مشرق- امام صادق علیه السلام در پاسخ به این پرسش که آیا مؤمن از جان کندن خود ناراحت می شود فرمودند: نه، به خدا، زمانی که فرشته مرگ (عزرائیل) برای ستاندن جانش می آید، او بی تابی می کند.

اما عزرائیل به او می گوید: ای دوست خدا، بی تابی مکن؛ زیرا سوگند به آن که محمد صلی الله علیه و آله و سلم را برانگیخت، من از پدر مهربانی که به بالینت بیاید، با تو خوش رفتارتر و مهربانترم. چشمت را باز کن و بنگر.

حضرت فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و امیرمؤمنان و فاطمه و حسن و حسین و امامان از نسل آنها علیهم السلام، در برابرش نمایان می شوند و به او گفته می شود: این رسول خدا و … رفیقان و همرهان تو هستند … در این هنگام ، چیزی برای او خوشتر از این نیست که جان از بدنش جدا شود و به منادی بپیوندد.





متن حدیث:



الإمام الصادق علیه السلام: لما سئل: هل یکره المؤمن علی قبض روحه ؟: لا والله، إنه إذا أتاه ملک الموت لقبض روحه جزع عند ذلک ، فیقول له ملک الموت : یا ولی الله لا تجزع، فوالذی بعث محمدا صلی الله علیه و آله و سلم لأنا أبر بک وأشفق علیک من والد رحیم لو حضرک، افتح عینک فانظر.

قال: و یمثل له رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و أمیرالمؤمنین و فاطمة و الحسن و الحسین و الأئمة من ذریتهم علیهم السلام فیقال له: هذا رسول الله و … رفقاؤک … فما شیء أحب إلیه من استلال روحه واللحوق بالمنادی.

«کافی،جلد۳ صفحه ۱۲۷- منتخب میزان الحکمة ۵۲۰»