به گزارش مشرق، کانال شهدای ایران در ایتا با انتشار تصویری که به آخرین قاب از لبهای خشکیده و چهره خسته اما مقاوم سید جعفرطاهری، ساعاتی قبل از شهادت در کانال آسمانی کمیل، مربوط است مطلبی را از کتاب زمینهای مسلح نوشته گلعلی بابایی و روایت احمد بویانی منتشر کرد که به داستانی از کانال کمیل پرداخته است:

طی آن چندروزی که داخل کانال کمیل درگیر محاصره و نبرد با دشمن بودیم؛ خاطره رزم و رشادت سید جعفر طاهری هرگز از صفحه ذهن من پاک نمی شود.

گویی خدا به او یک نیروی خارق العاده و تمام ناشدنی داده بود. هرگز ندیدم بخوابد! از سر صبح که حملات دشمن شروع می شد، مدام می دوید به این طرف کانال و آر پی جی میزد. می دوید به آنطرف و با دوشکا شلیک میکرد. دوباره می دوید به سویی دیگر و اسلحه دیگری برمی داشت و می جنگید. تا شب کارش همین بود. نمیدانم چرا خسته نمیشد؟!

با لبهایی ترک خورده از عطش و شکم گرسنه، واقعا یک تنه با آنها می جنگید. یعنی نبرد این یک نفر یکطرف و درگیری بقیه ی ما با دشمن هم یکطرف. شب هنگام از کانال خارج می شد و به سمت دشمن میرفت تا از سربازان کشته شده ی بعثی مهمات به دست بیاورد.

*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.