به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، تخت فولاد نام قبرستان قدیمی شهر اصفهان است که به نام های لسان الارض و بابا رکن الدین نامیده می شده است. قدمت این گورستان از قرن چهارم هجری تاکنون است. دوره صفویه را می توان اوج شهرت و اعتبار تخت فولاد دانست. احداث مصلای بزرگ شهر و بنای عظیم و زیبای مقبره بابا رکن الدین، این گورستان را در کانون توجه امرا و علما و مردم قرار دارد و روز به روز بر آبادانی آن افزوده شد. هر چند اصفهان در دوره صفویه به استثنای امامزاده ها و مقابر خصوصی، دارای دوازده گورستان بزرگ بود اما گورستان بابا رکن الدین با دفن علمای بزرگی چون میرفندرسکی، رحیم ارباب و غیره اهمیت ویژه ای یافت.

خبرگزاری تسنیم در سلسله گزارش هایی به معرفی این علمای بزرگ می پردازد تا به شناخت مردم از آنها و تاثیراتی که در عالم اسلام و انقلاب داشتند کمک کند. در این گزارش به معرفی میرزا عبدالغفار تویسرکانی، عالم ربانی و فقیه و مجتهد می پردازد.

عالم بارع جلیل، جامع معقول و منقول، فرزند عالم فاضل، آقا میر محمد حسین حسینی تویسرکانی، از مشاهیر علما و فقهای اصفهان در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم هجری است. او در قصبه تویسرکان از توابع شهر همدان، در خانواده ای روحانی از خاندان سادات شیخ الاسلامی به سال ۱۲۳۷ قمری دیده به جهان گشود.

پس از فراگیری علوم مقدماتی رهسپار حوزه علمیه همدان شد، و از محضر اساتید آن حوزه بهره مند شد و چنانکه خود در یادداشتی مرقوم فرموده، یک روز باقی مانده از ذیقعده ۱۲۶۶ قمری از همدان عازم حوزه علمیه اصفهان شده است. پس از سه روز توقف در گلپایگان در منزل عمده الاعیان، میرزا ابوالفضل وزیر و دیدار با عده ای از علما و بزرگان آن شهر، در روز چهاردهم ماه ذی حجه به دارالسلطنه اصفهان؛ که در آن ایام یکی از مراکز بزرگ علمی عالم تشیع بوده؛ وارد شده و به استفاده از افاضات اکابر و مشایخ بزرگوار آن حوزه توفیق یافته است.

وی خیلی زود مورد توجه و عنایات اساتید خود واقع شده و به درجات عالیه علمی و اخلاقی نایل شده است. عمده اوقات او در مطالعه و تدریس و تألیف می گذشت؛ از این رو، پس از درگذشت عالم کامل فقیه، حاج محمد جعفر آباده ای به سال ۱۲۸۰ قمری ( امام جماعت مسجد بزرگ واقع در محله نیم آورد، معروف به مسجد حاجی آباده ای نزدیک بازار بزرگ اصفهان) برای امامت جماعت و افتاء و حل مسائل شرعیه به جای ایشان برگزیده شده است.

اساتید و مشایخ تویسرکانی

علامه آقا میر سید حسن، معروف به مدرس مطلق (م: ۱۲۶۷ ق) از بزرگان تلامذه صاحب جواهر است. عالم بزرگوارحاج ملاحسینعلی تویسرکانی (م: ۱۲۸۶ق)؛ فقیه بزرگوار میر سید محمد شهشهانی (م:۱۲۸۹ق). عمده اشتغال ایشان در خدمت حاجی تویسرکانی بوده، از اخص خواص تلامذه وی به شمار می آید.

همچنین اساتید وی در معقول: حکیم متأله آقا میرزا حسن نوری (م:قبل از ۱۲۹۴ق)، فرزند حکیم و فیلسوف نامدار مرحوم ملاعلی نوری (م: ۱۲۴۶ق)؛ حکیم عارف بزرگوار آقا محمد رضا قمشه ای متخلص به صهبا (م: ۱۳۰۶ق).

دریافت اجازه اجتهاد و روایت

وی از استاد خود حاجی تویسرکانی در محرم الحرام سال ۱۲۷۹ قمری اجازه اجتهاد و روایت دریافت داشته است که در آن آمده:« فقد قرأ علی سنین عدیدة و ایام متمادیه السید السند و المولی المعتمد الحسیب الشریف النجیب الادیب الاریب صاحب الاخلاق الحسنﺔ و ابوالمکارم الجمیلﺔ العالم الربانی و الفاضل الصمدانی و الاخ الروحانی الاقا میرزا عبدالغفار التویسرکانی حفظه الله عن جمیع الآفات و البلیه الخ».

وی اجازه ای مبسوط و مفصل از عالم بزرگوار صاحب روضات در اجتهاد و روایت به تاریخ ذی القعده ۱۲۷۹ قمری داشته که در پایان آن در تاریخ سلخ رجب ۱۲۸۰ یازده خط به آن اضافه شده است. مجاز را نسبت به ایشان ارادت خاصی بوده، چنانکه آن علم علامه به وی عنایتی خاص داشته است.

عالم جلیل، آخوند ملا عبدالکریم جزی، قاضی و مفتی و مدرس اصفهان در کتاب تذکرة القبور آورده: مرحوم آقا میرزا عبدالغفار تویسرکانی، عالمی بزرگوار، جامع معقول و منقول، امام مسجد حاجی آباده ای و جماعت او برگزیده بود از خواص طلاب و تجار و اخیار و از روسای شاگردان مرحوم حاجی ملاحسینعلی تویسرکانی و مجاز از او و از مرحوم آقا میرزا محمد باقر چهارسوقی، که در روضات الجنات ذکر فضل ایشان نموده و آنکه عمده ترتیب این کتاب از ایشان شده وفات او در سنه ۱۳۱۹ قمری.

آثار، تالیفات و شاگردان تویسرکانی

تقریرات درس فقه و اصول استاد حاجی تویسرکانی قدس سره؛ تعلیقات و حواشی بر کتاب شریف اسفار؛ حواشی بر شرایع الاسلام؛ حواشی و تعلیقات بر مدارک الاحکام؛ حواشی و تعلیقات بر ریاض المسائل؛

از جمله شاگردان ایشان می توان به این بزرگان اشاره کرد: عالم عامل جلیل، آقا میرزا محمد حسین همدانی از بزرگان علمی اصفهان در علوم عقلی و نقلی و متوفای پس از ۱۳۲۴ قمری مدفون در درب امام اصفهان؛ عالم جلیل ربانی، آقا میرزا محمد علی تویسرکانی، فرزند محمد نقی بن ابی تراب، از علمای اصفهان، صاحب تالیفات و آثار متعدده در فقه و اصول.

این عالم بزرگوار در ۲۲ ربیع الثانی ۱۳۱۹ قمری به رحمت ایزدی پیوست و در تخت فولاد اصفهان در تکیه ای مخصوص، مقابل بقعه حاجی آباده ای اعلی الله مقامه مدفون شد.

انتهای پیام/۱۶۴/ش