به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، توحید مفضل عنوان کتابی است که توسط یکی از یاران مبارز امام صادق علیه السلام به نام مفضل بن عمر در چهار جلسه به املا رسیده است. این کتاب، کنزالحقایق هم نام دارد، اما متأسفانه تاکنون مورد بی مهری نظام آموزشی کشورمان قرار گرفته است در حالی که یکی از بهترین کتب در زمینه توحید خلقت است و در چهار بخش قرار دارد: ۱ شگفتی های آفرینش انسان ۲ شگفتی های خلقت حیوانات ۳ شگفتی های طبیعت ۴ در مصالح وجود ناملایمات و مصایب؛ در ادامه روایتی از امام صادق(ع) درباره برخی اسرار خواب را بخوانید. متن حیرت انگیز این کتاب، مورد تأیید علما واقع شده است، از جمله سید بن طاووس که آن را شگفت انگیز خوانده است و همچنین علامه محمدباقر مجلسی که آن را برای استفاده عامه به فارسی شیوا ترجمه کرده و در برخی موارد، سخنان حضرت را شرح نیز کرده است.

امام صادق علیه السلام در مجلس چهارم این کتاب توضیحی دربارۀ حکمت های نهفته در مرگ درختان و تجدید حیات آنها ارائه می دهند. حضرت فرمود «در انواع تدابیر و حکمت های نهفته در آفرینش درخت بنگر. می بینی که هر سال می میرد، اما حرارت غریزی آن در چوب آن می ماند و مواد میوه ها از آن زاده می شود و آنگاه در همه جا پراکنده می شود و چنان که غذاهای متنوع و لذیذ را به تو می دهند، میوه های گوناگون و گوارا و خوش طعم به تو تقدیم می کنند. شاخه ها همانند دست به سوی تو دراز می شوند و میوه های نیکو را در اختیارت می نهند، ریحان ها چنان در برابر تو ایستاده اند که گویی خود را به تو هدیه می کنند. این حساب و کتاب دقیق و حکمت عظیم جز تقدیرگر حکیم از آن کیست و چرا این گونه است؟ آیا جز برای آن است که آدمی را از لذت و سود این میوه ها بهره رسانند؟ شگفتا که مردم به جای سپاس بر نعمت، انکار منعم می کنند؛ فکر فی ضروب من التدبیر فی الشجر فإنک تراه یموت فی کل سنة موتة فتحتبس الحرارة الغریزیة فی عوده و یتولد فیه مواد الثمار ثم یحیا و ینتشر فیأتیک بهذه الفواکه نوعا بعد نوع کما تقدم إلیک أنواع الأطبخة التی تعالج بالأیدی واحدا بعد واحد فتری الأغصان فی الشجر تتلقاک بثمارها حتی کأنها تناولکها عن ید و تری الریاحین تتلقاک فی أفنانها کأنها تجیئک بأنفسها فلمن هذا التقدیر إلا لمقدر حکیم و ما العلة فیه إلا تفکیه الإنسان بهذه الثمار و الأنوار و العجب من أناس جعلوا مکان الشکر علی النعمة جحود المنعم بها

امام در این حدیث مطرح می فرمایند با وجود آنکه درخت به خواب زمستانی می رود، حرارت داخل چوب های آن باقی می ماند تا به این ترتیب، میوه ها خارج شوند. همچنین شاخه های درخت را به گشودن دست انسان مثال زدند که میوه ها و ثمرات خود را در اختیار سایرین قرار می دهد و در آخر، تمام اینها را به تقدیر خداوند حکیم نسبت می دهد. این نوع منظر توحیدی از سوی امام صادق علیه السلام ما را به این نکته توجه می دهد که تمام عالم و جزئیات و کلیات آن را خداوند تدبیر کرده و هر مخلوقی دارای حکمت های فراوانی است و هر شیئی در جای خود قرار دارد.



انتهای پیام/