به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، یکشنبه سوم فروردین و ۲۷ رجب المرجب مصادف با عید بزرگ مبعث رسول الله (ص) است. رهبر معظم انقلاب اسلامی دربارۀ اهمیت این روز فرمودند: «هر فضیلتی که در دنیا، ولو به طور غیرمستقیم وجود دارد، ناشی از آن بعثت و اقامۀ مکارم اخلاق به وسیله ی آن پیغمبر عظیم الشأن است.» در کتاب مفاتیح الجنان اعمال مفصلی برای شب و روز این عید با عظمت ذکر شده که در ادامه آمده است:

* شب عید مبعث

شب بیست و هفتم، شب بعثت پیامبر صلی الله علیه وآله و از شب های پربرکت است و در آن چند عمل مستحب است:

اول:

شیخ طوسی در کتاب «مصباح» فرموده: از حضرت جواد علیه السلام روایت شده: همانا در ماه رجب شبی است که از هر آنچه آفتاب بر آن می تابد بهتر است و آن، شب بیست و هفتم رجب است که در صبح آن پیامبر صلی الله علیه وآله به رسالت مبعوث شد. برای کسی که از شیعه ما عامل در آن شب است، پاداش نیکوکاری ۶۰ سال مقرر است، به محضر آن حضرت عرض شد: عمل در آن شب چیست؟ فرمود: چون نماز عشاء را خواندی و به بستر استراحت رفتی تا پیش از نیمه شب، هر ساعتی که خواستی از بستر برمی خیزی و ۱۲ رکعت نماز هر دو رکعت به یک سلام به جای می آوری، در هر رکعت «حمد» و سوره ای از سوره های کوچک مفصل می خوانی و کوچک مفصل از سوره محمد صلی الله علیه وآله تا آخر قرآن است.

زمانی که از ۱۲ رکعت نماز فارغ شدی، در همان حال نشسته هر یک از سوره های «حمد» و «قل أعوذ برب الفلق» و «قل أعوذ برب الناس» و «قل هو اللٰه أحد» و «قل یٰا أیها الکٰافرون» و «إنٰا أنزلنٰاه» و «آیت الکرسی» را هفت مرتبه بخوان و به دنبال همه آنها این دعا را به بخوان:

الحمد للٰه الذی لم یتخذ ولدا، ولم یکن له شریک فی الملک، ولم یکن له ولی من الذل وکبره تکبیرا. اللٰهم إنی أسألک بمعاقد عزک علیٰ أرکان عرشک ومنتهی الرحمة من کتابک، وباسمک الأعظم الأعظم الأعظم، وذکرک الأعلی الأعلی الأعلیٰ، وبکلماتک التامات أن تصلی علیٰ محمد وآله وأن تفعل بی ما أنت أهله.

سپاس خدای را که فرزندی بر نگرفته و شریکی در فرمانروایی و یاوری از روی خواری و نیاز برایش نبوده است، او را بسیار بزرگ شمار. خدایا! از تو درخواست می کنم به حق جایگاه های عزتت بر پایه های عرشت و منتهای رحمتت در قرآنت و بنام بزرگ تر بزرگ تر بزرگترت و ذکر برتر برتر برترت و به کلمات کاملت، بر محمد و خاندانش درود فرست و با من چنان کن که شایسته آنی.

سپس بخوان هر دعایی را که می خواهی؛

و نیز غسل در این شب مستحب است و نمازی که داود بن سرحان از امام صادق علیه السلام برای «شب نیمه رجب» روایت کرده و جزو اعمال شب نیمه ذکر شد در این شب هم خوانده می شود.

دوم:

زیارت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام که برترین اعمال این شب است؛

و بدان که ابوعبدالله محمد بن بطوطه که یکی از دانشمندان اهل سنت است در ۶۰۰ سال پیش از این زمان [زمان تألیف مفاتیح الجنان] می زیسته، در سفرنامه خود معروف به «رحله ابن بطوطه» در بیان ورودش از مکه معظمه به نجف اشرف، روضه و قبر مبارک مولایمان امیرالمؤمنین علیه السلام را ذکر کرده و گفته است همۀ اهل این شهر رافضی هستند، و برای این روضه مبارکه کراماتی ظاهر شده است:

از جمله در شب بیست وهفتم ماه رجب که نامش نزد اهل آنجا «لیلة المحیا» [شب بیداری یا شب زندگانی] است، از عراقین [بصره و کوفه] و خراسان و شهرهای فارس و روم، افراد شل و مفلوج و زمین گیری را که حدود سی یا چهل نفر می شوند پس از عشاء نزد ضریح مقدس علی می آورند، آنگاه مردم اجتماع می کنند و به انتظار شفا یافتن و برخاستن آنان می مانند.

گروهی از اجتماع کنندگان نماز می خوانند و عده ای ذکر می گویند و گروهی قرآن تلاوت می کنند و بعضی هم به تماشای روضه مبارکه مشغول می شوند تا آنکه نصف یا دوسوم از شب بگذرد، در این هنگام تمام مبتلایان و زمین گیران که محروم از حرکت بودند، از جای برمی خیزند درحالی که صحیح و تندرست اند و نقصی در آنان نیست و می گویند:

«لاإلٰه إلا اللٰه»، «محمدا رسول الله»، «علی ولی اللٰه»

من گرچه آن شب را در آن روضه در نیافتم اما از مردمان مورد اطمینان که بر گفتارشان اعتماد داشتم شنیدم.

و همچنین در مدرسه ای که مهمانخانه آن حضرت است، سه نفر زمین گیر را که قدرت بر حرکت نداشتند مشاهده کردم، یکی از مردمان روم و دیگری از اهالی اصفهان و سومی از مردم خراسان بود، از هر سه پرسیدم، چگونه شما درمان نیافته و در اینجا مانده اید؟ گفتند: ما شب بیست وهفتم رجب را درک نکردیم، اینجا مانده ایم تا شب بیست وهفتم آینده برسد و شفای خود را بگیریم و به خاطر این شب، مردم زیادی از شهرها جمع می شوند و بازار بزرگی به مدت ده روز برپا می گردد.

مؤلف گوید: مبادا این حکایت را دور از واقع بدانی، چه همانا معجزات و کراماتی که از این مشاهد مشرفه به ظهور رسیده و به حد تواتر نقل شده بسیار زیادتر از آن است که در شمار آید.

و در ماه شوال گذشته [نسبت به زمان نوشتن این قسمت از مفاتیح الجنان به وسیله مؤلف بزرگوارش مرحوم محدث قمی(رحمة الله علیه)] سال هزار و سیصد و چهل وسه هجری قمری در حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام، سه زن که هر سه به علت بیماری فلج و مانند آن زمین گیر بودند و علاجشان از توان پزشکان بیرون بود، شفا یافتند و این معجزه از آن قبر مطهر بر همه واضح و آشکار شد، همچون نمودار شدن خورشید در آسمان صاف و بی ابر و باز شدن دروازه نجف به روی عرب های بادیه نشین؛

و شفا یافتن این سه زن به اندازه ای روشن بود که برای مردم بیان شد و دکترهایی که از بیماری آنان مطلع بودند، با اینکه در امر مداوای آنان دقت بسیار داشتند، شفا یافتن معجزه گونه آنان را تصدیق کردند و بعضی از آن ها تصدیق خود را بر شفای آنان به صورت نوشته اعلام داشتند و اگر ملاحظه اختصار و عدم مناسبت محل نبود، داستان آن ها را به تفصیل نقل می کردم.

سوم:

شیخ کفعمی در کتاب «بلد الامین» فرموده است: شب مبعث این دعا را بخواند:

اللٰهم إنی أسألک بالتجلی الأعظم فی هٰذه اللیلة من الشهر المعظم، والمرسل المکرم، أن تصلی علیٰ محمد وآله وأن تغفر لنا ما أنت به منا أعلم ، یا من یعلم ولا نعلم

خدایا! از تو درخواست می کنم، به تجلی اعظم، در این شب از ماه معظم و به حق رسول مکرم که درود فرستی بر محمد و خاندانش و بیامرزی بر ما، آنچه را تو به آن از ما داناتری، ای آن که می داند و ما نمی دانیم.

اللٰهم بارک لنا فی لیلتنا هٰذه التی بشرف الرسالة فضلتها، وبکرامتک أجللتها، وبالمحل الشریف أحللتها

خدایا! بر ما برکت ده در این شب، شبی که آن را به شرف رسالت برتری دادی و به کرامتت بزرگ نمودی و به جایگاه شریفی برآوردی

اللٰهم فإنا نسألک بالمبعث الشریف، والسید اللطیف، والعنصر العفیف، أن تصلی علیٰ محمد وآله وأن تجعل أعمالنا فی هٰذه اللیلة وفی سائر اللیالی مقبولة، وذنوبنا مغفورة، وحسناتنا مشکورة، وسیئاتنا مستورة، وقلوبنا بحسن القول مسرورة، وأرزاقنا من لدنک بالیسر مدرورة

خدایا! ما از تو درخواست می کنیم به حق بعثت شریف و آقای مهربان و موجود پارسا که بر محمد و خاندانش درود فرستی و اعمال ما را در این شب و در سایر شب ها پذیرفته پیشگاهت قرار دهی و گناهانمان را آمرزیده بداری و خوبی هایمان را مورد سپاس و بدی هایمان را پوشیده گردانی و دل هایمان را به گفتار خوش شادمان کنی و روزی هایمان را از جانب خود به آسانی فراوان گردانی.

اللٰهم إنک تریٰ ولا تریٰ، وأنت بالمنظر الأعلیٰ، و إن إلیک الرجعیٰ والمنتهیٰ، و إن لک الممات والمحیا، و إن لک الآخرة والأولیٰ

خدایا! تو می بینی و خود دیده نمی شوی و تو در چشم انداز برتری و بازگشت و سرانجام به سوی توست و ممات و حیات و آخرت و دنیا از آن تو است.

اللٰهم إنا نعوذ بک أن نذل و نخزیٰ، وأن نأتی ما عنه تنهیٰ

خدایا! به تو پناه می آوریم از اینکه خوار و رسوا شویم و از اینکه مرتکب عملی شویم که از آن نهی کرده ای.

اللٰهم إنا نسألک الجنة برحمتک، ونستعیذ بک من النار فأعذنا منها بقدرتک، ونسألک من الحور العین فارزقنا بعزتک، واجعل أوسع أرزاقنا عند کبر سننا، وأحسن أعمالنا عند اقتراب آجالنا، وأطل فی طاعتک، وما یقرب إلیک، ویحظی عندک، ویز لف لدیک أعمارنا ، وأحسن فی جمیع أحوالنا وأمورنا معرفتنا، ولا تکلنا إلیٰ أحد من خلقک فیمن علینا، وتفضل علینا بجمیع حوائجنا للدنیا والآخرة، وابدأ بآبائنا وأبنائنا وجمیع إخواننا المؤمنین فی جمیع ما سألناک لأ نفسنا یا أرحم الراحمین

خدایا درخواست بهشت را به رحمتت از تو داریم و به تو پناه می آوریم از آتش دوزخ، پس ما را به قدرتت از آتش پناه ده و از تو درخواست حورالعین داریم، پس به عزتت روزی ما فرما و فراخ ترین روزی را هنگام پیری ما قرار ده و نیکوترین اعمالمان را به گاه فرا رسیدن مرگمان و عمر ما را در طاعتت و در آنچه ما را به سویت نزدیک کند و در نزدت بهره مندمان نماید و در پیشگاهت بر منزلتمان افزاید، طولانی گردان و در همه حالات و کارها معرفتمان را نیکو گردان و ما را به احدی از خلقت وامگذار تا بر ما منت نهد و بر ما به برآورده ساختن تمام حاجات دنیا و آخرتمان تفضل فرما و بخشش آغاز کن به پدرانمان و فرزندانمان و همه برادران با ایمانمان، در همه آنچه از تو برای خود درخواست کردیم، ای مهربان ترین مهربانان؛

اللٰهم إنا نسألک باسمک العظیم، وملکک القدیم، أن تصلی علیٰ محمد وآل محمد وأن تغفر لنا الذنب العظیم، إنه لایغفر العظیم إلا العظیم

خدایا! از تو درخواست می کنیم به نام بزرگت و فرمانروایی دیرینه ات که بر محمد و خاندان محمد درود فرستی و بیامرزی بر ما گناه بزرگ را، چراکه بزرگ را جز بزرگ نمی آمرزد.

اللٰهم وهٰذا رجب المکرم الذی أکرمتنا به أول أشهر الحرم، أکرمتنا به من بین الأمم، فلک الحمد یا ذا الجود والکرم، فأسألک به وباسمک الأعظم الأعظم الأعظم، الأجل الأکرم الذی خلقته فاستقر فی ظلک فلا یخرج منک إلیٰ غیرک أن تصلی علیٰ محمد وأهل بیته الطاهرین، وأن تجعلنا من العاملین فیه بطاعتک، والآملین فیه لشفاعتک.

خدایا! این ماه مکرم رجب است که ما را به آن گرامی داشتی، نخستین ماه های حرام است که ما را به آن از میان امت ها اکرام نمودی، پس تو را سپاس ای دارای بخشش و کرم، از تو درخواست می کنم به حق ماه رجب و به حق نام بزرگ تر بزرگ تر بزرگ تر باشکوه تر و گرامی تری که آن را آفریدی، پس در سایه ات استقرار یافت، نامی که از تو به غیر تو نرسد که بر محمد و اهل بیت پاکش درود فرستی و ما را در این ماه از برپادارندگان طاعتت و آرزومندان شفاعتت قرار دهی.

اللٰهم اهدنا إلیٰ سواء السبیل، واجعل مقیلنا عندک خیر مقیل، فی ظل ظلیل، وملک جزیل، فإنک حسبنا و نعم الوکیل

خدایا! ما را به راه راست هدایت فرما و جایگاه ما را نزد خود بهترین استراحتگاه در سایه سار رحمت همیشگی و فرمانروایی عظیمت قرار ده، تو ما را بسی و چه نیکو کارگشایی.

اللٰهم اقلبنا مفلحین منجحین غیر مغضوب علینا ولا ضالین برحمتک یا أرحم الراحمین

خدایا! ما را به حالت رستگاری و موفقیت برگردان که در گروه غضب شدگان و در طایفه گمراهان نباشیم، به مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان.

اللٰهم إنی أسألک بعزائم مغفرتک، وبواجب رحمتک، السلامة من کل إثم، والغنیمة من کل بر، والفوز بالجنة، والنجاة من النار

خدایا! به وسایل موجب آمرزشت و به رحمتت که بر خود حتم کرده ای، از تو درخواست می کنم، سلامت از هر گناه و بهره مندی از هر کار نیک و رسیدن به بهشت و رهایی از دوزخ را به من عطا فرمایی.

اللٰهم دعاک الداعون ودعوتک، وسألک السائلون وسألتک، وطلب إلیک الطالبون وطلبت إلیک

خدایا! خوانندگان تو را خواندند و من هم تو را خواندم و درخواست کنندگان از تو درخواست کردند و من هم از تو درخواست نمودم و جویندگان تو را جویا شدند و من هم جویای تو شدم.

اللٰهم أنت الثقة والرجاء، و إلیک منتهی الرغبة فی الدعاء

خدایا! تو مورد اطمینان و امیدی و نهایت میل و رغبت در خواندن دعا به سوی توست.

اللٰهم فصل علیٰ محمد وآله واجعل الیقین فی قلبی، والنور فی بصری، والنصیحة فی صدری، وذکرک باللیل والنهار علیٰ لسانی، ورزقا واسعا غیر ممنون ولا محظور فارزقنی، وبارک لی فیما رزقتنی، واجعل غنای فی نفسی، ورغبتی فیما عندک، برحمتک یا أرحم الراحمین

خدایا! بر محمد و خاندانش درود فرست و قرار ده یقین را در قلبم و روشنی را در دیده ام و خیرخواهی را در سینه ام و ذکرت را در هر شب و روز بر زبانم و روزی گسترده بی منت و غیر حرام را روزی ام فرما و در آنچه روزی ام نمودی برکت افزا و بی نیازی ام را در خودم و دلبستگی ام را در آنچه نزد توست قرار ده، به مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان.

پس به سجده برو و بگو:

الحمد للٰه الذی هدانا لمعرفته، وخصنا بولایته، ووفقنا لطاعته، شکرا شکرا

(تا صد مرتبه)

سپاس خدای را که ما را به معرفتش رهنمون شد و به ولایتش خاص گرداند و به طاعتش توفیقمان داد، سپاس، سپاس.

پس سر از سجده بردار و بگو:

اللٰهم إنی قصدتک بحاجتی، واعتمدت علیک بمسألتی، وتوجهت إلیک بأئمتی وسادتی. اللٰهم انفعنا بحبهم، وأوردنا موردهم، وارزقنا مرافقتهم، وأدخلنا الجنة فی زمرتهم برحمتک یا أرحم الراحمین

خدایا من تو را برای رفع حاجتم قصد کردم و به خواسته ام بر تو اعتماد کردم و روی آوردم به تو به واسطه امامان و سرورانم. خدایا! ما را به محبتشان سود بخش و به جایگاه آنان وارد کن و هم نشینی با ایشان را روزی ما گردان و ما را در زمره آنان وارد بهشت کن، به مهربانی ات ای مهربان ترین مهربانان.

* روز عید مبعث:

روز بیست و هفتم یکی از اعیاد بزرگ است و روزی است که حضرت رسول صلی الله علیه وآله به پیامبری مبعوث شد و جبرئیل برای ابلاغ پیامبری، بر آن حضرت فرود آمد و برای این روز چند عمل وارد است:

اول:

غسل کردن.

دوم:

روزه گرفتن و آن یکی از چهار روزی است که در طول سال برای روزه گرفتن امتیاز ویژه دارد و ثوابی برابر با روزه هفتاد سال دارد.

سوم:

صلوات زیاد فرستادن.

چهارم:

زیارت حضرت رسول صلی الله علیه وآله و امیرالمؤمنین علیه السلام.

پنجم:

شیخ طوسی در کتاب «مصباح» فرموده: که از ریان بن الصلت روایت شده: حضرت جواد علیه السلام زمانی که در بغداد بود روز نیمه و روز بیست وهفتم رجب را روزه گرفت و همه خدمتکاران آن حضرت نیز روزه گرفتند و به ما فرمان داد دوازده رکعت نماز بجا آوریم به این صورت که:

در هر رکعت یک مرتبه «حمد» و «سوره[توحید]» خوانده و پس از پایان نماز، هر کدام از سوره های «حمد» و «توحید» و «قل أعوذ بر ب الفلق» و «قل أعوذ بر ب الناس» را «چهار مرتبه» بخواند، آنگاه «چهار مرتبه» بگوید:

لاإلٰه إلا اللٰه، واللٰه أکبر، وسبحان اللٰه، والحمد للٰه، ولا حول ولا قوة إلا باللٰه العلی العظیم؛ معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ تر از هر چیزی است و منزه است خدا و خدا را سپاس و نیست جنبش و نیرویی جز به عنایت خدای برتر و بزرگ.

و «چهار مرتبه»:

اللٰه اللٰه ربی لاأشرک به شیئا.

خدا، خدا، پروردگار من است، چیزی را برای او شریک نمی آورم.

و «چهار مرتبه»:

لاأشرک بربی أحدا.

هیچ کس را برای پروردگارم شریک نسازم.

ششم:

شیخ طوسی از جناب ابوالقاسم حسین بن روح روایت کرده که در این روز دوازده رکعت نماز به جا می آوری در هر رکعت سوره «حمد» و سوره ای که آسان باشد می خوانی و پس از گفتن تشهد و سلام بین هر دو رکعت می گویی:

الحمد للٰه الذی لم یتخذ ولدا، ولم یکن له شریک فی الملک، ولم یکن له ولی من الذل، وکبره تکبیرا. یا عدتی فی مدتی، یا صاحبی فی شدتی، یا ولیی فی نعمتی، یا غیاثی فی رغبتی، یا نجاحی فی حاجتی، یا حافظی فی غیبتی، یا کافی فی وحدتی، یا أنسی فی وحشتی، أنت الساتر عورتی، فلک الحمد، وأنت المقیل عثرتی، فلک الحمد، وأنت المنعش صرعتی، فلک الحمد، صل علیٰ محمد وآل محمد واستر عورتی، وآمن روعتی، وأقلنی عثرتی، واصفح عن جرمی، وتجاوز عن سیئاتی فی أصحاب الجنة وعد الصدق الذی کانوا یوعدون

خدا را سپاس که فرزندی بر نگرفته و برایش در فرمانروایی شریکی و یاوری از روی خواری نبوده است و او را بزرگ شمار، ای توشه ام در همه عمر، ای هم نشینم در سختی ها، ای سرپرستم در نعمت، ای فریادرسم در رغبت، ای پیروزیم در حاجت، ای نگهدارم در غیبت، ای کفایتم در تنهایی، ای همدمم در هراس، تو پوشاننده کاستی منی، تو را سپاس، تو نادیده گیرنده لغزش منی، تو را سپاس، تو بلندی بخش من در وقت افتادگی هستی، تو را سپاس، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و عیبم را بپوشان و هراسم را ایمنی بخش و لغزشم را نادیده گیر و از گناهم چشم بپوش و از زشتی هایم درگذر و در زمره بهشتیان قرارم ده همراه با آن وعده صادقانه ای که به آن ها داده ای.

هنگامی که از نماز و دعا فارغ شدی، هر یک از سوره های «حمد» و «قل هو الله أحد» و «قل أعوذ بر ب الفلق» و «قل أعوذ بر ب الناس» و «قل یٰا أیها الکٰافرون» و «إنٰا أنزلنٰاه» و «آیت الکرسی» را هفت مرتبه می خوانی و هفت بار می گویی:

لاإلٰه إلا اللٰه، واللٰه أکبر، وسبحان اللٰه، ولا حول ولا قوة إلا باللٰه.

معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگ تر است و پاک است خدا و جنبش و نیرویی جز به خدا نیست.

و هفت بار:

اللٰه اللٰه ربی لاأشرک به شیئا.

خدا، خدا، پروردگار من است، چیزی را برای او شریک نمی آورم.

و هر دعایی که بخواهی می خوانی.

هفتم:

در کتاب «اقبال» و در بعضی نسخه های «مصباح» آمده که مستحب است در این روز این دعا را بخوانند:

یا من أمر بالعفو والتجاوز، وضمن نفسه العفو والتجاوز، یا من عفا وتجاوز اعف عنی وتجاوز یا کریم. اللٰهم وقد أکدی الطلب، وأعیت الحیلة والمذهب، ودرست الآمال، وانقطع الرجاء إلا منک وحدک لا شریک لک

ای آن که به عفو و گذشت فرمان داده و عفو و گذشت را بر عهده خویش ضمانت کرده است، ای آن که بخشید و درگذشت، مرا عفو کن و از من درگذر ای کریم. خدایا! طلب سخت شده و چاره جویی و راه یابی مرا به زحمت افکنده و آرزوها کهنه گشته و رشته امید جز از تو که یگانه ای و شریکی نداری بریده شده است.

اللٰهم إنی أجد سبل المطالب إلیک مشرعة، ومناهل الرجاء لدیک مترعة، وأبواب الدعاء لمن دعاک مفتحة، والاستعانة لمن استعان بک مباحة، وأعلم أنک لداعیک بموضع إجابة، و للصارخ إلیک بمرصد إغاثة، وأن فی اللهف إلیٰ جودک والضمان بعدتک عوضا من منع الباخلین؛ ومندوحة عما فی أیدی المستأثرین، وأنک لاتحتجب عن خلقک إلا أن تحجبهم الأعمال دونک

خدایا! من راه های خواهش را به سوی تو باز می یابم و چشمه سارهای امید نزد تو پرآب است و درهای دعا را برای هرکه به درگاهت دعا کند گشوده ای و یاری ات آن را که از تو یاری خواهد فراهم است و می دانم که برای آن که تو را خواند در جایگاه اجابتی و برای فریادکننده ات درصدد فریادرسی هستی و همانا در طمع ورزیدن به بخششت و اعتماد به وعده ات جایگزینی است برای دریغ ورزی بخیلان؛ و گشایشی است از آنچه در دست ثروت اندوزان است، تو از بندگانت در پرده نمی روی، جز اینکه کردارشان بین تو و ایشان پرده می افکند

وقد علمت أن أفضل زاد الراحل إلیک عزم إرادة یختارک بها وقد ناجاک بعزم الإرادة قلبی، وأسألک بکل دعوة دعاک بها راج بلغته أمله، أو صارخ إلیک أغثت صرخته، أو ملهوف مکروب فرجت کربه، أو مذنب خاطئ غفرت له، أو معافی أتممت نعمتک علیه، أو فقیر أهدیت غناک إلیه، و لتلک الدعوة علیک حق وعندک منزلة إلا صلیت علیٰ محمد وآل محمد وقضیت حوائجی حوائج الدنیا والآخرة

و هرآینه دانستم که برترین توشه کوچ کننده به سویت، اراده نیرومندی است که بدان تو را برمی گزیند و با همین اراده نیرومند دلم با تو مناجات کرده و از تو می خواهم هر دعایی را که تو را به آن خواند امیدواری که او را به آرزویش رساندی، یا فریادکشی به درگاهت که به دادش رسیدی، یا دل سوخته غم زده ای که اندوهش را زدودی، یا گنه کار خطاکاری که او را آمرزیدی، یا تندرستی که نعمت خویش را بر او تمام کردی، یا بی چیزی که توانگری ات را به او هدیه دادی و چنین دعایی را بر تو حقی است و نزدت مقامی، به حق این دعا بر محمد و خاندان محمد درود فرست و حاجات دنیا و آخرتم را برآور.

وهٰذا رجب المرجب المکرم الذی أکرمتنا به أول أشهر الحرم أکرمتنا به من بین الأمم، یا ذا الجود والکرم فنسألک به وباسمک الأعظم الأعظم الأعظم، الأجل الأکرم الذی خلقته فاستقر فی ظلک فلا یخرج منک إلیٰ غیرک أن تصلی علیٰ محمد وأهل بیته الطاهرین وتجعلنا من العاملین فیه بطاعتک، والآملین فیه بشفاعتک

این رجب مرجب مکرم است که ما را به آن گرامی داشتی، نخستین ماه های حرام است که ما را به خاطر آن از بین ملت ها اکرام نمودی، ای دارای جود و کرم، از تو درخواست می کنیم به حق ماه رجب و به نام بزرگ تر بزرگ تر بزرگ تر باشکوه و گرامی تری که آن را آفریدی پس در سایه ات استقرار یافت و جلوه اش از تو به دیگری نمی رسد، بر محمد و اهل بیت پاکش درود فرستی و ما را در این ماه از عاملین به طاعتت و آرزومندان شفاعتت قرار دهی

اللٰهم واهدنا إلیٰ سواء السبیل، واجعل مقیلنا عندک خیر مقیل فی ظل ظلیل، فإنک حسبنا و نعم الوکیل، والسلام علیٰ عباده المصطفین وصلواته علیهم أجمعین

خدایا! ما را به راه راست هدایت فرما و استراحتگاه ما را در سایه سار همیشگی ات نزد خویش بهترین استراحتگاه قرار ده که تو ما را بسی و چه نیکو کارگشایی هستی و سلام و درود بر همه بندگان برگزیده اش،

اللٰهم وبارک لنا فی یومنا هٰذا الذی فضلته، وبکرامتک جللته، وبالمنزل العظیم الأعلیٰ أنزلته، صل علیٰ من فیه إلیٰ عبادک أرسلته وبالمحل الکریم أحللته

خدایا! به ما در این روز برکت ده، روزی که آن را برتری دادی و به کرامتت بزرگ نمودی و به جایگاه بزرگ و برتر وارد ساختی، بر آن که در این روز به سوی بندگانت فرستادی و او را به مقام با کرامتی برآوردی درود فرست.

اللٰهم صل علیه صلاة دائمة تکون لک شکرا، ولنا ذخرا، واجعل لنا من أمرنا یسرا، واختم لنا بالسعادة إلیٰ منتهیٰ آجالنا، وقد قبلت الیسیر من أعمالنا، وبلغتنا برحمتک أفضل آمالنا، إنک علیٰ کل شیء قدیر، وصلی اللٰه علیٰ محمد وآله وسلم

خدایا! بر او درود فرست، درودی همیشگی که برای تو سپاس و برای ما ذخیره ای باشد و در کارمان آسانی قرار ده و پایان عمرمان را به سعادت و نیکبختی ختم کن، در حالی که اعمال اندک ما را پذیرفته و با رحمت بی کرانت ما را به برترین آرزوهایمان رسانده باشی که تو بر هر چیز توانایی و درود و سلام خدا بر محمد و خاندانش باد.

مؤلف گوید: این دعا را حضرت موسی بن جعفر علیه السلام در آن روزی که آن جناب را به طرف بغداد حرکت دادند، بر زبان جاری کرد و آن روز، روز بیست وهفتم رجب بود و این دعا از دعاهای برگزیده ماه رجب است.

انتهای پیام/