به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، مستند «قرقبان» درباره مشکلات و موانع راه یکی از فعالان محیط زیست است که می خواهد در جنگل های شمال برای حفظ جان حیوانات قرق راه بیاندازد.

این مستند محصول کارگردانی «نیما عسکری» و «فتح الله قربانی» است و در آن سوژه اصلی جوانی به نام «پیمان مقدس»که فعال محیط زیست است.

عسکری در ابتدا درباره علت ساخت این مستند بیان کرد: دغدغه ما همیشه محیط زیست است و ما ۱۲ سال است که درباره محیط زیست مستندسازی می کنیم. در ابتدا من تصویربردار فیلم های «در جست وجوی پلنگ ایرانی» «تنها در وحش» و «در گرداب انقراض» بودم اما بعدتر اولین فیلم خودم را که ساختم «عروس بوکان» بود که درباره پرنده در حال انقراضی است که تنها ۳۵ قطعه از آن در ایران باقی مانده است. فیلم بعدی من «محیطبان و پلنگ» بود که با کارگردانی مشترک «فتح الله امیری» در مورد محیط بانی که ادعا می کند که در محدوده کاری اش بعد از ۴۰ سال پلنگ وجود دارد و این را اثبات می کند است.

این فیلم هم درباره فردی بود که دوست دارد به صورت خصوصی اشتغال زایی و کار کند و جمعیت محیط زیست را بالا ببرد که به فرایندکاری او می گویند قرق های اختصاصی که سال ها است در کشورهای اروپایی، آفریقایی و آمریکایی شکل گرفته است و کمتر به صورت دولتی حفاظت می شوند و بودجه خود را از دولت نمی گیرند یا بخش کمی را می گیرند اما نتیجه خوب آن این است که حیات وحششان هم شکوفا شده است.

عسکری درباره ارتباط سیاستگذاری های دولت در مسئله محیط زیست بیان کرد: در این باره باید بگویم که ضمن اینکه سازمان محیط زیست مشکلاتی دارد، مقصر اصلی هم نیست به دلیل آنکه کمبود بودجه دارد. دلیل کمبود بودجه هم این است که به طور کلی دولت به محیط زیست به چشم ارگانی تشریفاتی نگاه می کند چون برایش سود و برگشت سرمایه ندارد و تنها به آن کمک می کند تا حیات وحش حفظ شود. اما قرق های اختصاصی کاملا می توانند درآمدزایی بکنند بی نیاز اینکه بخواهند وابسته به دولت باشند و مناطقی که حفاظت نمی شود و کمبود گونه دارد را جمعیتش را بالا ببرد. محیطبان در حقیقت آنجا را قرق کرده که جمعیت گونه های وحش را بالا برده است؛ این یعنی شکوفایی حیات وحش آنجا.

وی در پاسخ به این سؤال که چرا دوربین مستند به سمت مراکز دولتی برای حل این ماجرا و واکنش مسئولین نرفته است، گفت: مستند کارش ارائه سند است یعنی حقیقت را از لایه های پنهان جامعه بیرون می کشد، مسائلی که مردم با چشم خودشان ندیده اند اما مستندساز با چشم خودش بیرون می آورد . فیلمسازی مانند پازل است و نه نشان دادن صرف تصاویر؛ مخاطب باید برداشت خودش را داشته باشد فیلمی موفق است که وقتی ساخته شد مخاطب با فکر بیرون بیاید و درگیر باشد و خودش لایه ها را بچیند و به نتیجه ای که می خواهد برسد من فکر می کنم این حقیقت در لایه های زیرین فیلم وجود دارد.

عسکری درباره تأثیری که مستند بر تغییر سیاست ها و حفظ محیط زیست دارد، گفت: مستندهای محیط زیست تا به حال در حفظ حیات وحش بسیار اثر گذار بوده اند. فیلم دیگری که با نام «در جست وجوی پلنگ ایرانی» ساختم در واقع تابو بود چون هیچکس درباره کشته شدن آن حرف نمی زد اما این فیلم را ساختیم و گفتیم که هر هفته یک پلنگ در ایران کشته می شود و به ما هم خیلی ایراد گرفتند و گفتند که چرا این مطلب را بیان کردید این موضوع را فقط خانواده محیط زیست باید بداند.

از آن به بعد بود که به محض آنکه خرس یا پلنگی کشته می شود رسانه ای می شود، این همان تأثیر رسانه است یا در فیلم عروس بوکان هیچکس نمی دانست که «میش مور» بزرگترین پرنده پروازی ایران در بوکان زندگی می کند و ۳۵ عدد از آن بیشتر نمانده است و تنها پرنده شناسان می شناختند اما از زمانی که این فیلم ساخته شد به «میش مور» می گویند عروس بوکان که نمی دانم باید خوشحال باشم یا ناراحت. اما این تأثیری است که روی حیات وحش گذاشته است.

در ادامه «پیمان مقدس» راوی و شخصیت اول مستند درباره نقش و جایگاه خود در این مستند و نسبت آن با شکارچیان به عنوان ضدقهرمان گفت: شکارچی ها باعث شدند تا ما هم وارد عمل شویم و کار کنیم اگر نبودند قطعا داشتم پژوهش و کار میدانی و تحقیقی و یا جانورشناسی می کردم اما تمام تلاش و هنر ما این است که بتوانیم شکار غیر مجاز را به حداقل برسانیم. برای این کار از روش های مختلف می شود استفاده کرد، یک نفر با عکس و یک نفر با فیلم و مقاله. اما یک نفر هم هست که فقط با زبان قانون می تواند با او صحبت کرد و در صورتی که شکار غیر مجاز کند باید مبالغ را پرداخت کند اما برخی هم حاضرند که در صورت شکار غیر مجاز باید زندان بروند.

زمانی که شکارچی تصویری نشان می دهد که شکار کرده است خودم را از درون می خورم و نابود می شوم چون تصویر دلخراش حیوانی که من برای آن زحمت می کشم را نشانم می دهد. من باید در اینجا با خوشتن داری با او صحبت بکنم تا وضعیت از این بدتر نشود.

مقدس برای توضیح بیشتر گفت: شکار مجاز شکاری است که شکارچی از طرف سازمان محیط زیست اقدام می کند همراه با اسلحه مجوزدار. او در ابتدا باید برای محیط زیست هزینه ای را واریز کند و در زمان مشخص و با پروانه شکار مشخص می تواند شکار کند. این افراد زیر نظر سازمان محیط زیست نوع خاصی را شکار می کنند؛ برخی برای تفریح و برخی برای تأمین گوشت. اما این شکارچیان تنها طبق نظر قانون عمل می کنند و سازمان محیط زیست محیطبانی در اختیارشان قرار می دهد تا از قانون فراتر عمل نکنند و اگر قرار است تا یک نوع پرنده شکار کنند همان را بزنند.

وی در ادامه گفت: این فیلم در واقع درباره دام غیر مجاز و دامداری و شکار غیر مجاز است. فکر می کنید عاقبت شکارهای غیرمجاز به کجا ختم می شود؟ به قصابی هایی که در آنجا گوشت را به اسم گوشت گاو و گوسفند به مردم می فروشند یا با پست برای مشتری های خاص خود می فرستند. اینها زوایای پنهانی است که هیچ کجا گفته نمی شود. گوشت های برخی از حیوانات مانند مارال تا کیلویی ۳۰۰ هزار تومان به فروش می رسد.

برخی از شکارچیان غیرمجاز در هفته شاید یک شکار کنند اما برخی دیگر در هفته ۵۰ شکار می زنند و گوشت آن را مستقیم به بازار سیاه می فروشند. طرف حساب ما با این گونه افرادند و اینکه بتوانیم این مشکل را به حداقل برسانیم.

انتهای پیام/