گرد و غبار در ماه یکی از بزرگترین مشکلات ناسا در طول مأموریت های آپولو بود، چرا که این گرد و غبار باعث ایجاد مشکلاتی برای تجهیزات و فضانوردان در آن زمان شد. اکنون ناسا در حال استفاده ازاین مواد ساینده برای کمک به مبارزه با آلودگی هوای زمین است.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، ناسا برای انجام این کار با شرکت «Lunar Outpost» مستقر در «دنور» که چند حسگر کیفیت هوا برای اندازه گیری گرد و غبار ماه طراحی کرده، همکاری کرده است. ناسا قصد دارد از آن حسگرها برای اندازه گیری آلاینده های مختلف روی زمین مانند ذرات معلق، کربن مونوکسید، متان، گوگرد دی اکسید و ترکیبات آلی فرار استفاده کند.

از این برنامه به طور بالقوه می توان در مواردی مانند آتش سوزی جنگل ها، فوران های آتشفشان و در صنعت نفت و گاز برای درک سطح آلاینده ها و میزان کاربردی بودن سیستم های فیلتراسیون هوا استفاده نمود.

این حسگر که اکنون با نام Canary-S (خورشیدی) شناخته می شود، با کمک انرژی خورشیدی و یک باتری که با استفاده از فناوری شبکه، داده ها را انتقال می دهد، کار می کند.

حسگر یاد شده این اندازه گیری ها را هر دقیقه انجام می دهد و داده ها را به یک فضای ابری امن و جایی که بتوان آنها را در داشبورد Lunar Outpost یا یکی از پایگاه های داده به منظور تجزیه و تحلیل بارگذاری کرد، می فرستد.

حسگرها و نرم افزارها به راحتی قابل شخصی سازی هستند و به مشتریان امکان استفاده از آن را برای نیازهای خاص خود را می دهند.

برخلاف گرد و غبار روی زمین، گرد و غبار ماه به همه چیز می چسبد.«هریسون اشمیت» (Harrison Schmitt) یکی از فضانوردان ماموریت آپولو واکنش خود را در برابر این ماده همانند «رینیت آلرژیک قمری»که باعث عطسه ، آبریزش چشم و گلو درد می شود، تشبیه کرد. گرچه در نهایت علائم از بین رفت اما نگرانی برای سلامتی انسان هنوز وجود دارد.

در حال حاضر ۱۵ ایالت از Canary-S در صنایع مختلف استفاده می کنند. حال، محققان قصد دارند از این حسگر برای اندازه گیری کیفیت هوا استفاده کنند.

«چارلز لوش» (Charles Losche)، مدیر ارشد رشد و سیاست گذاری این پروژه گفت: صنعت نفت و گاز می تواند از این حسگر برای اندازه گیری موثر بودن کنترل های محیطی خود نیز استفاده کند.

این برنامه بخشی از برنامه «NextSTEP» ناسا است.

انتهای پیام