به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان سمنان، مصطفی یغمائیان بابیان اینکه فنون بافت سیاه چادر عشایری سنگسر موسوم به «گوت» ثبت ملی شد، تأکید کرد: سیاه چادر ایل سنگسری به دلیل برخورداری از ویژگی های نهفته در تکنیک بافت پارچه، فرم و نحوه برپایی منحصربه فرد سیاه چادر، زیبایی، سلیقه در طراحی سنتی داخلی، جادار بودن، صلابت و ابهت و درنهایت حس زیبای طبیعت دوستی آن باعث شده عشایر ایل سنگسری همچنان از آن استفاده کنند و این اثر در ردیف آثار ملی قرار گیرد.

وی افزود: استفاده از گوت در بین ایل وندان سنگسری از دیرباز معمول بوده، چراکه راحت ترین و در دست ترین سرپناه انسان به عنوان سایه سار در برابر گرما و سرپناه در برابر باران و باد بوده و در هنگام جابجایی هم به آسانی جمع شده و در مکان مناسب دیگر، دوباره برافراشته می شود.

معاون میراث فرهنگی استان سمنان، گفت: ایل سنگسری به دلیل توقف سه ماهه و ثابت در ییلاق و نبود نیاز به جابجایی خانوار عشایر، اقدام به توسعه گوت یا سیاه چادر با مساحتی بیش از ۱۲۰ تا ۱۵۰ مترمربع کرده است و ازاین رو از بزرگ ترین سیاه چادرهای مورداستفاده عشایر در ایران و جهان محسوب می شود.

یغمائیان تأکید کرد: اگرچه همه عشایر از موی بز به عنوان سیاه چادر استفاده می کنند اما گوت به لحاظ ساختار و نحوه قرار گرفتن بافت پارچه در کنار هم، با همه سیاه چادرهای عشایر کشور متفاوت است و طراحی ویژه و منحصربه فرد آن باعث می شود که دارای ابهت، ایستایی بوده و مقاومت قابل توجه ای در برابر باد و باران داشته باشد.

وی افزود: معماری به کاررفته در سازه های درون سیاه چادر تلفیقی از هنر و باورهای دینی در ادوار مختلف تاریخ ایل و الهامات طبیعی است و به باور بسیاری از پژوهشگران حوزه زندگی عشایری، سکونت گاه های سنگسری در بین ایلات مختلف کشور از باسلیقه ترین و زیباترین ها است.

یغمائیان با اشاره به اینکه فضای داخلی سیاه چادرها معمولا محدود و بیشتر برای اقامت موقت و نیمه موقت طراحی و ساخته می شوند، گفت: اما گوت یا سیاه چادر عشایر ایل سنگسری، خانه باغی وسیع و زیباست که گشت وگذار در اوقات فراغت، استراحت و راحتی در هنگام آرمیدن و امنیت را همواره در پناه خویش ممکن می سازد.

معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان سمنان گفت: هر گوت سنگسری دارای فضاهای ویژه ای برای پذیرایی از میهمان، آرامش و استراحت خانواده، فضای کار و فرآوری محصولات، استحمام و بهداشت عمومی خانوار و نیز فضاهایی برای ذخیره سازی آذوقه و انبار است.