شب قدر از مهم ترین شب های سال محسوب می شود چرا که تقدیر امور خلایق از تولد و مرگ و رزق و هر آنچه مربوط به امورات دنیاست، در این شب رقم می خورد.

امام صادق علیه السلام فرمود «در شب قدر هر آنچه در آن سال تا مانند آن در سال آینده می خواهد بشود، همچون شر یا خیر یا مرگ یا زندگی یا باران مقدر می شود؛ إن لیلة القدر یکتب ما یکون منها فی السنة إلی مثلها من خیر أو شر أو موت أو حیاة أو مطر و یکتب فیها». در اهمیت این شب همین بس که خداوند یک سوره از قرآن به نام سوره قدر را به این شب مبارک اختصاص داده است.

از این جهت است که پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت وحی نسبت به پاسداشت شب قدر اهتمام داشتند. امیرالمؤمنین فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله [این چنین]بود که رختخواب خویش را جمع می کرد و کمر [همت برای عبادت]را در دهه آخر از ماه رمضان محکم می بست و همیشه این گونه بود که اهل و عیالش را در شب بیست و سوم بیدار نگه می داشت و بر روی خواب رفتگان در آن شب آب می پاشید؛ أن رسول الله کان یطوی فراشه و یشد مئزره فی العشر الاءواخر من شهر رمضان و کان یوقظ أهله لیلة ثلاث و عشرین و کان یرش وجوه النیام بالماء فی تلک اللیلة».

حضرت زهرا سلام الله علیها همین روش را پیش می گرفت و فرزندانشان را بیدار نگه می داشتند. امیرالمؤمنین علیه السلام درباره اهتمام آن بانوی بزرگوار به شب زنده داری در شب قدر می فرمود: «فاطمه نمی گذاشت کسی از اهل خانه در شبهای قدر به خواب برود؛ به آنان غذای کم می داد و از روز قبل برای احیای شب قدر آماده می شد و می فرمود: محروم کسی است که از برکات این شب محروم باشد؛ و کانت فاطمة لا تدع أحدا من أهلها ینام تلک اللیلة و تداویهم بقلة الطعام و تتأهب لها من النهار و تقول محروم من حرم خیرها.» (مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۷، ص ۴۷۰)

در این روایت دو نکته حائز اهمیت است: آن بانوی بزرگوار برای احیای شب قدر از دو روش استفاده می کردند:

۱- کم دادن غذا؛ چرا که سنگینی غذا سبب خواب آلودگی فرد می شود؛ که منشأ پزشکی دارد. متخصصان می گویند هضم غذا باعث می شود سیستم عصبی احساس نیاز به استراحت را در فرد ایجاد کند، در نتیجه هضم غذا با استراحت و احساس آرامش ارتباط مستقیم دارد و به همین دلیل بسیاری از افراد بعد از خوردن غذا، احساس خستگی می کنند.

۲- آمادگی از روز قبل؛ و این مسئله هم می تواند به آمادگی روحی برای بهره برداری از معنویت این ماه ارتباط داشته باشد و هم آماده سازی محیط و بستر عبادت.

بعد در انتهای حدیث می فرماید «محروم من حرم خیرها»؛ یعنی محروم کسی است که از خیر این شب محروم بماند که طبق سوره قدر، خیرات این شب معادل با خیرات هزار ماه یا یک عمر انسان است.

منبع: تسنیم