مشرق- شیخ صدوق با سند متصل خود از سعید بن جبیر از ابن عباس آورده است که : رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم به علی أبی طالب فرمود: ای علی! من شهر حکمت هستم و تو در آن شهر هستی ! و هیچگاه نمی توان وارد در شهری شد مگر از سوی در آن شهر.

و دروغ می گوید کسی که می پندارد: مرا دوست دارد و بغض تو را در دل . زیرا که تو از من هستی و من از تو هستم ! گوشت تو از گوشت من است ! و خون تو از خون من است ! و روح تو از روح من است ! و تو امام امت من می باشی !

و پس از من جانشینم بر آنها می باشی ، پیروزی از آن کسی است که از تو پیروی کند؛ و بدبختی از آن کسی است که مخالفت تو نماید؛ و منفعت کسی می برد که در تحت ولایت تو در آید؛ تهیدست می شود کسی که با تو دشمنی ورزد.

و رستگار می شود کسی که ملازم تو باشد! و هلاک می شود کسی که از تو دوری گزیند. مثل تو و مثل امامان از اولاد تو پس از من ، مثل کشتی نوح است ، کسیکه بر آن سوار شود، نجات یابد. و کسیکه تخلف ورزد غرق گردد.

و مثال شما مثال ستارگان آسمان است که : هرگاه ستاره ای غائب شود، ستارۀ دیگری طلوع می کند؛ تا روز قیامت .



متن حدیث:



یا علی أنا مدینة الحکمة و أنت بابها و لن تؤتی المدینة إلا من قبل الباب. و کذب من زعم أنه یحبنی و یبغضک! لانک منی و أنا منک! لحمک من لحمی ، و دمک من دمی ، و روحک من روحی ؛ و سریرتک من سریرتی ، و علانیتک من علانیتی ؛ و أنت إمام امتی ؛ و خلیفتی علیها بعدی ! سعد من أطاعک؛ و شقی من عصاک و ریح من تولاک، و خسر من عاداک، و فاز من لزمک، و هلک من فارقک؛ مثلک و مثل الائمة من ولدک بعدی مثل سفینة نوح، من رکبها نجی و من تخلف عنها غرق؛ و مثلکم مثل النجوم کلما غاب نجم طلع نجم إلی یوم القیمة.



«ینابیع الموده، صفحه ۲۸»