ماه مبارک رمضان ماه نزول قرآن

فرمودند: یکی از ویژگی های ماه مبارک «نزول قرآن کریم» است.

این فضیلت خیلی بزرگی است، هیچ ماهی ظرفیت تحمل قرآن کریم را ندارد، تنها ماهی که ملکوت آن به وسعت همه ی عالم هست ماه مبارک رمضان است، همانطوری که هیچ قلبی بجز قلب مبارک حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم تاب تحمل نزول قرآن کریم را ندارد، در زمان هم هیچ زمانی مانند ماه مبارک رمضان و شب قدر آن این ظرفیت را ندارد و خدای متعال به آن نداده است.

ویژگی قرآن کریم هم این است که کتاب هدایت است، بنابراین کسانی که قرآن می خوانند باید متوجه باشند که قرآن خواندن یعنی کسب نور هدایت و زندگی کردن در مسیر هدایت الهی، آیه آیه ی قرآن کریم روزنه های سعادت بشری است و سرگرمی نیست، خدا نکند کسی قرآن کریم بخواند و اهل غفلت باشد، قرآن کریم کتاب بیداری است، کتاب نجات است، کتاب درمان است، کتاب ذکر و تنبه است.

علت بعضی از قوانین ماه مبارک رمضان

«و بینات من الهدی و الفرقان» هم معجزات به همراه دارد و هم فرقان است، قرآن کریم بین حق و باطل وضعی پیش آورده است که هر کسی اهل قرآن باشد باطل را می شناسد، دشمن را می شناسد، به انحراف نمی رود.

«فأبان فضیلته علی سائر الشهور بما جعل له من الحرمات الموفورة، و الفضائل المشهورة، فحرم فیه ما أحل فی غیره إعظاما، و حجر فیه المطاعم و المشارب إکراما، و جعل له وقتا بینا لا یجیز- جل و عز- أن یقدم قبله، و لا یقبل أن یؤخر عنه».

این دعا خیلی باارزش است، مانند همه ی دعاها که مشحون از معارف و اسرار و رموز سعادت است.

می فرمایند: خدای متعال فضیلت این ماه را تبیین و روشن کرد به اموری که در این ماه از حرمات فراوانی قرار داده است، و این ماه فضیلت های مشهوری دارد، یکی از آن ها این است که آنچه در غیر از ماه مبارک رمضان حلال و مباح است خدای متعال همان مباح ها را در این ماه بر میهمانان خود حرام فرمود، خوردن و آشامیدن از مال طیب و طاهر خود انسان و بسیاری از اموری که در ماه های دیگر آزاد بود تا انجام بدهد، خدای متعال همان چیزهایی که در هر ماهی برای هر انسانی جایز و مباح است در این ما ممنوع کرده است، یکی از آن ویژگی های خاص… معلوم می شود این ماهی است که حرمت دارد، انسان باید در این ماه ریاضت تحمل کند، باید حواس او جمع باشد تا حتی از چیزهایی که خدای متعال همیشه حلال کرده است استفاده نکند.

چرا این کار را کرده است؟ چون ماه ماه عظیمی است، ماه ماه بزرگی است، وقتی انسان نزد یک شخصیت بزرگ می رود اگر در آنجا مشغول خوردن و آشامیدن باشد یعنی یا عظمت آن طرف را درک نکرده است یا اینکه عظمت او را رعایت نکرده است. فکر انسان نزد عظیم، نزد یک استاد، نزد یک انسان مقدس ملکوتی پیش خوردن و آشامیدن و این چیزها نیست.

«و حجر فیه المطاعم و المشارب إکراما»، «حجر» یعنی «حرم»، «محجور» یعنی «محروم»، خدای متعال خوردنی ها و آشامیدنی ها را محروم کرده است، «و جعل له وقتا بینا»، …

یکی دیگر از اموری که خیلی مهم است، امروز در عالم پزشکی و طب بعضی ها کشف کرده اند که امساک از خوردن و آشامیدن می تواند راهی برای درمان باشد، یکی از اطباء روز کتابی بنام «التطبیب بالصوم» نوشته است، درمان با روزه، او مدعی است همه ی بیماری ها و حتی سرطان را می شود با «روزه» درمان کرد، اما روزه ی آن ها این روزه نیست، روزه دار در آن روزه ی طبی می تواند مثلا آب بنوشد یا بعضی از کارهای دیگر را انجام بدهد، و وقت مشخصی هم ندارد.

آن چیزی که در روزه ی الهی در ماه مبارک رمضان موجب شرافت و کرامت انسان می شود و خدای متعال او را بعنوان میهمان مورد اکرام و احترام قرار می دهد روزه ای است که در آن «تعبد» هست و وقت دارد، «کلوا و اشربوا حتی یتبین لکم الخیط الأبیض من الخیط الأسود» [۲]، از طلوع فجر دقیقا تا زمانی که شفق روز برطرف بشود، آن ساعات معینی است، از یک لحظه ای از صبح صادق تا غروب آفتاب، حال در «غروب آفتاب» اختلاف است که غروب سرخی آفتاب مدنظر است یا پنهان شدن آفتاب، این چیزی است که وقت دارد.

یکی از مسائلی که در جای جای دین ما مطرح است «نظم دینی» است، برنامه است، دل بخواهی نیست، خدای متعال این دستورالعمل را در یک چارچوب های زمانی مشخص کرده است که جایز نیست انسان یک لحظه جلو بیندازد یا آن را عقب بیندازد.

گنج در یک جای خاصی است، گفته اند که باید فلان جا را بکنید تا گنج را بیابید، حال اگر کسی خیلی زحمت بکشد و این زمین های اطراف را چندین برابر بکند گنجی بدست نمی آورد، جای گنج مشخص است که در فلان مکان است، گنج های آسمانی زمان خاص دارد، زمان هم مانند مکان است، معدن و چیزهای زیرزمینی جای خاص دارند، مهندس زمین شناس می آید و با ابزار خاصی جای آن را پیدا می کند و می گوید اینجا نفت هست، اینجا طلا هست، اینجا زغال سنگ هست.

گنج های معنوی و سرمایه های ابدی و بهشتی در زمان های خاص با تقدیر الهی گنجانده شده است و هیچ کسی حق دخل و تصرف در تقدیم و تأخیر آن را ندارد.

این از آن مسائل بسیار مغتنم هست، کمااینکه در نمازها اینطور است، اگر انسان هزار رکعت نماز بخواند اما داخل وقت نباشد جای یک تکبیرة الاحرام در وقت را نمی گیرد، خدای متعال برای نمازهای واجب وقت قرار داده است، برای روزه ی واجب هم وقت قرار داده است.

«مسلمان» یعنی انسان منضبط، انسان بابرنامه، انسان منظم، انسان حسابی، خدای متعال عالم را به حساب آفریده است، یعنی ریاضی آفریده است، هیچ چیزی جای چیز دیگری را نمی گیرد، عالم به عدد آفریده شده است، همانگونه که هیچ عددی جای عدد دیگری را نمی گیرد، هیچ چیزی در عالم جای هیچ چیز دیگری را نمی گیرد.

خدای متعال در سوره مبارکه الرحمان فرمودند: «بحسبان» [۳] قرار داده است، «حسبان» همان «حساب» است، همان «ریاضیت»، و در آیه ی دیگری فرمود: «وکل شیء عنده بمقدار» [۴]، اندازه گیری شده است، عالم هندسی است، عالم ریاضی است، هندسه همان اندازه است، هیچ چیزی نیست که در اسلام برای آن اندازه ی مشخصی معین نشده باشد، هر چیزی یک اندازه ای دارد.

روزه هم که یک تعبد است یک نظم هم هست، یک برنامه ی دقیقی از جانب مولاست که عبد باید خود را به حفظ این اندازه ها ملزم بداند، این مهندسی های الهی دقیق است و تقدیم و تأخیر در آن روا نیست.

«الله الله فی نظم امرکم»، وجود مقدس حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام با فرق شکافته در بستر شهادت بهترین چیزهایی که ما را به سعادت می رساند را بعنوان وصیت به ما فرمودند، یکی از آن ها نظم است، و در نظم ها نظم عبادتی از برترین و مؤثرترین امور است که انسان را به مقصد می رساند.

این نظم همان مسیر است، همان ریل است، اگر از ریل خارج شدیم از خط خارج شده ایم و آدرس را گم می کنیم و به مقصد نمی رسیم.

این نظم عبادتی ریل بندگی است، صراط بندگی است که باید همه ی ما آن را رعایت کنیم.

اهمیت شب قدر

«ثم فضل لیلة واحدة من لیالیه علی لیالی ألف شهر، و سماها لیلة القدر»، امام سجاد علیه السلام بعد به آن نقطه ی مرکزی ماه مبارک رمضان می پردازند، ماه رمضان سید شهور است و «لیلة القدر» سید اللیالی و الأیام است.

ماه مبارک رمضان بخاطر شب قدر اعتبار و ارزش والا دارد.

یک شب از شب های ماه مبارک رمضان را بر هزار شب برتر قرار داد.

الله اکبر! هزار شب عمر متعارف آدمیان است، حدود هشتاد و چند سال است، که دیگر عمر متعارف انسان ها اینقدر است.

خدای متعال در این ماه یک شبی قرار داده است که کار در آن شب کار یک عمر است، از این جهت شب امید است، ولو اینکه انسان عمر خود را باخته باشد و هشتاد سال هم ضایع کرده باشد اگر آن شب بیدار باشد و قدر بداند خدای متعال کمک می کند تا انسان بتواند تدارک هشتاد سال عمر خود را در یک شب تدارک کند و همه ی خسارت ها و زیان های عمر خود را جبران کند.

«و سماها لیلة القدر»، خدای متعال آن شب را «لیلة القدر» نامیده است، حال «لیلة القدر» به معانی مختلف خود «لیلة القدر» است.

یکی اینکه شب تقدیر است، خدای متعال سرنوشت ها را در آن شب قطعی می کند، هر کسی که بناست در طول سال یک توفیقی داشته باشد، اگر بناست توبه ای بدست بیاورد، یک زیارت امام رضا علیه السلام، یک زیارت کربلایی، یک حج و عمره ای، کمک به یک جوان عذب برای ازدواج، دادن یک جهیزیه برای یک خانواده ی درمانده، فراهم کردن اموری برای تحصیلات یک طلبه، ساختن یک مسجد، کمک به یک یتیم، انواع خیرهایی که در طول سال نصیب هر کسی می شود در شب قدر نوشته می شود. گریه هایی که انسان در طول سال برای حضرت سیدالشهداء علیه السلام و حضرات معصومین دارد، قطرات اشک نوشته می شود، کسی که توسل می کند دیگران را بگریاند معین است، کسی که هزینه می کند و اینکه برای فرهنگ عاشورا و تهییج دل ها برای حضرات معصومین علیهم السلام چقدر هزینه می کند دقیقا نوشته شده است، اینکه چه کسی در مجلس حضرت سیدالشهداء علیه السلام می آید و کجای مجلس می نشیند هم نوشته شده است.

شب قدر شب برنامه ریزی عمومی است، ریز برنامه های طول سال در آن شب نوشته می شود، از این جهت «شب قدر» نامیده می شود.

و اگر کسی از دین خارج می شود، عاقبت به شر می شود، ضدانقلاب می شود، از ولایت برمی گردد، به جمع مستکبرین جهان می پیوندد، با آن ها همراه می شود، با شبکه های وقت می گذراند و تحت تأثیر آن ها قرار می گیرد، این ها هم شب قدر نوشته می شود، اینکه چه کسی در این سال بدبخت می شود، چه کسی در این سال عاقبت به شر می شود، أجل ها نوشته می شود، تولدها نوشته می شود و همه ی امور در آن شب رقم می خورد، شب عجیبی است، اگر کسی عقل داشته باشد نمی تواند در آن شب بخوابد، نمی تواند آن شب توبه ی خود را واقعی نکند، نمی تواند آن شب از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها کمک نگیرد، «فمن عرف فاطمة حق معرفتها فقد أدرک لیلة القدر» [۵]، اگر معرفت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها نصیب کسی بشود شب قدر را درک کرده است.

معلوم می شود که باطن شب قدر رسیدن به حقیقت بانوی هر دو عالم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها است.

روضه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

من هم در این فضای نورانی دوست دارم برای امام زمان ارواحنا فداه و شما عزیزانی که از این برنامه ان شاء الله استفاده می کنید به حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها توسل داشته باشم، دل من هوای مدینه کرده است، «ما زالت بعد أبیها معصبة الرأس ناحلة الجسم منهدة الرکن باکیة العین محترقة القلب یغشی علیها ساعة بعد ساعة» [۶] …

از امام جعفر صادق علیه السلام اینطور نقل شده است که فرمودند: (به تعبیر من) مادرمان حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بعد از رحلت پدر دیگر جان سالم نداشتند، در بستر قرار گرفتند، سر مبارک خویش را بعلامت درد و بیماری می بستند، گریه ی ایشان آرام نمی گرفت، بدن نازنین ایشان نحیف شده بود …

از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها نقل شده است که ایشان به فضه خطاب می کنند و می فرمایند: «لقد ذاب لحمی» … فضه! گوشت بدن من آب شده است و دیگر بجز شبه ی از من چیزی باقی نمانده است …

«منهدة الرکن» رکن زندگی ایشان پدرشان بود که از دنیا رفته بودند… اما علت اینکه سر مبارک خود را می بستند، تحلیل طلبگی روزه خوانی من این است آن سیلی که به صورت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها زدند… نامردی مقابل حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها قرار گرفت …

در وسط کوچه تو را می زدند کاش به جای تو مرا می زدند …

سیلی آنچنان بی رحمانه بود که دختر پیغمبر روی زمین افتادند… چادر خاکی شد… تعادل از بین رفت… نقل شده است که گوشواره ها از گوش مبارک ایشان افتاده است …

مادر در مدینه سیلی خوردند، در کربلا همه ی بانوان… دختر حضرت سیدالشهداء علیه السلام بعنوان شکایت در کنار پیکر پدر خویش گفت: «یا أبتاه انظر إلی رؤوسنا المکشوفة و إلی أکبادنا الملهوفة و إلی عمتی المضروبة و إلی امی المسخوبة» [۷]، بابا! ببین چادرهای ما را بردند… ببین عمه ام را چطور زدند …

لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم

الا لعنت الله علی القوم الظالمین

إلهنا یا حمید بحق محمد، یا عالی بحق علی، یا فاطر بحق فاطمة، یا محسن بحق الحسن، یا قدیم الإحسان بحق الحسین و بالأئمة من أولاد الحسین، یا الله… یا أرحم الراحمین، یا غیاث المستغیثین، یا واهب العطایا، یا مطلق الاساری، یا فکاک الرقاب من النار

خدایا! امام زمان ارواحنا فداه را برسان.

خدایا! ما را از آتش جهنم خلاص بفرما.

خدایا! قلم عفو بر جرائم اعمال ما بکش.

خدایا! با ستاریت خودت در دنیا و آخرت و در عالم برزخ آبروی ما را حفظ بفرما.

خدایا! ما را گرفتار بازجویی های نکیر و منکر نگردان.

خدایا! ما را با بشیر مبشر همراه بفرما.

خدایا! فرج مولای ما حضرت حجت ارواحنا فداه را در همین ایام محقق بفرما.

خدایا! توفیق فراهم سازی مقدمات ظهور و خدمت به حضرت در همه ی لحظات عمرمان را به ما عنایت بفرما.

خدایا! فرزندان ما را صالح و سالم قرار بده.

خدایا! وجود فرزندان و نسل ما را برای خودشان و جامعه شان مفید قرار بده و خودمان و خانواده هایمان را از همه ی مضار و مفاسد دور بدار.

خدایا! سایه پربرکت رهبر بزرگوارمان را با کفایت و کرامت مستدام و این انقلاب را با دست مبارک ایشان تحویل صاحب اصلی آن حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بفرما.

خدایا! حوائج مؤمنین و مؤمنات، عزیزانی که التماس دعا کرده اند، آن هایی که با ما عهد دعا دارند، آن هایی که ما را دعا می کنند و گاهی ما آن ها را نمی شناسیم، حوائج مورد نظر و همه ی این دعاها را مستجاب بفرما.

خدایا! تو را به حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها قسم می دهیم عاقبت بخیری ما را مقدر و محتوم بفرما.

خدایا! پرونده ی عمر ما را با مهر شهادت مختوم بگردان.

خدایا! عموم مریض ها، مریض های این ویروس، مریض های مورد نظر، مریض های جسمی و روحی را شفای عاجل و کامل روزی بفرما.

خدایا! نعمت سلامتی و امنیت و نظام دینی و رهبر نورانی که به ما داده ای از ما زوال نیاور.

خدایا! امام راحل، شهدا، ذوی الحقوق و والدین و مشایخ ما را مشمول رحمت واسعه و غفران خودت قرار بده.

خدایا! این توسلات را از ما قبول بفرما.

غفرالله لنا و لکم

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته