ماه رجب خوش به حال چه کسانی است؟
به گزارش مشرق؛ مرحوم آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی (ره) در یکی از سخنرانی های خود به مناسبت ماه رجب، به موضوع «ملک داعی» پرداخت که در ادامه می خوانید:
در روایتی از پیغمبر اکرم داریم که حضرت فرمودند: «إن الله تعالی نصب فٖی السماء السابعة ملکا یقال له الداعی»؛ خداوند در آسمان هفتم فرشته ای را قرار داده است که به او گفته می شود داعی، «فإذا دخل شهر رجب ینادی ذلک الملک کل لیلة منه إلی الصباح»؛ زمانی که ماه رجب فرا می رسد، این ملک هر شب تا صبح ندا می دهد، «طوبی للذاکرین»؛ خوشا به حال کسانی که خداوند را یاد می کنند! «طوبی للطائعین»؛ خوشا به حال کسانی که مطیع خدا هستند، «و یقول الله تعالی»؛ خداوند میفرماید، «أنا جلیس من جالسنی»؛ من همنشین کسی هستم که با من بنشیند، «و مطیع من أطاعنی»؛ و من مطیع کسی هستم که مرا اطاعت کند.
آنچه به تو امر می کنم انجام بده تا آنچه را تو از من می خواهی، انجام بدهم، «و غافر من استغفرنی»؛ کسی که از من طلب آمرزش کند را می آمرزم، «الشهر شهری»؛ این ماه، ماه من است، «و العبد عبدی»؛ و این بنده، بنده من است، «و الرحمة رحمتی»؛ رحمت هم رحمت من است، «فمن دعانی فٖی هذا الشهر أجبته»؛ هر کس مرا در این ماه بخواند، جوابگوی او هستم، «و من سألنی أعطیته»؛ کسی که از من درخواست کند، به او عطا می کنم، «و من استهدانی هدیته»؛ اگر از من طلب راهنمایی و هدایت کند، او را راهنمایی می کنم، «جعلت هذا الشهر حبلا بینی و بین عبادی»؛ من این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار دادم، «و فمن اعتصم به وصل إلی»؛ هر کس به این ماه اعتصام بجوید به من می رسد. تمام این ها گویای یک معنا است و آن اینکه خداوند می خواهد رابطه بین او و بنده اش حفظ شود. بزرگی و کرامت او اقتضا می کند که نگذارد رابطه بنده اش حتی به خاطر گناه و یا جهالت با او قطع شود.
در روایتی از پیغمبر اکرم داریم که حضرت فرمودند: «إن الله تعالی نصب فٖی السماء السابعة ملکا یقال له الداعی»؛ خداوند در آسمان هفتم فرشته ای را قرار داده است که به او گفته می شود داعی، «فإذا دخل شهر رجب ینادی ذلک الملک کل لیلة منه إلی الصباح»؛ زمانی که ماه رجب فرا می رسد، این ملک هر شب تا صبح ندا می دهد، «طوبی للذاکرین»؛ خوشا به حال کسانی که خداوند را یاد می کنند! «طوبی للطائعین»؛ خوشا به حال کسانی که مطیع خدا هستند، «و یقول الله تعالی»؛ خداوند میفرماید، «أنا جلیس من جالسنی»؛ من همنشین کسی هستم که با من بنشیند، «و مطیع من أطاعنی»؛ و من مطیع کسی هستم که مرا اطاعت کند.
آنچه به تو امر می کنم انجام بده تا آنچه را تو از من می خواهی، انجام بدهم، «و غافر من استغفرنی»؛ کسی که از من طلب آمرزش کند را می آمرزم، «الشهر شهری»؛ این ماه، ماه من است، «و العبد عبدی»؛ و این بنده، بنده من است، «و الرحمة رحمتی»؛ رحمت هم رحمت من است، «فمن دعانی فٖی هذا الشهر أجبته»؛ هر کس مرا در این ماه بخواند، جوابگوی او هستم، «و من سألنی أعطیته»؛ کسی که از من درخواست کند، به او عطا می کنم، «و من استهدانی هدیته»؛ اگر از من طلب راهنمایی و هدایت کند، او را راهنمایی می کنم، «جعلت هذا الشهر حبلا بینی و بین عبادی»؛ من این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار دادم، «و فمن اعتصم به وصل إلی»؛ هر کس به این ماه اعتصام بجوید به من می رسد. تمام این ها گویای یک معنا است و آن اینکه خداوند می خواهد رابطه بین او و بنده اش حفظ شود. بزرگی و کرامت او اقتضا می کند که نگذارد رابطه بنده اش حتی به خاطر گناه و یا جهالت با او قطع شود.
AI Chatbot
💬 Hi! Want to know more about “ماه رجب خوش به حال چه کسانی است؟”? I’m here to guide you.