حسین اکبری در گفت وگو با خبرنگار مهر در گلپایگان اظهار کرد: پارک ملی و پناهگاه حیات وحش موته در شمال غرب استان اصفهان با وسعتی بالغ بر ۲۲۰ هزار هکتار، به عنوان یکی از قدیمی ترین مناطق حفاظت شده ایران و خاورمیانه، از اهمیت زیست محیطی بالایی برخوردار است.

وی ادامه داد: این منطقه غنی از گونه های جانوری و گیاهی است و زیستگاه برخی از برجسته ترین گونه های حیات وحش ایران به شمار می رود.

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره کل حفاظت محیط زیست اصفهان افزود: موته علاوه بر اینکه زیستگاه گونه های متنوعی همچون قوچ و میش، کل و بز، گراز، گربه وحشی، گرگ، کفتار و دیگر گونه ها است، بزرگ ترین و خالص ترین جمعیت آهوی ایرانی در کشور را در خود جای داده است و باید توجه داشت که این گونه از نظر ملی و زیستی بسیار حائز اهمیت است.

اکبری خاطرنشان کرد: این زیستگاه محل زندگی طیف گسترده ای از پرندگان شکاری مانند شاهین و بالابان و پرندگانی نظیر کبک، تیهو، باقرقره، کبوتر و انواع گنجشک سانان است.

اکبری همچنین به تنوع خزندگان این منطقه اشاره کرد و گفت: گونه هایی چون گرزه مار، مار پلنگی، مار شاخدار، وارانوس و لاک پشت مهمیزدار در این منطقه زیست می کنند؛ همچنین، چند گونه دوزیست و ماهی نیز در برکه ها و چشمه های منطقه زندگی می کنند.

وی با اشاره به اهمیت زیست محیطی این منطقه ابراز کرد: شرایط مطلوب زیستگاهی و موقعیت جغرافیایی منطقه در مسیر پرندگان مهاجر باعث شده که در فصل های بارندگی، پاییز و زمستان، حضور طیف گسترده ای از پرندگان مهاجر آبزی و کنارآبزی را در آبگیرها، شور رباط ترک و تالاب شور گلپایگان شاهد باشیم.

پناهگاه حیات وحش عباس آباد زیستگاهی اختصاصی برای غزال مینیاتوری

معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی اداره کل محیط زیست اصفهان با بیان اینکه پس از منطقه موته، منطقه قمیشلو میزبان جمعیت قابل توجهی از آهو، در کنار گونه های قوچ و میش است، گفت: علاوه بر این، پارک ملی کلاه قاضی نیز جمعیت چشمگیری از آهو را در خود جای داده است و جمعیت محدودی از این گونه نیز در منطقه حفاظت شده کهیاز اردستان حضور دارند.

اکبری ادامه داد: منطقه عباس آباد، در کنار جمعیت هایی از کل و بز و قوچ و میش، زیستگاه آهویی کوچک تر به نام جبیر است که یک گونه مستقل محسوب می شود. تفاوت جبیر با آهو در جثه کوچک تر و شاخ دار بودن ماده ها است.

وی افزود: زیستگاه های بیابانی تحت مدیریت استان مانند یخاب، کوه بزرگی و کلاته، زیستگاه این گونه کمیاب و در خطر انقراض هستند. به دلیل ظرافت و جثه کوچک، جبیر به《غزال مینیاتوری》شهرت یافته است.

ضرورت حفاظت از پوشش گیاهی برای حفظ پایدار زیستگاه های حیات وحش

وی با اشاره به اینکه پوشش گیاهی غنی و متنوع منطقه موته، پایه و اساس زنجیره غذایی و بقای گونه های جانوری است، اظهار کرد: حفاظت از این پوشش گیاهی و ایجاد تعادل بین دام و مرتع از اولویت های اصلی ما برای حفظ پایدار زیستگاه ها به شمار می رود.

اکبری همچنین افزود: در شبکه های غذایی و به منظور پایداری زیست بوم، توجه به کارکردها و تنوع بالای گونه های بی مهرگان، به ویژه حشرات و بندپایان، بسیار حائز اهمیت و تعیین کننده است.

برنامه های حفاظتی و پایش گونه های نادر

وی با اشاره به برنامه های حفاظتی خاطرنشان کرد: علاوه بر آهو و دیگر گونه های شاخص، حفاظت از کلیت زیستگاه و حفظ انسجام و یکپارچگی آن در بلندمدت، همراه با توجه به تمامی ابعاد زیستی اعم از گیاهی و جانوری، از اولویت های اصلی برنامه ها است.

معاون محیط زیست طبیعی اداره کل محیط زیست اصفهان خاطرنشان کرد: گونه های نادر و در معرض انقراض مانند گربه پالاس و پرندگان شکاری همچون شاهین و بالابان، در کنار آهو که زیستگاهی دشتی دارد و در برابر عوامل تهدید به شدت آسیب پذیر است، از اولویت های ویژه بوده و تحت مراقبت های شبانه روزی قرار دارند.

به گفته وی، همچنین، در فصل های حساس مانند زمستان و فصل جفت گیری، پایش این گونه ها با دقت بیشتری انجام می شود.

اهمیت بوم شناختی منطقه موته

اکبری در خصوص اهمیت بوم شناختی منطقه موته تصریح کرد: این زیست بوم به دلیل تنوع گونه ها و جمعیت های آن، نمونه ای کم نظیر از حیات وحش در فلات مرکزی ایران محسوب می شود.

وی خاطرنشان کرد: تلاش و حفاظت شبانه روزی از این ذخایر طبیعی توسط محیط بانان غیور و خستگی ناپذیر، در کنار همدلی و هم افزایی بین بخشی و به ویژه نقش و حمایت جوامع محلی، تضمین کننده بقای گونه های ارزشمند این منطقه است.