به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، صلوات شعبانیه یکی از ادعیه منسوب به امام سجاد علیه السلام است. آنچه در صلوات شعبانیه آمده، بیشتر تأکید بر جایگاه اهل بیت پیامبر و امامان شیعه است. اهل بیت، گنجینه علم، محل رفت و آمد فرشتگان، جایگاه رسالت الهی و محل نزول وحی هستند. در فرازی از این مناجات می خوانیم «اللٰهم صل علیٰ محمد وآل محمد الفلک الجاریة فی اللجج الغامرة، یأمن من رکبها، ویغرق من ترکها، المتقدم لهم مارق، والمتأخر عنهم زاهق، واللازم لهم لاحق»؛ یعنی خدایا، بر محمد و خاندان محمد درود فرست، کشتی روان در اقیانوس های عمیق، هرکه به آن توسل جوید ایمنی یابد و هرکه آن را رها کند غرق شود، پیش افتاده از آن ها از دین خارج است و عقب مانده از آنان نابود است و همراه آنان ملحق به حق است.

در این فراز، این انوار مقدس همچون کشتی نجات در موج های سهمگین هستند که هر کس به آن متمسک شود، نجات می یابد و هر کس از آن باز ماند، غرق خواهد شد و هرکه با آنها همراهی کند، به حق محلق شود. با این مثال در می یابیم که اهل بیت وحی سکان داران شیعیان برای عبورشان از امواج سهمگین دنیا به سوی ساحل نجاتند. در این راستا شیعیان از مسافران این کشتی اند و باید تابع سکان دار خویش باشند. جالب است که رسول خدا صلی الله علیه و آله در روایتی که نزدیک به مضمون این فراز از صلوات شعبانیه است، فرمود « إن مثل أهل بیتی فی أمتی کمثل سفینة نوح فی قومه من رکبها نجا و من تخلف عنها غرق»؛ یعنی اهل بیتم در میان امتم مانند کشتی نوح در میان قومش هستند که هر که سوار شد، نجات یافت و هر که از آن روی گرداند، غرق شد. (کتاب سلیم بن قیس الهلالی، ج۲، ص: ۵۶۰)

نکته دیگر اینکه این فراز از صلوات شعبانیه ما را به مرور قصه نوح نبی علیه السلام هدایت می کند. در این داستان، کشتی نوح که متشکل از یکسری تخته چوب و ریسمان های سست بود، به صورت اعجاب انگیزی و البته تحت نظارت الهی، در میان آن طوفان دریای حیرت انگیز قرار می گیرد و بدون هیچ گونه آسیبی به ساحل نجات می رسد؛ ضمن آنکه به تعبیر قرآن، ارتفاع امواج آن به اندازه یک قله کوه بود. از این جهت همراهی با هادیان الهی که در رأس آنها اهل بیت وحی قرار دارند، مساوی با عبور از امواج پر خطر دنیا و رسیدن به ساحل نجات و فلاح و رستگاری است.

انتهای پیام/