مشاغل خانگی
به گزارش خبرگزاری مهر، متن زیر یادداشتی از سجاد هجری، پژوهشگر پژوهشکده سیاست پژوهی و مطالعات راهبردی حکمت است که به بهانه شعار امسال نگاشته شده است؛
نام بجا و شایان امسال «جهش تولید» ست که رخ دادش «تمهیدات» و «لوازم» ی دارد! از آن میان، «بیداری همگانی» و «انگیزه ی همگانی» برای «کار» آشکارست! بی گمان، جهش آن گاه رخ می دهد که همگان بکار بپردازند و هیچ «ظرفیت» ی در کشور بیکار نباشد و تاریخ نشان داده که جهش تولید در برخی کشورها که بدان «انقلاب صنعتی» گویند، با «آزادسازی» و «بکارگیری» نیروی کار «زنان»، نیمی از مردمان، هم راه بوده است. ایران نیز اگر بخواهد در تولید جهش کند، باید از همه ی نیروی های کارش بهره برد. بسیاری از نیروهای کار در کشور، بیرون از «سن متعارف» کارند؛ زیرا یا کودک و نوجوان اند یا سال ور و پیر (بازنشسته!)؛ ولی آنان نیز توانا برای کار و زمینه سازی جهش تولیدند! برخی نیز که دچار ناتوانی های جسمی یا ذهنی اند، نیروی کار بشمار نمی آیند؛ ولی توان کار دارند و باید برای جهش تولید بکار آیند! اکنون پرسش این جاست که چگونه می توان از این نیروهای بالقوة ی کار تا آن جا که شدنی ست و پیامد ناسزاوار ندارد، در کشور برای جهش تولید بهره برد!؟
اکنون که جهان و ایران گرفتار بلای کروناست و مردم «درخانه مانی» (قرنطینه ی خودخواسته در خانه!) دارند و بیکارند، آدمی بیش از هر چیزی، بیاد «مشاغل / کسب وکارهای خانگی» می افتد که همه نمونه هایی از آن را همه در ذهن دارند و از قضا، این دست کسب وکارها درپیوند و سازگار آن چند دسته نیروی کاری ست که برشمردیم! در کنار «مشاغل خانگی»، می توان از «کسب وکارهای خانوادگی» نیز نام برد؛ یعنی آن گروه کارهایی که محورش یک خانواده و شاید برزگ تر، یک خاندان است! در این دست کارها «واحد اقتصادی» متناظر «واحد اجتماعی» خانواده است و گفتنی ست که سبکی سنتی-تاریخی در تمدن ماست و شکل دهنده ی بسیاری از «اصناف» بوده که محسنات و مزایایی درخور دارد! آمیزش / ترکیب این دو را می توان مشاغل / کسب وکارهای خانگی-خانوادگی نامید که هم واحد اقتصادی خانواده است و هم در محیط خانه انجام می شود.
من می پندارم که این گونه از کسب وکار اگر «فراگیر» شود، می تواند در جهش تولید بسیار یاری رساند بلکه رانه ی آن باشد! این کارهای خانگی-خانوادگی دو صورت دارد:
۱. آن که هر خانواده ای مستقلانه و علی حده بدان بپردازد!
۲. این که «شبکه» ای از این کارها (هر یک بعنوان جزئی از یک کل،) درپیوند هم «خط تولید» ی را بوجود آورد!
اگر چه هر یک از این دو گونه را مصالح و نقاط قوت / مثبتی ست؛ اما بطور ویژه دومین می تواند نقشی سترگ در تولید بازی کند! اما در پایان باید پرسید: چه نهادهایی در کشور می توانند در فراگیری این دست مشاغل زمینه سازی کنند!؟ شاید بتوان گفت که نهادهای ۱. عمومی-حکومتی غیردولتی و ۲. عمومی-مردمی / مردم نهاد در این مهم بیش از دیگران بتوانند کاری از پیش برند؛ چنان چه تا کنون نیز در گسترش مشاغل خانگی بسیار تأثیرگذار بودند!
نام بجا و شایان امسال «جهش تولید» ست که رخ دادش «تمهیدات» و «لوازم» ی دارد! از آن میان، «بیداری همگانی» و «انگیزه ی همگانی» برای «کار» آشکارست! بی گمان، جهش آن گاه رخ می دهد که همگان بکار بپردازند و هیچ «ظرفیت» ی در کشور بیکار نباشد و تاریخ نشان داده که جهش تولید در برخی کشورها که بدان «انقلاب صنعتی» گویند، با «آزادسازی» و «بکارگیری» نیروی کار «زنان»، نیمی از مردمان، هم راه بوده است. ایران نیز اگر بخواهد در تولید جهش کند، باید از همه ی نیروی های کارش بهره برد. بسیاری از نیروهای کار در کشور، بیرون از «سن متعارف» کارند؛ زیرا یا کودک و نوجوان اند یا سال ور و پیر (بازنشسته!)؛ ولی آنان نیز توانا برای کار و زمینه سازی جهش تولیدند! برخی نیز که دچار ناتوانی های جسمی یا ذهنی اند، نیروی کار بشمار نمی آیند؛ ولی توان کار دارند و باید برای جهش تولید بکار آیند! اکنون پرسش این جاست که چگونه می توان از این نیروهای بالقوة ی کار تا آن جا که شدنی ست و پیامد ناسزاوار ندارد، در کشور برای جهش تولید بهره برد!؟
اکنون که جهان و ایران گرفتار بلای کروناست و مردم «درخانه مانی» (قرنطینه ی خودخواسته در خانه!) دارند و بیکارند، آدمی بیش از هر چیزی، بیاد «مشاغل / کسب وکارهای خانگی» می افتد که همه نمونه هایی از آن را همه در ذهن دارند و از قضا، این دست کسب وکارها درپیوند و سازگار آن چند دسته نیروی کاری ست که برشمردیم! در کنار «مشاغل خانگی»، می توان از «کسب وکارهای خانوادگی» نیز نام برد؛ یعنی آن گروه کارهایی که محورش یک خانواده و شاید برزگ تر، یک خاندان است! در این دست کارها «واحد اقتصادی» متناظر «واحد اجتماعی» خانواده است و گفتنی ست که سبکی سنتی-تاریخی در تمدن ماست و شکل دهنده ی بسیاری از «اصناف» بوده که محسنات و مزایایی درخور دارد! آمیزش / ترکیب این دو را می توان مشاغل / کسب وکارهای خانگی-خانوادگی نامید که هم واحد اقتصادی خانواده است و هم در محیط خانه انجام می شود.
من می پندارم که این گونه از کسب وکار اگر «فراگیر» شود، می تواند در جهش تولید بسیار یاری رساند بلکه رانه ی آن باشد! این کارهای خانگی-خانوادگی دو صورت دارد:
۱. آن که هر خانواده ای مستقلانه و علی حده بدان بپردازد!
۲. این که «شبکه» ای از این کارها (هر یک بعنوان جزئی از یک کل،) درپیوند هم «خط تولید» ی را بوجود آورد!
اگر چه هر یک از این دو گونه را مصالح و نقاط قوت / مثبتی ست؛ اما بطور ویژه دومین می تواند نقشی سترگ در تولید بازی کند! اما در پایان باید پرسید: چه نهادهایی در کشور می توانند در فراگیری این دست مشاغل زمینه سازی کنند!؟ شاید بتوان گفت که نهادهای ۱. عمومی-حکومتی غیردولتی و ۲. عمومی-مردمی / مردم نهاد در این مهم بیش از دیگران بتوانند کاری از پیش برند؛ چنان چه تا کنون نیز در گسترش مشاغل خانگی بسیار تأثیرگذار بودند!
AI Chatbot
💬 Hi! Want to know more about “مشاغل خانگی”? I’m here to guide you.