به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم؛ محتوای سنگین کتاب درسی و برنامه آموزشی در نظام تعلیم و تربیت به عنوان یک چالش مطرح می شود، موضوعی که امسال به طور جدی مورد توجه قرار گرفت و بحث و بررسی های بیشتری درمورد ورود علم نافع برای برنامه درسی دانش آموزان مطرح شد.

آگاهی و تسلط بر حوزه های تألیف کتاب های آموزشی می تواند از دشواری و پیچیدگی محتوای درسی بکاهد، موجب انتقال سریع تر و یادگیری بهتر شود و به پیشرفت علمی کشور کمک کند؛ همچنین جذابیت در مطالعه را برای نوجوانان و به ویژه دانش آموزان به همراه داشته باشد. در این باره محمد فقیری کارشناس حوزه تعلیم و تربیت به خبرنگار تسنیم گفت: این موضوع اغلب به دلیل ناپیراستگی و ناویراستگی کتاب های آموزشی است؛ استاندارهای علوم تألیف کتاب مثل سبک شناسی، زیباشناسی، کاربردشناسی و … در آنها رعایت نشده است؛ حیطه های شناختی، عاطفی و حسی حرکتی و معیارهای هرم بلوم در آنان ملاحظه نمی شود.

وی ادامه داد: شاخه های مختلف علمی که می تواند موجب تدوین و تألیف کتاب های آموزشی استاندارد شود شامل برنامه ریزی درسی، برنامه درسی، طراحی آموزشی، روش شناسی تدریس، نگارش و ویرایش، کدگذاری و سبک شناسی، کاربردشناسی، زیباشناسی، فصاحت و بلاغت و ترسیم و داده نمایی است.

فقیری معتقد است که دانستن مبانی کلی برنامه ریزی درسی و الگوهای تألیف مانند دانش محتوایی آموزشی (PCK) می تواند دیدگاه مولف را نسبت به تألیف تغییر دهد و او را با مبانی و مدل های مطلوب آشنا کند و دو مسأله چه تدریس کنیم و چگونه تدریس کنیم، مورد توجه قرار می گیرد.

این کارشناس حوزه تعلیم و تربیت با اشاره به اینکه طراحی آموزشی به مؤلف نیازسنجی، هدفمندی، زمان بندی، بودجه بندی، توالی و تسلسل، تقدم و تأخر و … یاد می دهد، گفت: مؤلف پیرنگ (Plot) محتوا را طراحی کرده و ذکر الگوهای تدریس تعاملی، اکتشافی، انتقالی، انفرادی و حل مسأله و روش های مربوط به آنها نیز چگونگی تدریس محتوا را تسهیل می کند.

وی بیان کرد: کاربردشناسی به کمیت، کیفیت، حالت و ارتباط مطالب کمک می کند و زیباشناسی منجر به پاکیزه نویسی، زیبانویسی و روانی و شیوایی متن می شود؛ همچنین بلاغت و فصاحت در تولید متون متناسب، رسا و زیبا مؤثر است. ترسیم و داده نمایی نیز موجب تصویرسازی و انتقال دیداری و یادگیری آسان تر می شود.

انتهای پیام/