به گزارش خبرنگار قرآن و فعالیت های دینی خبرگزاری فارس، ۲۴ ذی الحجه یادآور اتفاقی عظیم در اثبات حقانیت اسلام است. در این روز آیه مباهله را بر پیامبر اکرم (ص) نازل شد: «فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع أبناءنا وأبناءکم ونساءنا ونساءکم وأنفسنا وأنفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین». به همین منظور پیامبر(ص) برای مباهله با سران مسیحی منطقه نجران آماده شدند، دست ۲ نوه دختری خود حسن (ع)و حسین (ع) را گرفتند و همراه با دختر و داماد خود در بیابان حاضر شدند، در آن سو نیز سران مسیحی نجران حاضر بودند، ولی آن ها با مشاهده نشانه های صحت گفتار پیامبر (ص) عقب نشینی کردند و پرداخت جزیه را بر مباهله برگزیدند.

همچنین در این روز نیز ۲ آیه تطهیر «إنما یرید الله لیذهب عنکم الرجس أهل البیت و یطهرکم تطهیرا» و ولایت «إنما ولیکم الله ورسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلاة ویؤتون الزکاة وهم راکعون» نازل شد که همواره موجب فخر شیعیان است.

اعمال مستحبی روز مباهله

برای روز ۲۴ ذی الحجه علاوه بر روزه مستحبی اعمالی نیز سفارش شده است:

-غسل

- ۲ رکعت نماز و آن مثل روز عید غدیر است ، در هر رکعت، یک مرتبه حمد و ۱۰ مرتبه سوره توحید، ۱۰ مرتبه آیة الکرسی و ۱۰ مرتبه سوره قدر خوانده می شود و بهتر است، پیش از اذان ظهر ادا شود. همچنین روایت شده است که نمازگزار بعد از نماز ۷۰ مرتبه استغفار کند.

- خواندن دعای مباهله که شبیه به دعای سحرهای ماه رمضان است: «اللهم انی اسئلک من بهائک بابهاه وکل بهائک بهی اللهم انی اسئلک ببهائک کله اللهم انی اسئلک من جلالک باجله وکل جلالک جلیل … ….. وان تفعل بی ما انت اهله یا اهل التقوی ویا اهل المغفرة صل علی محمد و ال محمد وارحمنی برحمتک یا ارحم الراحمین»

- در این روز صدقه دادن بر فقرا به جهت تأسی به امیرالمؤمنین (ع) و زیارت کردن آن حضرت و خواندن زیارت جامعه نیز وارد شده است.

درباره اهمیت این روز پای سخن ۲ نفر از کارشناسان دینی نشستیم که در ادامه می آید:

محمدزاده: ایستادگی در برابر تحریم یک نوع مباهله است

رضا محمدزاده استاد دانشگاه امام صادق (ع) درباره شأن نزول آیه مباهله گفت: قرآن کریم در آیه ۶۱ سوره مبارکه آل عمران به موضوع مباهله اشاره دارد. شرایط نزول آیه مذکور این است که بسیاری از اهل ادیان، مخالفان و معارضان، وقتی به مرحله ای رسیدند که سخن منطقی و معقول را نپذیرفتند و بلکه کار را به جایی رساندند که برخورد عقلانی و انسانی با آن ها هیچ فایده ای نداشت از این رو پیامبر (ص) مأمور شد تا چنین کاری را با آن ها انجام دهد.

وی با تأکید بر اینکه مباهله، آخرین مرحله ای است که در یک مسیر، ممکن است مورد توجه قرار گیرد، افزود: در مرحله اول که مباهله نمی کنیم. بلکه پیش از آن «وجادلهم بالتی هی أحسن» را داریم و مجادله به معنای «احسن» در ادبیات قرآن کریم به معنای آن است که با افراد به طور عقلانی بحث و نقاط قوت فکری خویش را به آن ها نشان دهید.

«مباهله» نوعی برخورد فراتر از مرزهای عقلانی است

محمدزاده بیان داشت: واقعیت ماجرا آن است که «مباهله» نوعی برخورد فراتر از مرزهای عقلانی است. گاهی ضرورت پیدا می کند که ما با افراد مختلف، این طور برخورد کنیم، چرا که تابع حق نیستند. پس «مباهله» اولین مرحله و اولین مواجهه نیست بلکه آخرین مواجهه است و روابط سالم اجتماعی انسان ها اقتضا می کند که همزیستی مسالمت آمیز بر مبنای گرایش به حق را انجام دهند.

وی ادامه داد: درسی که ما از مباهله می گیریم آن است کسانی که حق گرا نیستند وقتی در برخوردهای منفی، با جبهه حق روبه رو می شوند عقب می کشند. در مبارزه منفی وقتی حق در برابر باطل قرار می گیرد، هر چه روحیه حق گراها و کسانی که اهل حق هستند مستحکم تر و راسخ تر باشد، بیشتر می توانند اثر گذار باشند و در این صورت است که طرف مقابل تحت تأثیر قرار گرفته و عقب نشینی می کند و این نکته ای است که جامعه امروز ما نیز به نحوی به آن دچار است.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: بسیاری از کشورهایی که مخالف ما هستند می فهمند که پیام جمهوری اسلامی، پیام نظامی که مبتنی بر اسلام شکل گرفته یک پیام حق است. چرا که شعارها و سخنان ما با تمام معیارهای عقلی، اجتماعی، سیاسی و حقوقی که در جهان وجود دارد کاملا منطبق است.

وی گفت: در مواجهه منفی وقتی ما پیروز می شویم که بتوانیم راسخ و ثابت قدم بایستیم کاری که خوشبختانه ما آن را در حال حاضر انجام می دهیم و از این رو، باید بر اساس توصیه مقام معظم رهبری، مقابل تمام تحریم ها و فشارهایی که علیه ما انجام می شود مستحکم و ثابت قدم بایستیم و این هم نوعی مباهله است.

«مباهله» درسی برای تمام انسان های آزاده در تاریخ است

محمدزاده با بیان اینکه مباهله درسی برای تمام انسان های آزاده در تاریخ است، اظهار داشت: درست است که مباهله در اینجا به صورت لفظی صورت نمی گیرد، اما واقعیت قضیه این است که ما راسخ و ثابت قدم بر مواضع خویش ایستاده ایم، هر چند که دشمنان ما هیچ وقت نمی خواهند این موضوع را بپذیرند. اما مدت زمان زیادی طول نخواهد کشید که اراده عظیمی که ملت ایران آن را در پرتو نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایت و رهبری مقام معظم رهبری به دست آورده اند، چگونه آن ها را وادار به عقب نشینی خواهد کرد.

محمدزاده یادآور شد: مباهله درسی برای تمام انسان های آزاده در طول تاریخ است و اگر دشمن آنچه را که از حق مطرح می شود، نپذیرد نباید آنها استحکام و روحیه خویش را از دست دهند که با امید و ایمان راسخ خواهند توانست دشمن خویش را که از حق ابا دارد، دچار اضمحلال کنند.

حجت الاسلام شفیعی شاهرودی: چرایی تسلیم شدن علمای مسیحی در برابر حقانیت اسلام قبل از انجام مباهله

در ادامه حجت الاسلام والمسلمین محمدحسن شفیعی شاهرودی مؤلف سلسله موضوعات الغدیر (۳۲ جلد) درباره چرایی به وجود آمدن ماجرای مباهله گفت: پیامبر (ص) بعد از اینکه دعوتشان استوار شد، علمای مسیحیت را به اسلام دعوت کردند. در نامه ای به نصارای نجران نوشتند -ظاهرا نجران منطقه ای مانند واتیکان رم شامل حدود ۵۰ تا ۶۰ روستا بوده است که همه مسیحیت نشین بودند- و بزرگان آن ها را به اسلام دعوت می کنند.

وی افزود: آن ها نزد رسول خدا (ص) می آیند و اظهار می کنند: آن نشانه ای که درباره پیامبر آخرالزمان (ص) در کتاب های ما آمده است، بر شما تطبیق می کند. ولی تنها مشکلی که ما با شما داریم این است که شما مسیح را فرزند خدا نمی دانید و چون ما مسیح را فرزند خدا می دانیم، نمی توانیم به شما ایمان بیاوریم!

حجت الاسلام شفیعی شاهرودی بیان داشت: رسول خدا (ص) در این باره جواب هایی می دهند. از جمله اینکه اگر مسیح را صرف اینکه مادر داشته و این دلیل شما باشد که او را پسر خدا بدانید! پس حضرت آدم (ع) که نه پدر دارد و نه مادر دارد، اولویت دارد که پسر خدا باشد! در این پرسش و پاسخ ها کشیشان مسیحی قانع نشدند و کار به مباهله کشید؛ یعنی کار به این رسید، همدیگر را نفرین کنند که هر که ناحق است، در دم یک عذابی از جانب خدا بیاید و او نابود شود.

وی با بیان اینکه در ماجرای مباهله کار به مباهله نرسید، ادامه داد: روز مباهله، رسول خدا (ص)، امیرالمؤمنین (ع)، حسنین(ع) و حضرت زهرا (س) حاضر شدند. در میان علمای نجران یک حکیمی بود، گفت: این هیأتی که من می بینم، اگر بروید و نفرین کنید، همه شما از بین خواهید رفت. به همین خاطر پشیمان شدند و حاضر به مباهله نشدند.

این کارشناس دینی ابراز داشت: آن ها در نهایت هر چند به خاطر لجبازی، حب دنیا و ریاست طلبی حاضر نشدند مسلمان شوند، در حالی که خودشان اقرار کرده بودند، حق با رسول خدا(ص) است. اما پذیرفتند جزیه پرداخت کنند و در زمره حکومت اسلامی بیایند.

جان پیامبر در روز مباهله کی بود؟

وی با اشاره به اینکه در اصل «مباهله» یعنی نفرین کردن است، افزود: خداوند به پیامبر (ص) امر را کرد که «فقل تعالوا ندع»، ای رسول خدا! به نصارای نجران و علمای مسیح بگو که بیایید فرا بخوانید، «أبناءنا وأبناءکم» فرزندانمان را و شما فرزندانتان را-در اینجا شیعه و سنی اتفاق دارند که «أبناءنا» امام حسن (ع) و امام حسین (ع) هستند که پیامبر (ص) آن ها را به میدان مباهله برد- و «ونساءنا ونساءکم» حضرت فاطمه (س) را به جای نساء برد و «وأنفسنا وأنفسکم» و بعد نفرین می کنند.

حجت الاسلام فیعی شاهرودی درباره کلمه «أنفسنا» گفت: ممکن است بعضی ها شبهه بیندازند که «أنفسنا» نفس خود پیامبر (ص) است، یعنی خودم می آیم، ولی این معنی با لغت جور نیست و با سیاق کلام و متن آیه ناسازگار است، زیرا رسول خدا (ص) می گوید: «قل تعالوا ندع»؛ فرا بخوانید جان خودمان را، نفرمود: فرا بخوانید خودمان را! آیا معنای جمله این می شود که برای خودمان دعوت نامه بنویسیم!!

وی ادامه داد: «أنفسنا» یعنی کسی که به منزله جان و روح ما است؛ یعنی نزدیک ترین فرد بعد از خودمان، در روایت شیعه و سنی دارد که حضرت (ص)، امیرالمؤمنین (ع) را با خودش برد، در اینجا رسول خدا (ص) خودش دعوت کننده است، «ندع» با شخص رسول خدا (ص)، «أبناءنا» با امام حسن (ع) و امام حسین (ع)، «نساءنا» با حضرت زهرا (س)، «أنفسنا» شیعه و سنی تصریح می کنند که در این واقعه پیغمبر (ص)، امیرالمؤمنین (ع) را با خودش برد.

بزرگ ترین فضیلت امام علی (ع) به روایت امام رضا (ع)

مؤلف سلسله موضوعات الغدیر با اشاره به یک روایت رضوی درباره روز مباهله تصرریح کرد: روایتی از امام رضا (ع) در بحار نقل شده است که روزی مأمون به امام رضا (ع) گفت: بزرگ ترین فضیلت امیرمؤمنان علی (ع) در قرآن کدام است؟ امام (ع) جواب داد: فضیلتی که آیه مباهله بر آن حکایت دارد.

وی افزود: امام رضا (ع) در ادامه فرمود: خداوند متعال می فرماید: «فمن حاجک فیه من ….ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین»، در پی نزول این آیه پیامبر (ص)، حسن، حسین، فاطمه و امیرالمؤمنین (ع) را فراخواند، آن ها به حکم خداوند متعال در جایگاه فرزندان، زنان و نفس ایشان قرار داشتند. مشخص است که هیچ یک از بندگان خدای سبحان برتر و شریف تر از رسول خدا(ص)، از همین رو کسی که به حکم خداوند، نفس رسول خدا(ص) است، احدی برتر نباشد.(بحارالانوار ج۴۹ ، صفحه ۱۸۹)

انتهای پیام/