به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، کیانوش زهراکار، معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه خوارزمی امروز در جمع خبرنگاران، با اشاره به دو چالش اساسی پیش روی این دانشگاه که ارتقای کیفیت آموزشی و پژوهشی آن را محدود کرده اند، گفت: با وجود افزایش قابل توجه نیازهای آموزشی و پژوهشی، بودجه تخصیصی دانشگاه متناسب با این رشد نبوده است.

وی نتیجه این ناترازی بودجه و هزینه را به تعویق افتادن تجهیز آزمایشگاه ها، کمبود شدید امکانات خوابگاهی و محدودیت و نامناسب بودن فضای فیزیکی دانشکده ها دانست و افزود: دانشگاه های اقماری که زمانی زیرمجموعه دانشگاه خوارزمی بودند، در سال های اخیر پیشرفت های قابل توجهی در زمینه های مذکور داشته اند و این موضوع نشان می دهد در دهه های گذشته دانشگاه خوارزمی با عدم توسعه کافی و تخصیص ناکافی منابع به آن مواجه بوده است.

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه خوارزمی اظهار کرد: این ناترازی ها همچنین به صورت مستقیم تأثیر منفی بر کیفیت آموزش و انگیزه اعضای هیئت علمی و دانشجویان گذاشته و مانع از تحقق جایگاه واقعی دانشگاه در میان برترین مراکز علمی کشور و منطقه شده است. موضوع ناترازی جایگاه کنونی با جایگاه تاریخی و قبلی دانشگاه خوارزمی به عنوان چالش دوم این مرکز مطرح است.

زهراکار اضافه کرد: این دانشگاه که پیش تر تحت عنوان دانشسرای عالی و دانشگاه تربیت معلم شناخته می شد، همواره یکی از مراکز پیشرو در توسعه آموزش عالی کشور بوده و اعضای هیئت علمی پیشین و دانشجویان آن دوره، به این جایگاه و اعتبار تاریخی دانشگاه افتخار می کردند. این در حالی است که وضعیت فعلی دانشگاه خوارزمی فاصله قابل توجهی با این دوران طلایی دارد.

وی خاطرنشان کرد: همین موضوع موجب دلسردی و تمایل اعضای هیئت علمی دانشگاه به انتقال به دانشگاه های برخوردارتر شده و این روند، هشدار جدی برای آینده علمی و فرهنگی دانشگاه خوارزمی است، بنابراین بازنگری در سیاست های بودجه ای، تقویت ارتباط دانشگاه با صنعت و تدوین نقشه راه جامع برای ارتقای جایگاه علمی و امکانات فیزیکی دانشگاه ضرورت دارد.

معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه خوارزمی، حمایت جدی مسئولان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری را کلید عبور از این وضعیت نامناسب برشمرد و گفت: این دانشگاه، به عنوان قدیمی ترین دانشگاه کشور که در سال ۱۲۹۷ تأسیس شده، یک سرمایه ملی و شناسنامه آموزش عالی مدرن ایران بوده و با توجه به این جایگاه تاریخی، لازم است رشد و توسعه آن با نگاهی ملی و تاریخی مورد حمایت و توجه ویژه قرار گیرد.

انتهای پیام/