به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهدمقدس، چهارشنبه است و دلم در میان کوچه های روبه روی گنبدت آواره و سرگردان مانده است، همان کوچه هایی که آسمانش ختم می شود به گلدسته های حرم و گنبد طلایی که یک شهر نه بلکه یک دنیا را روشن نگاه داشته است.

سرگردان و آواره روبه گنبدت در میان کوچه های مشهدالرضا می چرخم با دلی که بی قرار و ملتهب است چرا که در میان جاماندگان مشهد جای گرفته است.

یا امام رضاجانم! یک دنیا به عشق تو دلشان را روانه مشهدالرضا کرده اند آقاجانم! یک دنیا به عشق تو دلهایشان که سهل است جانشان را روانه مشهدالرضا کرده اند با پای پیاده با قدم هایی استوار آمده اند تا در این ماه پر رحمت و کرامت در ماهی که به تو ختم می شود آرام جانشان شوی …

یا امام رضاجانم! دلم در میان کوچه پس کوچه های روبه گنبدت آواره و سرگردان می چرخد و گام هایم جامانده از مشهدالرضایت …

یا امام رضاجانم!امروز در چهارشنبه عاشقی دل های زیادی روانه مشهدالرضاشده است تا قرار روزهای بی قرارشان شوی … گام های بسیاری امسال زائر پیاده نیستند و از سفر عاشقی با پای پیاده جامانده اند اما با تمام وجود سختی راه را لمس می کنند.

یا امام رضا جانم! امسال در سالروز ولادتت زائران بسیاری از دور و نزدیک به دیدارت آمده اند و چه بسا زائرانی که دلهایشان در صحن و سرای شما جامانده آقا جانم دستانمان را به روشنی مهر و کرم و رحمتت بگیر و در این وانفسای دنیا نگذار اسیر هوا و هوس های دنیوی شویم، کمکمان کن تا چشمانمان به نور گنبد طلائیت روشن شود.

انتهای پیام/۲۸۱/ن