دعای 45 ( دعا به هنگام وداع با ماه مبارک رمضان ) ترجمه استاد حسین انصاریان
- و کان من دعائه علیه السلام فی وداع شهر رمضان
دعای آن حضرت است در وداع ماه مبارک رمضان
- ( ۱ ) اللهم یا من لا یرغب فی الجزاء
(۱) خدایا! ای که شوقی به پاداش ندارد؛ چون بی نیاز از آفریده هاست؛
- ( ۲ ) و یا من لا یندم علی العطاء
(۲) و ای که بر عطابخشی اش، پشیمان نمی شود؛
- ( ۳ ) و یا من لا یکافی عبده علی السواء .
(۳) و ای که پاداش بنده اش را مساوی و برابر نمی دهد؛ [بلکه پاداشش بیش از عمل بنده است].
- ( ۴ ) منتک ابتدا ، و عفوک تفضل ، و عقوبتک عدل ، و قضاؤک خیرة
(۴) نعمتت آغاز است، [دست کسی در ساخت و پرداختش جایی ندارد] و گذشتت احسان و مجازاتت عدالت و فرمانت خیر است.
- ( ۵ ) إن أعطیت لم تشب عطاءک بمن ، و إن منعت لم یکن منعک تعدیا .
(۵) اگر عطا کنی، عطایت را به منت آلوده نمی کنی؛ و اگر منع کنی، منعت بر پایه تجاوز نیست.
- ( ۶ ) تشکر من شکرک و أنت ألهمته شکرک .
(۶) کسی که تو را سپاس-گزاری کند، پاداشش می دهی؛ در حالی که خودت سپاسگزاری را به او الهام کردی.
- ( ۷ ) و تکافی من حمدک و أنت علمته حمدک .
(۷) و کسی که تو را ستایش کند، تلافی و جبران می کنی؛ در صورتی که ستایش را خودت به او آموخته ای.
- ( ۸ ) تستر علی من لو شئت فضحته ، و تجود علی من لو شئت منعته ، و کلاهما أهل منک للفضیحة و المنع غیر أنک بنیت أفعالک علی التفضل ، و أجریت قدرتک علی التجاوز .
(۸) پرده می پوشی بر کسی که اگر می خواستی رسوایش می کردی؛ جود و کرم می کنی بر کسی که اگر می خواستی منعش می فرمودی؛ در حالی که هر دوی این ها از سوی تو سزاوار رسوایی و منع اند؛ اما چنین نمی کنی، چون تمام کارهایت را بر پایۀ لطف و احسان بنا نهادی و قدرتت را بر آیین گذشت به جریان انداختی.
- ( ۹ ) و تلقیت من عصاک بالحلم ، و أمهلت من قصد لنفسه بالظلم ، تستنظرهم بأناتک إلی الإنابة ، و تترک معاجلتهم إلی التوبة لکیلا یهلک علیک هالکهم ، و لا یشقی بنعمتک شقیهم إلا عن طول الإعذار إلیه ، و بعد ترادف الحجة علیه ، کرما من عفوک یا کریم ، و عائدة من عطفک یا حلیم .
(۹) و با کسی که با تو به مخالفت برخاسته، با بردباری روبه رو شدی؛ و کسی را که بر ستم به خود همت گماشت، مهلت دادی؛ با حلم و بردباری ات مهلتشان می دهی تا به سویت بازگردند. شتاب در عقوبت را وا می گذاری تا به عرصه گاه توبه و بازگشت بنشینند؛ تا آن که از سوی تو، سزاوار هلاکت شده، هلاک نشود؛ و تیره بختشان به نعمت تو بدبخت نگردد. هلاکت و بدبختی آنان، پس از طول مدتی است که حرام و حلالت را برای آنان روشن کردی و پیوسته به عذاب تهدیدشان فرمودی و عذر بسیاری از این قبیل در برابرشان قرار دادی و پی درپی بر آنان اتمام حجت کردی. این همه، بر پایۀ کرم و بخششی از عفو توست، ای بزرگوار! و سود و بهره ای است از مهربانی تو، ای بردبار!
- ( ۱۰ ) أنت الذی فتحت لعبادک بابا إلی عفوک ، و سمیته التوبة ، و جعلت علی ذلک الباب دلیلا من وحیک لئلا یضلوا عنه ، فقلت تبارک اسمک تُوبُوا إِلَی اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسَی رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ.
(۱۰) تویی که دری برای بندگانت به سوی بخششت گشودی و آن را توبه نامیدی و بر آن در گشوده دلیلی از وحی ات قرار دادی تا آن را گم نکنند؛ - ای که نامت والا و مبارک است! - فرمودی: «به سوی خدا بازگردید؛ بازگشتی خالص، باشد که پروردگار گناهانتان را محو کند و شما را وارد بهشت هایی کند که از زیر آن ها، نهرها روان است.
- ( ۱۱ ) يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ ، نُورُهُمْ يَسْعَی بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمَانِهِمْ ، يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا ، وَ اغْفِرْ لَنَا ، إِنَّكَ عَلَی كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. فما عذر من أغفل دخول ذلک المنزل بعد فتح الباب و إقامة الدلیل
(۱۱) روزی که خداوند، پیامبر و کسانی که به او ایمان آوردند، خوار نمی کند؛ نورشان پیش رویشان و از جانب راستشان در حرکت است. می گویند: خدایا! نور ما را کامل کن و ما را بیامرز که تو بر هر کاری توانایی.» پس بهانه و عذر کسی که پس از گشوده شدن در و اقامۀ راهنما، از ورود به عرصه گاه بخششت غفلت کند چیست؟
- ( ۱۲ ) و أنت الذی زدت فی السوم علی نفسک لعبادک ، ترید ربحهم فی متاجرتهم لک ، و فوزهم بالوفادة علیک ، و الزیادة منک ، فقلت تبارک اسمک و تعالیت مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ، وَ مَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَی إِلَّا مِثْلَهَا.
(۱۲) و تویی آن که در معاملۀ خود، به بهره و سود بندگانت افزودی؛ و در این داد و ستدشان با تو، سودشان و کامیابی و فوزشان به وقت ورود بر تو و بهرۀ افزون را از جانب خود، برای آن ها خواسته ای؛ پس گفتی - ای که نامت مبارک و والاست! -«هر کس یک خوبی بیاورد، ده برابرش برای اوست؛ و هر کس یک بدی بیاورد، جز به مانند آن کیفر نشود.»
- ( ۱۳ ) و قلت مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ ، وَ اللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ و قلت مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافاً كَثِيرَةً و ما أنزلت من نظائرهن فی القرآن من تضاعیف الحسنات.
(۱۳) و فرمودی: «داستان آنان که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند، مانند دانه ای است که هفت خوشه رویانده، در هر خوشه صد دانه است؛ و خدا برای هر که بخواهد، چند برابر می کند.» و گفتی: «کیست که به خدا وام نیکو دهد تا خدا آن را برایش به چندین برابر بیافزاید.» و آنچه از نظایر این آیات، دربارۀ چندین برابر کردن خوبی ها، در قرآن نازل فرمودی.
- ( ۱۴ ) و أنت الذی دللتهم بقولک من غیبک و ترغیبک الذی فیه حظهم علی ما لو سترته عنهم لم تدرکه أبصارهم ، و لم تعه أسماعهم ، و لم تلحقه أوهامهم ، فقلت اذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ، وَ اشْكُرُوا لِي وَ لَا تَكْفُرُونِ و قلت لئن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ، وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ.
(۱۴) و تویی که با گفتارت از غیب خود و تشویقت که بهرۀ آن ها در آن است، به اموری راهنمایی کردی که اگر آن امور را از ایشان می پوشاندی، دیدگانشان آن ها را درک نمی کرد و گوش هایشان فرا نمی گرفت و اندیشه و فکرشان به آن ها نمی رسید. پس گفتی: «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و مرا سپاس گزارید و کفران نکنید.» و فرمودی: «اگر شکر کنید، بر شما افزون می کنم؛ و اگر ناسپاسی کنید، محققا عذاب من سخت است».
- ( ۱۵ ) و قلت ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ، فسمیت دعاءک عبادة ، و ترکه استکبارا ، و توعدت علی ترکه دخول جهنم داخرین .
(۱۵) و گفتی: «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم. آنان که از عبادت من، [یعنی دعا] تکبر می کنند، به زودی خوار و ذلیل وارد دوزخ می شوند». دعا و خواندن خود را عبادت و ترکش را سرکشی نامیدی؛ و بر ترک دعا به ورود در دوزخ با ذلت و خواری تهدید کردی.
- ( ۱۶ ) فذکروک بمنک ، و شکروک بفضلک ، و دعوک بأمرک ، و تصدقوا لک طلبا لمزیدک ، و فیها کانت نجاتهم من غضبک ، و فوزهم برضاک .
(۱۶) بندگان واقعی ات، به خاطر نعمتت تو را یاد کردند؛ و به سبب احسانت، به شکرگزاری ات برخاستند و به فرمانت، تو را خواندند؛ و برای گرفتن عطای افزونت، صدقه دادند؛ نجاتشان از خشمت و کامیابی شان به خشنودی ات در این امور بود.
- ( ۱۷ ) و لو دل مخلوق مخلوقا من نفسه علی مثل الذی دللت علیه عبادک منک کان موصوفا بالإحسان ، و منعوتا بالامتنان ، و محمودا بکل لسان ، فلک الحمد ما وجد فی حمدک مذهب ، و ما بقی للحمد لفظ تحمد به ، و معنی ینصرف إلیه .
(۱۷) و اگر مخلوقی از سوی خودش مخلوقی دیگر را، به همین گونه که تو بندگانت را راهنمایی کردی، راهنمایی می کرد، موصوف به احسان و نعمت بخشی بود و به هر زبانی مورد ستایش قرار گرفته بود؛ پس تو را سپاس تا آنجا که در سپاست راهی یافت شود؛ و تا آنجا که برای سپاس، کلمه ای که به آن ستوده شدی و معنایی که به سپاس منصرف شود، باقی باشد.
- ( ۱۸ ) یا من تحمد إلی عباده بالإحسان و الفضل ، و غمرهم بالمن و الطول ، ما أفشی فینا نعمتک ، و أسبغ علینا منتک ، و أخصنا ببرک
(۱۸) ای که با احسان و فضل، بندگانش را به سپاس فراخوانده و آنان را در دریای نعمت و عطا غرق کرده، چه آشکار و پخش است نعمتت در عرصۀ حیات ما و چه سرشار و فراوان است عطایت بر ما؛ و چه قدر ما را به نیکی و احسانت اختصاص داده ای!
- ( ۱۹ ) هدیتنا لدینک الذی اصطفیت ، و ملتک التی ارتضیت ، و سبیلک الذی سهلت ، و بصرتنا الزلفة لدیک ، و الوصول إلی کرامتک
(۱۹) ما را به دینت؛ دینی که برگزیده ای و به آیینت؛ آیینی که پسندیده ای و راهت؛ راهی که هموار کرده ای، هدایت فرمودی؛ و به چیزی که مایۀ قرب به توست و زمینۀ رسیدن به کرامتت، بینا کردی.
- ( ۲۰ ) اللهم و أنت جعلت من صفایا تلک الوظائف ، و خصائص تلک الفروض شهر رمضان الذی اختصصته من سائر الشهور ، و تخیرته من جمیع الأزمنة و الدهور ، و آثرته علی کل أوقات السنة بما أنزلت فیه من القرآن و النور ، و ضاعفت فیه من الإیمان ، و فرضت فیه من الصیام ، و رغبت فیه من القیام ، و أجللت فیه من لیلة القدر التی هی خیر من ألف شهر.
(۲۰) خدایا! تو از خالص ترین آن وظایف و برگزیده ترین آن فرایض، ماه رمضان را قرار دادی که آن را از میان سایر ماه ها برگزیدی و از میان همۀ زمان ها و روزگارها انتخاب کردی و بر همۀ اوقات سال برتری دادی؛ به خاطر آن که قرآن و نور را در آن نازل کردی و ایمان را در آن چند برابر ساختی و روزه گرفتن در آن را واجب کردی و به شب زنده داری در آن تشویق فرمودی و شب قدر را که از هزار شب بهتر است، در آن بزرگ داشتی.
- ( ۲۱ ) ثم آثرتنا به علی سائر الأمم ، و اصطفیتنا بفضله دون أهل الملل ، فصمنا بأمرک نهاره ، و قمنا بعونک لیله ، متعرضین بصیامه و قیامه لما عرضتنا له من رحمتک ، و تسببنا إلیه من مثوبتک ، و أنت الملیء بما رغب فیه إلیک ، الجواد بما سئلت من فضلک ، القریب إلی من حاول قربک .
(۲۱) سپس ما را به سبب آن، بر دیگر امت ها برتری دادی و در پرتو فضلش ما را از میان همۀ ملت ها برگزیدی؛ پس به فرمانت روز را روزه گرفتیم و شبش را به یاری ات به عبادت برخاستیم، در حالی که خود را به سبب روزه و شب زنده داری اش در معرض رحمتت قرار دادیم؛ زیرا خودت ما را در این ماه در معرض رحمتت قرار دادی و آن را وسیلۀ رسیدن به پاداشت انتخاب کردیم و تو به انجام آنچه از درگاهت طلب شود توانایی؛ و به آنچه از احسانت درخواست شود، جواد و بخشنده ای؛ به کسی که برای تقرب به تو بکوشد، قریب و نزدیکی.
- ( ۲۲ ) و قد أقام فینا هذا الشهر مقام حمد ، و صحبنا صحبة مبرور ، و أربحنا أفضل أرباح العالمین ، ثم قد فارقنا عند تمام وقته ، و انقطاع مدته ، و وفاء عدده .
(۲۲) به تحقیق این ماه در بین ما، در مرتبه و محلی ستوده زیست و با ما مصاحبت کرد؛ مصاحبتی پسندیده و نیکو و ما را به برترین بهره های جهانیان، سودمند کرد؛ سپس هنگام پایان یافتن وقتش و به سر رسیدن مدتش و کامل شدن روزهایش، از ما جدا شد.
- ( ۲۳ ) فنحن مودعوه وداع من عز فراقه علینا ، و غمنا و أوحشنا انصرافه عنا ، و لزمنا له الذمام المحفوظ ، و الحرمة المرعیة ، و الحق المقضی ، فنحن قائلون السلام علیک یا شهر الله الأکبر ، و یا عید أولیائه .
(۲۳) پس ما او را وداع می کنیم؛ وداع کسی که هجرانش بر ما سخت و غم انگیز است و روگرداندنش ما را غم زده و دچار وحشت کرد. برای او برعهدۀ ما، پیمانی محفوظ و حرمتی در خور رعایت و حقی واجب الاداء، لازم شد. بر این اساس می گوییم: سلام بر تو ای بزرگ ترین ماه خدا! و ای عید دوستانش!
- ( ۲۴ ) السلام علیک یا أکرم مصحوب من الأوقات ، و یا خیر شهر فی الأیام و الساعات .
(۲۴) سلام بر تو ای گرامی ترین همنشین از میان اوقات! و ای بهترین ماه، در ایام و ساعات!
- ( ۲۵ ) السلام علیک من شهر قربت فیه الآمال ، و نشرت فیه الأعمال .
(۲۵) سلام بر تو، ماهی که در آن، آرزوها و حاجات، به برآورده شدن نزدیک است؛ و اعمالی که موجب خشنودی خداست، در آن پخش شده.
- ( ۲۶ ) السلام علیک من قرین جل قدره موجودا ، و أفجع فقده مفقودا ، و مرجو آلم فراقه .
(۲۶) سلام بر تو، ای هم نشینی که هنگام موجود بودن، منزلتش بزرگ؛ و وقت مفقود شدن، فقدانش دردناک؛ و مایۀ امیدی که دوری اش، رنج آور است.
- ( ۲۷ ) السلام علیک من ألیف آنس مقبلا فسر ، و أوحش منقضیا فمض
(۲۷) سلام بر تو همدمی که چون رو کند، مونس گردد و مسرور و شاد کند؛ و زمانی که سپری شود، به وحشت اندازد و دل ها را به درد آورد.
- ( ۲۸ ) السلام علیک من مجاور رقت فیه القلوب ، و قلت فیه الذنوب .
(۲۸) سلام بر تو، همسایه ای که دل ها در آن نرم و گناهان در او کم شد.
- ( ۲۹ ) السلام علیک من ناصر أعان علی الشیطان ، و صاحب سهل سبل الإحسان
(۲۹) سلام بر تو یاوری که ما را در مبارزۀ با شیطان، یاری داد؛ و رفیقی که راه های احسان را، هموار و آسان ساخت.
- ( ۳۰ ) السلام علیک ما أکثر عتقاء الله فیک ، و ما أسعد من رعی حرمتک بک
(۳۰) سلام بر تو؛ چه بسیارند آزادشدگان خدا در تو و چه خوشبخت است کسی که احترامت را برای وجود خودت، رعایت کرد.
- ( ۳۱ ) السلام علیک ما کان أمحاک للذنوب ، و أسترک لأنواع العیوب
(۳۱) سلام بر تو؛ چه بسیار گناهان را محو کردی و چه بسیار عیب ها را پوشاندی.
- ( ۳۲ ) السلام علیک ما کان أطولک علی المجرمین ، و أهیبک فی صدور المؤمنین
(۳۲) سلام بر تو؛ چه طولانی بودی بر گناهکاران و چه با هیبت بودی در قلوب اهل ایمان.
- ( ۳۳ ) السلام علیک من شهر لا تنافسه الأیام .
(۳۳) سلام بر تو؛ ماهی که تمام زمان ها، قدرت رقابت با او را ندارند.
- ( ۳۴ ) السلام علیک من شهر هو من کل أمر سلام
(۳۴) سلام بر تو؛ ماهی که نسبت به هر کاری، مایۀ سلامتی است.
- ( ۳۵ ) السلام علیک غیر کریه المصاحبة ، و لا ذمیم الملابسة
(۳۵) سلام بر تو؛ که مصاحبت و هم نشینی اش ناپسند و معاشرتش نکوهیده نیست.
- ( ۳۶ ) السلام علیک کما وفدت علینا بالبرکات ، و غسلت عنا دنس الخطیئات
(۳۶) سلام بر تو، چنانکه با برکات بر ما وارد شدی؛ و چرک خطاها را از ما شستی.
- ( ۳۷ ) السلام علیک غیر مودع برما و لا متروک صیامه سأما .
(۳۷) سلام بر تو که وداع با تو، نه از باب خستگی و فراغت از روزه ات، نه به خاطر ملالت است.
- ( ۳۸ ) السلام علیک من مطلوب قبل وقته ، و محزون علیه قبل فوته .
(۳۸) سلام بر تو که قبل از آمدنش خواستارش بودیم و پیش از رفتنش بر او اندوهگینیم.
- ( ۳۹ ) السلام علیک کم من سوء صرف بک عنا ، و کم من خیر أفیض بک علینا
(۳۹) سلام بر تو؛ چه بدی ها که به سبب تو از ما برطرف شد؛ و چه خوبی ها که به وسیلۀ تو بر ما فرو ریخت.
- ( ۴۰ ) السلام علیک و علی لیلة القدر التی هی خیر من ألف شهر
(۴۰) سلام بر تو و بر شب قدری که از هزار ماه بهتر است.
- ( ۴۱ ) السلام علیک ما کان أحرصنا بالأمس علیک ، و أشد شوقنا غدا إلیک .
(۴۱) سلام بر تو که دیروز، نسبت به تو چه خواستار و آرزومند بودیم؛ و فردا به سوی تو، چه بسیار شوق داریم.
- ( ۴۲ ) السلام علیک و علی فضلک الذی حرمناه ، و علی ماض من برکاتک سلبناه .
(۴۲) سلام بر تو و بر فضیلتت که از آن محروم شدیم؛ و بر برکات گذشته ات که از ما گرفته شد.
- ( ۴۳ ) اللهم إنا أهل هذا الشهر الذی شرفتنا به ، و وفقتنا بمنک له حین جهل الأشقیاء وقته ، و حرموا لشقائهم فضله .
(۴۳) خدایا! ما اهل این ماهیم که ما را به سبب آن شرافت و بزرگی بخشیدی؛ و با لطف و احسانت بر انجام اعمالش ما را موفق فرمودی. هنگامی که تیره بختان وقتش را نشناختند؛ و از بخت بدشان، از فضیلتش محروم شدند.
- ( ۴۴ ) أنت ولی ما آثرتنا به من معرفته ، و هدیتنا له من سنته ، و قد تولینا بتوفیقک صیامه و قیامه علی تقصیر ، و أدینا فیه قلیلا من کثیر .
(۴۴) تویی صاحب اختیار و سرپرست؛ که ما را به شناسایی آن برگزیدی و به راه و روش آن هدایتمان کردی؛ و ما به توفیق تو، با همۀ کوتاهی و تقصیر، عهده دار روزه و شب زنده داری او شدیم؛ و در آن اندکی از بسیار را به جا آوردیم.
- ( ۴۵ ) اللهم فلک الحمد إقرارا بالإساءة ، و اعترافا بالإضاعة ، و لک من قلوبنا عقد الندم ، و من ألسنتنا صدق الاعتذار ، فأجرنا علی ما أصابنا فیه من التفریط أجرا نستدرک به الفضل المرغوب فیه ، و نعتاض به من أنواع الذخر المحروص علیه .
(۴۵) خدایا! تو را سپاس؛ در حالی که به بدی هایمان اقرار و به ضایع کردن ماه مبارک و هم چنین به تباه کردن اعمالمان، اعتراف داریم؛ و برای تو در دل هایمان، پشیمانی پا برجا و ثابت؛ و در زبانمان، عذر صادقانه قرار دارد؛ بر این اساس در برابر تقصیر و تفریطی که در این ماه گریبان گیر ما شد، پاداشی عنایت کن که از پرتو آن پاداش، فضیلت دلخواهمان را در این ماه به دست آوردیم و اندوخته های گوناگون مورد علاقه را، عوض بستانیم.
- ( ۴۶ ) و أوجب لنا عذرک علی ما قصرنا فیه من حقک ، و ابلغ بأعمارنا ما بین أیدینا من شهر رمضان المقبل ، فإذا بلغتناه فأعنا علی تناول ما أنت أهله من العبادة ، و أدنا إلی القیام بما یستحقه من الطاعة ، و أجر لنا من صالح العمل ما یکون درکا لحقک فی الشهرین من شهور الدهر .
(۴۶) و عذر ما را در کوتاهی از ادای حقت بپذیر و عمرهای ما را که پیش روی ماست، به ماه رمضان آینده برسان؛ و چون ما را به آن رساندی، بر انجام عبادتی که شایسته توست، یاریمان فرما؛ و به انجام طاعتی که سزاوار آن ماه است، برسان؛ و عمل شایسته ای که سبب تدارک حق توست، در آن دو ماه از ماه های روزگار، به دست ما جاری فرما.
- ( ۴۷ ) اللهم و ما ألممنا به فی شهرنا هذا من لمم أو إثم ، أو واقعنا فیه من ذنب ، و اکتسبنا فیه من خطیئة علی تعمد منا ، أو علی نسیان ظلمنا فیه أنفسنا ، أو انتهکنا به حرمة من غیرنا ، فصل علی محمد و آله ، و استرنا بسترک ، و اعف عنا بعفوک ، و لا تنصبنا فیه لأعین الشامتین ، و لا تبسط علینا فیه ألسن الطاعنین ، و استعملنا بما یکون حطة و کفارة لما أنکرت منا فیه برأفتک التی لا تنفد ، و فضلک الذی لا ینقص .
(۴۷) خدایا! در هر گونه لغزشی که در این ماه رمضانمان وارد شدیم از گناه کوچک یا بزرگ، یا معصیتی که در آن مرتکب شدیم، یا خطایی که در آن کسب کردیم از روی عمد یا فراموشی که در آن به خود ستم روا داشتیم، یا به آن پردۀ حرمت دیگری را دریدیم؛ پس بر محمد و آلش درود فرست و ما را به پرده پوشی ات بپوشان و به گذشتت از ما بگذر و ما را به خاطر گناهی که کردیم، در برابر دیدۀ بدخواهانۀ ناپاکان قرار مده و زبان طعنه زنندگان را به روی ما باز مکن؛ و ما را به رأفت و لطفت که پایان نمی پذیرد و بر پایۀ احسانت که کاستی ندارد، به اعمالی بدار که باعث ریزش گناهان و کفارۀ اموری شود که در این ماه، از ما ناپسند شمردی.
- ( ۴۸ ) اللهم صل علی محمد و آله ، و اجبر مصیبتنا بشهرنا ، و بارک لنا فی یوم عیدنا و فطرنا ، و اجعله من خیر یوم مر علینا أجلبه لعفو ، و أمحاه لذنب ، و اغفر لنا ما خفی من ذنوبنا و ما علن .
(۴۸) خدایا! بر محمد و آلش درود فرست و مصیبت از دست رفتن رمضانمان را جبران کن و روز عید و فطرمان را بر ما مبارک فرما و آن را از بهترین روزهایی که بر ما گذشته قرار ده، جلب کننده ترین روز نسبت به بخشش و محو کننده ترین زمان برای گناه؛ و معاصی پنهان و آشکارمان را بیامرز.
- ( ۴۹ ) اللهم اسلخنا بانسلاخ هذا الشهر من خطایانا ، و أخرجنا بخروجه من سیئاتنا ، و اجعلنا من أسعد أهله به ، و أجزلهم قسما فیه ، و أوفرهم حظا منه .
(۴۹) خدایا! با گذشتن این ماه، از خطاهای ما بگذر؛ و با خارج شدنش، ما را از گناهانمان خارج کن؛ و ما را از خوشبخت ترین اهل این ماه به آن و پرنصیب ترین آنان در آن و بهره مندترین ایشان از آن، قرار ده.
- ( ۵۰ ) اللهم و من رعی هذا الشهر حق رعایته ، و حفظ حرمته حق حفظها ، و قام بحدوده حق قیامها ، و اتقی ذنوبه حق تقاتها ، أو تقرب إلیک بقربة أوجبت رضاک له ، و عطفت رحمتک علیه ، فهب لنا مثله من وجدک ، و أعطنا أضعافه من فضلک ، فإن فضلک لا یغیض ، و إن خزائنک لا تنقص بل تفیض ، و إن معادن إحسانک لا تفنی ، و إن عطاءک للعطاء المهنا .
(۵۰) خدایا! کسی که حق این ماه را آن طور که می بایست رعایت کرد و احترامش را به نحوی که شایسته بود نگه داشت و حدودش را به صورتی که سزاوار بود به پای داشت و از گناهانش به طور کامل پرهیز کرد، یا به وسیلۀ عمل خالصی به تو تقرب جست، عملی که موجب خشنودی ات و معطوف کردن رحمتت بر اوست؛ پس مانند آنچه به او بخشیدی، بر ما هم از توانگری ات ببخش و چندین برابر آن را از احسانت به ما عطا کن؛ مسلما احسانت کاهش نمی پذیرد و خزاینت کاستی پیدا نمی کند؛ بلکه افزون می شود و همانا معادن احسانت از بین نمی رود و قطعا عطای تو عطایی است گوارا.
(۵۱) خدایا! بر محمد و آلش درود فرست و برای ما پاداشی، همانند پاداش کسی که این ماه را روزه گرفت، یا در آن تا روز قیامت به بندگی ات برخاست، بنویس.
- ( ۵۲ ) اللهم إنا نتوب إلیک فی یوم فطرنا الذی جعلته للمؤمنین عیدا و سرورا ، و لأهل ملتک مجمعا و محتشدا من کل ذنب أذنبناه ، أو سوء أسلفناه ، أو خاطر شر أضمرناه ، توبة من لا ینطوی علی رجوع إلی ذنب ، و لا یعود بعدها فی خطیئة ، توبة نصوحا خلصت من الشک و الارتیاب ، فتقبلها منا ، و ارض عنا ، و ثبتنا علیها .
(۵۲) خدایا! در روز فطرمان که آن را برای مؤمنین عید و سرور و برای اهل آیینت روز اجتماع و گردهمایی، قرار دادی؛ به درگاهت از هر گناهی که مرتکب شدیم، یا کار زشتی که از پیش فرستادیم، یا اندیشۀ سویی که در باطنمان پنهان داشتیم، توبه می کنیم؛ توبۀ کسی که خیال بازگشت به گناه را ندارد و پس از آن به دامن خطایی بر نمی گردد؛ توبه ای خالص که از شک و تردید، پاک باشد؛ پس آن را از ما بپذیر و از ما خشنود باش و ما را بر آن توبه ثابت قدم دار.
- ( ۵۳ ) اللهم ارزقنا خوف عقاب الوعید ، و شوق ثواب الموعود حتی نجد لذة ما ندعوک به ، و کأبة ما نستجیرک منه .
(۵۳) خدایا! ترس از عذاب تهدید شده و شوق ثواب وعده داده شده را روزی ما فرما؛ تا لذت آنچه که از تو می خواهیم و اندوه آنچه که از آن به تو پناه می بریم، دریابیم.
- ( ۵۴ ) و اجعلنا عندک من التوابین الذین أوجبت لهم محبتک ، و قبلت منهم مراجعة طاعتک ، یا أعدل العادلین .
(۵۴) و ما را نزد خود از توبه کنندگانی که محبتت را بر آنان ضروری و مقرر کردی و بازگشت به طاعتت را از ایشان پذیرفتی، قرار ده؛ ای عادل ترین عادلان!
- ( ۵۵ ) اللهم تجاوز عن آبائنا و أمهاتنا و أهل دیننا جمیعا من سلف منهم و من غبر إلی یوم القیامة .
(۵۵) خدایا! از همۀ پدران و مادران و اهل دینمان بگذر؛ چه آنان که درگذشته اند و چه آن ها که تا روز قیامت خواهند آمد.
- ( ۵۶ ) اللهم صل علی محمد نبینا و آله کما صلیت علی ملائکتک المقربین ، و صل علیه و آله کما صلیت علی أنبیائک المرسلین ، و صل علیه و آله کما صلیت علی عبادک الصالحین ، و أفضل من ذلک یا رب العالمین ، صلاة تبلغنا برکتها ، و ینالنا نفعها ، و یستجاب لها دعاؤنا ، إنک أکرم من رغب إلیه ، و أکفی من توکل علیه ، و أعطی من سئل من فضله ، و أنت علی کل شیء قدیر .
(۵۶) خدایا! بر محمد پیامبر ما و آلش درود فرست؛ همان گونه که بر فرشتگان مقربت درود فرستادی؛ و بر او و آلش درود فرست؛ همان گونه که بر پیامبران مرسلت درود فرستادی؛ و بر او و آلش درود فرست؛ همان گونه که بر بندگان شایسته ات درود فرستادی و برتر و بهتر از آن را؛ ای پروردگار جهانیان، درودی که برکتش به ما رسد و سودش نصیب ما شود و به خاطر آن دعایمان مستجاب گردد. تو بزرگوارترین کسی هستی که به او روی آورده شده و بی نیازکننده ترین کسی هستی که به او اعتماد شده و بخشنده ترین کسی هستی که از احسانش درخواست شده؛ و تو بر هر کاری توانایی.
پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت استاد حسین انصاریان ، موسسه فرهنگی دارالعرفان
تلفن : ۳۳۵۵۰۷۰۰-۰۲۵
پست الکترونیک : info@erfan.ir
کلیه حقوق متعلق به موسسه فرهنگی دارالعرفان می با
https://erfan.ir/farsi/sahifeh۴۵/۱۰۰۱۱/
AI Chatbot
💬 Hi! Want to know more about “دعای ۴۵ ( دعا به هنگام وداع با ماه مبارک رمضان ) ترجمه استاد حسین انصاریان”? I’m here to guide you.