ایسنا/یزد «محمدتقی عسکری کامران» یکی از مشاهیر استان یزد در کسوت روزنامه نگاری است که از عنفوان جوانی با فعالیت در این حوزه در مسیر شکوفایی استعدادها و اعتلای تاریخ و فرهنگ و ادب هنر یزد گام برداشت.

«حسین مسرت» پژوهشگر و نویسنده ی یزدی در رابطه با این چهره شهیر در گفت وگو با ایسنا می گوید: عسکری کامران در سال ۱۳۱۰ در بزرن دارالشفاء شهر یزد به دنیا آمد، پدرش «غلامحسین» نام داشت، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر گذراند و دانشنامه ی کارشناسی خود را در رشته ی روزنامه نگاری از دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران گرفت ولی در سال ۱۳۲۹ به استخدام تامین اجتماعی درآمد و مدیریت این سازمان به ترتیب در شهرهای کرمان، بندرعباس، تهران، بافق و یزد را تجربه کرد و نهایتا نیز پس از ۳۰ سال خدمت صادقانه در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد.

وی ادامه می دهد: فعالیت های مطبوعاتی عسکری کارمران از همان سال های جوانی با نشریات محلی یزد آغاز شد و پس از آن خود از نویسندگان ثابت چندین نشریه از جمله «ناصر» و «طوفان یزد» شد.

به گفته ی این پژوهشگر یزدی، آثاری نیز از این رزونامه نگار شهیر استان در نشریات کتاب هفته، کیهان هفته و ماه نو به چاپ رسید که مقالات وی که همگی در زمینه فرهنگ و فولکلور مردم یزد بود، با عنوان «یزدی ها معتقدند که …» در کیهان هفته را خیلی ها هنوز به یاد دارند.

به گفته ی مسرت، عسکری کامران در سال ۱۳۶۳ در مورد کسب امتیاز نشریه ی «ندای یزد« اقدام کرد و نخستین شماره ی آن نیز در بهمن ۱۳۶۳چاپ شد. وی تا واپسین دم زندگانی یعنی بهمن ۱۳۷۳، این نشریه را حتی در شرایط دشوار جنگ تحمیلی بدون وقفه و پربار چاپ کرد.

وی خاطرنشان می کند: در طول ده ها سال، «ندای یزد» نقش بس بزرگی در راه شکوفایی استعدادها و اعتلای تاریخ و فرهنگ و ادب هنر یزد برعهده داشت و بسیاری از جمله خود من نیز به عنوان نویسنده ای نوپا در این نشریه فعالیت می کردم.

محقق و نویسنده فرهنگ عامه یزد در ادامه به زبردستی عسکری کامران در نویسندگی و مترجمی و خوشه قریحه بودن وی در شاعری اشاره و بیان می کند: عسکری کارمران، اشعارش را با تخلص «کامران» می سرود و علاوه بر این نیز چندین کتابچه در زمینه ی تامین اجتماعی از ایشان به جا مانده و به غیر از دوره ی ارزشمند ندای یزد، کتاب ماندگاری نیز به گویش یزدی به نام «ننه زهرا و پسرش» دارد که نشان از ذوق سرشار و توانایی او در بازآفرینی لحظات زیبای زندگی و خلق داستانی دلچسب و مردمی دارد.

وی با اشاره به وفات این رادمرد فرزانه و فروتن در دوازدهم بهمن ۱۳۷۳، می گوید: در سوگ وی، استاد «سید محمود رستگار» و استاد «سیدمحمد نواب رضوی» اشعاری سرودند.

مسرت با بیان این که شادروان عسکری کامران، شاعر، مترجم، قصه نویس و فرهنگ نویس بود اما والاتر از همه این ها، یک انسان وارسته بود، در پایان یادآور شد: خوشبختانه به همت برادر وی، استاد «محمدعلی عسکری کامران» و فرزندانش مهدی ، محمد و محمود، هفته نامۀ ندای یزد کماکان به زندگی پربار فرهنگی و اجتماعی خود می پردازد.

انتهای پیام