به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، در میان برخی افراد جامعه این سوال مطرح است که چرا گراز که مانند حیوانات حلال گوشت نظیر گاو و گوسفند سم دارد و میچرد (گرازها گیاهخوارند نه گوشت خوار) و از فضولات خود تغذیه نمی کند، حرام گوشت معرفی شده است؟

در جواب باید به این نکته توجه داشت که حرام ها و حلال های خداوند دارای مصلحت و حکمت هایی است که با پیشرفت علوم به آنها پی می بریم. به عبارت دیگر قرآن به برخی نکات اشاره می کند که علوم پزشکی و عقل آدمیان در صدر اسلام آن ها را کشف نکرده بود؛ نمونه آن همین تحریم گوشت خوک (گراز) است.

به فتوای مراجع تقلید گوشت گراز حرام است و همان خوک وحشی نجس العین است و خرید و فروش آن نیز جایز نیست.

برخی صاحب نظران در مورد فلسفه حرمت گوشت خوک از دو جهت سخن گفته اند:

یکی تأثیر روحی و روانی که گوشت خوک بر روی انسان ایجاد می کند؛ در میان جوامع بشری خوک حیوانی کثیف و نماد بی غیرتی است.

دوم؛ ضرر های بهداشتی و بیماری هایی است که با خوردن گوشت خوک به انسان منتقل می شود.

در نتیجه حکمت تحریم خوردن گوشت خوک را می توان پیشگیری از زیان رسیدن به جسم و روح انسان دانست؛ این ضرر های بهداشتی و اخلاقی فقط می تواند به عنوان فلسفه و حکمت این حکم مطرح شود نه علت انحصاری آن.

انتهای پیام/