به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، موسای نبی علیه السلام علاوه بر مقابله با اندیشه های الحادی فرعون، با دشمنانی همچون هامان و قارون مواجه بود که کمتر مورد توجه قرار می گیرد. مطمئنا وقتی خداوند از این سه ستمگر تاریخ صحبت به میان می آورد، از سه جریان و خط فکری ماندگار در آینده بشریت سخن می گوید که باید نسبت به آن هشیار بود؛ یعنی همچنان که روحیه تفرعون را اکنون در مستکبران عالم مشاهده می کنیم، اندیشه قارونی نیز در طول سده ها مصیبت های زیادی را بر جوامع و ملت ها به بار آورد.

بر اساس آیات قرآن، پلکانی که زمینه های سقوط امثال قارون ثروت اندوز را فراهم کرد، تکذیب هادی زمانه یعنی همان موسای نبی علیه السلام و اتهام زنی به این ولی معصوم الهی با همکاری ظالمان زمانه بود؛ آنجا که خداوند در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره غافر فرمود:

«و لقد أرسلنا موسیٰ بآیاتنا وسلطان مبین؛ و به راستی موسی را با معجزات خود و برهانی آشکار فرستادیم.»

«إلیٰ فرعون وهامان وقارون فقالوا ساحر کذاب؛ به سوی فرعون و هامان و قارون، ولی [آنان] گفتند: جادوگری بسیار دروغگوست!»

از این بدتر اینکه بر اساس آیه بعد ظاهرا این همکاری قارون تا آنجا ادامه یافت که با مشاهده آیات حق، بر کینه شان افزوده تر شد، لذا دستور و ترغیب به کشتن مؤمنان به موسی (ع) و اسیری زنان دادند. «فلما جاءهم بالحق من عندنا قالوا اقتلوا أبناء الذین آمنوا معه واستحیوا نساءهم ۚ وما کید الکافرین إلا فی ضلال؛ هنگامی که حق را از سوی ما برای آنان آورد، گفتند: پسران کسانی را که با موسی ایمان آورده اند، بکشید و زنانشان را [برای بیگاری و خدمت] زنده بگذارید، اما نیرنگ و نقشه کافران جز در بیراهه و گمراهی نیست.»

ویژگی دیگر قارون، تکبر اوست که خداوند او را در این ویژگی هم ردیف فرعون و هامان قرار داد. در آیه۳۹ سوره عنکبوت خداوند می فرماید: «و قارون وفرعون و هامان ۖ ولقد جاءهم موسیٰ بالبینات فاستکبروا فی الأرض وما کانوا سابقین؛ و قارون و فرعون و هامان را [نیز نابود کردیم]. و همانا موسی برای آنان دلایل روشن آورد، پس آنان در زمین تکبر و سرکشی کردند، ولی پیشی گیرنده [بر اراده و قضا و قدر ما] نبودند [تا بتوانند از عذاب ما بگریزند]».

از این جهت است که خداوند در آیه بعد به عذاب آنها اشاره کرده و فرمود «فکلا أخذنا بذنبه ۖ فمنهم من أرسلنا علیه حاصبا ومنهم من أخذته الصیحة ومنهم من خسفنا به الأرض ومنهم من أغرقنا ۚ وما کان الله لیظلمهم ولٰکن کانوا أنفسهم یظلمون؛ پس همه را به گناهانشان گرفتیم، بر برخی از آنان توفانی سخت [که با خود ریگ و سنگ می آورد] فرستادیم، و بعضی را فریاد مرگبار گرفت و برخی را به زمین فرو بردیم، و بعضی را غرق کردیم؛ و خدا بر آن نبود که به آنان ستم کند، ولی آنان بودند که به خودشان ستم کردند.» و منظور از اینکه برخی را در زمین فروبردیم، اشاره به عذاب قارون دارد همچنان که در آیه۸۱ سوره قصص وقتی خداوند از عذاب قارون سخن به میان می آورد، می فرماید: فخسفنا به وبداره الأرض؛ او و خانه اش را در زمین فروبردیم».

از اشرافیت جلوداران صف اسلام تا ساده زیستی حضرت علی(ع) به صورت کلی برخی از شاخصه های مهم شخصیت قارون عبارت بود از: تقابل با هادی زمانه، همکاری با پادشاه ظالم زمانه علیه نبی خدا و مؤمنان به ایشان، تکبر، عدم ایمان به آخرت، ظلم علیه مسلمانان، غرور و سرمستی، دنیاپرستی، عدم ایمان به آخرت، فسادانگیزی در زمین، غرور نسبت به علم و مال، تجمل گرایی، فخرفروشی و … که هر کدام از اینها زمینه ساز سایر خصلت های ناپسند است؛ خصلت هایی که هر کدام از آنها خیلی از خوبان بشریت را به مسلخ مرگ و شهادت کشاند.

انتهای پیام/