دنباله دار Pons-Brooks اولین بار در سال ۱۳۸۵ میلادی کشف شد. این گلوله برفی کثیف هر ۷۱ سال یک بار به درون منظومه شمسی ما بازمی گردد و این بار شروع به نمایشی برای نوردهی دوربین می کند.

در تصویر روز ناسا چه می بینیم؟

جریان آبی روشن در تصویر، دم یونی Pons-Brooks است که متشکل از مولکول های باردار است. این مولکول ها توسط باد خورشیدی از هسته دنباله دار دور می شوند.

دم یونی نیز توسط باد خورشید و چرخش هسته دنباله دار شکل می گیرد. دنباله دار ۱۲p یا Pons–Brooks اکنون با دوربین های دوچشمی در اوایل عصر به سمت شمال غربی قابل مشاهده است.

انتظار می رود این دنباله دار که اغلب درحال شعله ورشدن است، به درخشندگی خود ادامه خواهد داد و حتی ممکن است با چشم غیرمسلح، برای کسانی که در مسیر کلی خورشید گرفتگی ۸ آوریل هستند قابل مشاهده باشد.

منبع: دیجیاتو