اصفهان بین سال های ۱۰۵۰ تا ۱۷۲۲ میلادی، در زمان پادشاهی صفویان، پایتخت ایران شد و رونق فراوانی گرفت. این شهر به داشتن معماری منحصربه فرد معروف است. از بناهای به جا مانده از دوره ساسانی، می توان از تپه اشرف، پل شهرستان و آتشکده نام برد. اصفهان بعد از اسلام در دوره سلجوقی مرکز توجه قرار گرفت و آنچه از عهد سلجوقی در اصفهان به یادگار مانده، معدود آثار تاریخی است که از دست تخریب حکومت های بعدی در امان مانده است.

تصویربردار: مهسا رحیمی، صبا صابری / تدوینگر: عماد نعمتی، جواد علیزاده / خبرنگار: سمیرا قاسمی