عباس ساعی در گفتگو با خبرنگار مهر، همزمان با روز زبان و ادب فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، درباره جایگاه حماسه در فرهنگ ایرانی اظهار کرد: شاهنامه گل سرسبد حماسه ایران و حماسه جهان است. نفوذ این اثر آن چنان گسترده و فراگیر بوده که دیگر حماسه های ما را تحت الشعاع قرار داده است؛ در حالی که شاهنامه تنها بخشی از ادبیات حماسی ایران را نمایندگی می کند و ما در کنار آن متون ارزنده حماسی فراوان دیگری نیز داریم.

وی افزود: البته پدیدآورندگان آن آثار به توانایی و قدرت فردوسی نبودند. همین مسئله نشان می دهد که حماسه با ایران و نژاد آریایی نوعی آمیختگی جدایی ناپذیر دارد. کمتر می توان قوم ایرانی را بدون حماسه تصور کرد. این قوم از سپیده دم آفرینش تا امروز، متون گرانبار و ارزشمند حماسی داشته و هرگز بدون حماسه زندگی نکرده است.

این شاعر با اشاره به جایگاه جهانی فردوسی تصریح کرد: فردوسی از قله های ادبیات جهان است، نه فقط ایران. در ادبیات جهانی کمتر کسی را می توان هم تراز او دانست. این فقط ادعای ما ایرانی ها نیست، بلکه پژوهشگران و مستشرقان بسیاری که تاریخ و ادبیات ایران را بررسی کرده اند نیز به این مسئله اذعان دارند که فردوسی در ادبیات حماسی جهان تافته ای جدابافته است.

ساعی با اشاره به شرایط امروز کشور گفت: به گمان من این روزها بیش از همیشه به فردوسی و شاهنامه گذرمان می افتد. شاهنامه تبارنامه ملی ماست و روزگاری معتبرترین سند زبان فارسی و پشتوانه بزرگ فرهنگی ما بود و همچنان نیز هست. اما امروز، با توجه به رخدادهایی که برای ایران عزیز پیش آمده و در شرایطی که مدت هاست درگیر وضعیت جنگ و صلح هستیم و تجربه رویارویی با قدرت های بزرگ جهانی را داشته ایم، بعد حماسی شاهنامه بیش از همیشه خود را نشان می دهد.

وی ادامه داد: شاهنامه مانند مادری مهربان می تواند همیشه به فریاد فرزندانش، یعنی ما ایرانی ها برسد. زمانی زبان ارزشمند فردوسی فریادرس ماست و زمانی برای برانگیختن احساسات حماسی، شجاعت و دلاوری به آن نیاز پیدا می کنیم. شاهنامه همیشه می تواند به داد ما برسد.