باز طرح دیگری گردونه گردان نهاد

از بدایع جلوه های تازه ای کیهان نهاد

ریخت طرحی نو جهان با مقدم باد صبا

دشت و بستان هر طرف بینی گلی الوان نهاد

ابر رحمت باز گوهرریز و گوهرپاش شد

بر گل سوری ز شبنم لؤلؤ و مرجان نهاد

باد عنبرسای گردید و نسیم عنبرفروش

طبله را عطار بست و قفل بر دکان نهاد

بلبل هجران کشیده در فضای گلستان

سرخوش از دیدار گل شد، پرده الحان نهاد

بوستان و کوه و صحرا رونقی دیگر گرفت

تاجی از بیجاده بر سر، لاله نعمان نهاد

این همه آثار هست از یمن شاه دین، امام

جعفر صادق که ز احسان، قادر منان نهاد

هفده ماه ربیع الاول، اندر جمعه، بود

کاو قدوم اقدسش در عالم امکان نهاد

با طلوع آفتاب آسمان معرفت

حق تعالی بر خلایق منت و احسان نهاد

کرد بر کون و مکان خورشید حق تابندگی

زین تلألؤ بر جهان انواری از یزدان نهاد

بهرهور از مکتب علم و صفای جد و باب

گشت و تاج فخر را بر تارک ادیان نهاد

از مقام شامخ علمی او شد مستفیض

آن که اندر محضرش سر بر خط فرمان نهاد

اعلم و اتقی و افضل عاملی صدیق بود

افقه و اعرف که رکن و پایه ایمان نهاد

مستجاب الدعوه و برهان حق و مقتدا

بود و آیین را بنا بر حجت و برهان نهاد

یافته دین محمد از وجودش اعتبار

شیعه را مذهب به رسم جعفری بنیان نهاد

مفتخر دانشوران بودند از شاگردی اش

بهر ترویج شریعت پای در میدان نهاد

تربیت فرمود شاگردان عالم بی شمار

پایه های علم شیمی جابر حیان نهاد

مام گیتی مثل او هرگز نزاید در قرون

برتری او را خدا بر همسر و اقران نهاد

گر زبان خامه عاجز آمد از توصیف او

قدر والایش عنان فکر، سرگردان نهاد

ناامید از آستان خویش «فرزین» رامساز

لطف تو شاها به دل مرهم پی درمان نهاد

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=۱۹۷۸۴۵