سینما به عنوان یکی از اصلی ترین عرصه های متجلی در فرهنگ و هنر جوامع، هیچ گاه از سیاستگذاری و راهبردسازی بی نیاز نبوده و برای نیل به اهداف و مقاصد خود همواره نیازمند توجه و تمسک به این دو رکن مهم و موثر است. تجربه تاریخی حاکی از آن است در مقاطعی که سینما به واسطه سیاستگذاری و راهبردسازی های مقتضی و منسجم پشتیبانی و راهبری شده است، نتایج و ثمرات مؤثرتری به بار نشسته است تا زمان هایی که سینما بدون نقشه راه و به قول معروف بادی به هر جهت طی طریق کرده است.

شورای عالی سینما ازجمله ساختارهایی بود که در واپسین روزهای تیر ماه ۱۳۸۹ با هدف حسن راهبری و مبادرت به سیاستگذاری و راهبردسازی های مقتضی برای سینما در دولت دهم تشکیل شد. شورایی مرکب از معاون سینمایی، جمعی از سینماگران و در راس همه شخص رئیس جمهور که بنا داشت به شورایی راهبردی و منشاء تاثیر در سینما بدل شود. دی ماه ۱۳۸۹ بود که اولین جلسه این شورا با حضور رئیس جمهور وقت برگزار شد. این جلسه مصوباتی نظیر: ضرورت تامین تجهیزات فنی سینما، احداث سالن های سینمایی، رفع مشکل بیمه، بازنشستگی و بیکاری هنرمندان و سینماگران، تشکیل سازمان مستقل سینمایی و احداث سالن های سینمایی مورد اجماع و موافقت قرار گرفت.