به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، با صلح حدیبیه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) از جانب نیرومندترین و سرسخت ترین دشمنان خود یعنی قریش آسوده خاطر شد. از این رو فرصتی به دست آمد تا کار دیگر دشمنان یعنی یهودیان و قبایل نجد را یکسره سازند تا امنیت و آرامش را بیش از پیش در جامعه اسلامی بگسترانند. در این میان خیبر مرکز آشوب های نظامی و تحریکات و جنگ افروزی ها علیه مسلمانان بود.

مسلمانان پس از ۱۰ روز محاصره و ناکامی برخی از فرماندهان پیامبر (صلی الله علیه و آله) از جمله ابوبکر و عمر در فتح خیبر، بالأخره با پرچمداری امیرالمؤمنین (علیه السلام) توانستند این دژ مستحکم را از هم فروپاشند.

در حین این نبرد سخت، سپر از دستان مبارک آن حضرت افتاد و متوجه در دژ شد و آن را از جای خود کند، و تا پایان جنگ به عنوان سپر از آن استفاده کرد، پس از آنکه آن را بر زمین انداخت، هشت نفر از نیرومندترین سربازان اسلام از جمله ابورافع، سعی کردند آن را از این رو به آن رو کنند نتوانستند.

پس از مدت ها که از این نبرد گذشت امیر المؤمنین درباره راز کندن درب خیبر ضمن نامه خود به سهل بن حنیف نوشت.۱ حجت الاسلام عاملی ضمن مطالبی به این نکته نیز اشاره کرد.

---------------------------

پاورقی:

۱ أن أمیر المؤمنین قال فی رسالته إلی سهل بن حنیف رحمه الله و الله ما قلعت باب خیبر و رمیت به خلف ظهری أربعین ذراعا بقوة جسدیة و لا حرکة غذائیة لکنی أیدت بقوة ملکوتیة و نفس بنور ربها مضیئة و أنا من أحمد کالضوء من الضوء و الله لو تظاهرت العرب علی قتالی لما ولیت و لو مکنتنی الفرصة من رقابها لما بقیت و من لم یبال متی حتفه علیه ساقط فجنانه فی الملمات رابط.

من در خیبر را نکندم و چهل ذراع به عقب اندازم با قدرت تن و نیروی غذایی بلکه به قوت ملکوتی و نفسی که به نور رب خود فروزان است مؤید بودم؛ من نسبت به احمد پرتویی هستم، به خدا اگر همه عرب برای نبرد با من همدست شوند از آنها نگریزم و اگر فرصت به دست آید همه را گردن زنم هر که از من نهراسد مرگش گریبانگیر است و دلش در پیشامدها برجا است. (الأمالی( للصدوق)، ص۵۱۴)

انتهای پیام/