به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، حجت الاسلام علی ذوعلم؛ عضو هیئت علمی گروه فرهنگ پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، امروز در نشست هم اندیشی پیشکسوتان آموزش و پرورش «سمپات» با موضوع مردمی سازی آموزش و پرورش اظهار کرد: در دوران ریاست جمهوری شهید رئیسی، موضوع مردمی سازی آموزش و پرورش در دستور کار قرار گرفت.

وی افزود: برای پرداختن به مردمی سازی، باید به سه سوال اساسی پاسخ دهیم: مردمی سازی چیست؟ چگونه باید اجرا شود؟ و چرا باید اجرا شود؟ مردمی سازی با مشارکت مردم پیوند دارد، البته باید توجه داشت که حاکمیتی بودن آموزش و پرورش امری قطعی است و نمی توان آموزش را از دوش حاکمیت برداشت و به مردم واگذار کرد.

رییس اسبق سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی با اشاره به اهمیت دقت در دو مبنای فلسفی و جامعه شناختی در اجرای مردمی سازی یادآور شد: اسلام دینی است که با مردم اجرا و محقق می شود و در امور مختلف، اگر مردم در عرصه نباشند، اتفاقی نخواهد افتاد.

وی ادامه داد: اینکه بگوییم آموزش و پرورش اساسا مردمی نیست، قابل پذیرش نیست. امروز آموزش و پرورش تا حدودی مردمی است، اما باید این جنبه تقویت شود و مردمی بودن در تاثیرگذاری امر تربیت پررنگ تر گردد.

عضو هیئت علمی گروه فرهنگ پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی اظهار کرد: مردمی بودن در جوهره نظام جمهوری اسلامی لحاظ شده است. جامعه پردازی جز با مردمی سازی محقق نمی شود. جامعه پردازی یعنی اصلاح و تغییر از درون خود جامعه، نه به صورت تحمیلی.

مردم در نظارت بر مدارس هیچ نقشی ندارند

ذوعلم ادامه داد: گاهی مردمی سازی آموزش و پرورش در عرصه ساخت و ساز و کمک های مالی معنا می شود، اما آیا سطوح برنامه ریزی و سیاست گذاری نمی تواند مردمی سازی شود؟ همچنین نظارت مردمی در امر تعلیم و تربیت چقدر جدی گرفته می شود؟ در برخی موارد شاهد هستیم که والدین از مدیران مدرسه یا معلمان ناراضی اند و انتقادهایی دارند، اما این انتقادها نمی تواند به اصلاح منجر شود و مردم در نظارت هیچ نقشی ایفا نمی کنند.

دو مانع بر سر راه مداخله مردم در آموزش و پرورش

ذوعلم با اشاره به دو مانع اساسی بر سر راه ارتقای مداخله مردم در آموزش و پرورش گفت: عامل نخست، انحصار شدید در ساختار بسته و محدود آموزش و پرورش است و عامل دوم، تمرکز است. تا زمانی که این موانع برطرف نشود، نمی توان مردمی سازی را ارتقا داد.

وی درباره چگونگی ارتقای مردمی سازی اظهار کرد: حکمرانی تعلیم و تربیت باید ارتقا یابد و اینکه تصور کنیم تربیت مدیر و معلم و تولید کتاب های درسی کافی است، اشتباه است. باید به سراغ شهروندانی برویم که صلاحیت مداخله و مشارکت در آموزش و پرورش را دارند. همچنین برای توانمندسازی تشکل های ذی صلاح در حوزه تعلیم و تربیت، اقدام و برخی از مسئولیت ها را به آنها واگذار کنیم. در حقیقت، باید حلقه های میانی را در آموزش و پرورش تعریف کنیم. هم اکنون مدارس هیئت امناءی و غیردولتی تجربه های خوبی در این زمینه دارند، اما آیا نمی توان الگوهای دیگری خلق کرد؟

مراقب نفوذ باشید

عضو هیئت علمی گروه فرهنگ پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به چالش هایی که در مردمی سازی ممکن است ایجاد شود، گفت: در مردمی سازی باید مراقب برخی چالش ها بود، از جمله واگذاری امر تعلیم و تربیت به بخش های مختلف و اختصاص ندادن منابع مالی. سرمایه گذاری در حوزه تعلیم و تربیت نباید زیر شعار مردمی سازی گم شود و همچنین اهداف و کیفیت تعلیم و تربیت نباید به خاطر مردمی سازی تضعیف شود.

وی در پایان تاکید کرد: باید مراقب نفوذی ها باشیم تا در ذیل مردمی سازی، نفوذ در تعلیم و تربیت رخ ندهد.

انتهای پیام/