به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، صلوات یکی از اذکار عام اما در عین حال پر خاصیت و نیز توصیه شده توسط پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام است. در اهمیت این ذکر همین بس که خداوند در آیه ۵۶ سوره احزاب دعوت به این امر کرده و به صراحت می فرماید «إن الله و ملائکته یصلون علی النبی یا أیها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما؛ خدا و ملائک بر پیامبر درود می فرستند؛ ای کسانی که ایمان آورده اید، بر او درود فرستید و به تسلیم قطعی (اوامر) او شوید». از این رو خود آن بزرگواران در ادعیه های مختلف از ذکر «اللهم صل علی محمد و آل محمد » بهره می بردند که نمونه بارز آن را در این ایام شعبان و در صلوات شعبانیه می خوانیم.

اما از جمله اذکاری که پشتوانه ذکر صلوات بیان می شود، عبارت «و عجل فرجهم». از این جهت گاهی سؤال می شود که به چه استنادی باید این ذکر بیان شود؟ آیا روایتی در این زمینه وجود دارد یا خیر و یا صرفا بر اساس محبت و ارادت نسبت به ساحت مقدس امام عصر (عج) است؟

پاسخ این پرسش را در روایتی از امام صادق علیه السلام می یابیم؛ ایشان ضمن آداب نماز صبح و ظهر فرمود «هرکس بعد از نماز صبح و ظهور بگوید اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم» نمیرد مگر اینکه قائم را درک کند من قال بعد صلوة الفجر و بعد صلوة الظهر اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم لم یمت حتی یدرک القائم» (مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج۱، ص۳۵۸)

یا در جایی دیگر ابوحمزه ثمالی دعای مفصلی را نقل می کند و می گوید این دعا را از امام باقر (ع) دریافت کردم؛ ضمن این دعا می خوانیم: «یا کریم یا کریم یا کریم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اغفر لی ذنبی». (تهذیب الأحکام (تحقیق خرسان)، ج۳، ص۷۶)

انتهای پیام/