به دلیل عدم آبیاری درختان میوه اش از بین رفت. درویش خان درختان خشک را در زمینی کاشت. سنگ های مختلف و با اشکال خاص را از کوه های اطراف جمع کرد و با استفاده از وسایلی که خود ابداع کرده بود، به سیم های آهنی آویزان کرد و تا روز های آخر عمرش به این کار ادامه داد. به این ترتیب باغ سنگی بنا شد. درویش خان در سال ۱۳۸۶ درگذشت و پیکرش در این باغ دفن شد.