عظیم امیدی و علیرضا کارگزار خبرنگاران خبرگزاری تسنیم از چند روز پیش از طریق رومانی به اوکراین رفته اند که گزارش های آنان طی روزهای قبل در تسنیم منتشر شده است. مهدی خانعلی زاده دیگر خبرنگار تسنیم نیز از طریق لهستان وارد اوکراین شده است و او نیز روزنوشت ها و گزارش های خود را از آنچه دیده است با مخاطبان به اشتراک می گذارد.

آنچه در ادامه می آید روزنوشت شماره دو آقای مهدی خانعلی زاده است:

بعد از یک سفر طولانی دوازده ساعته با اتوبوس و معطلی چند ساعته در پایانه ی مرزی، بالاخره وارد «لویو» شدم؛ شهری مرزی در غرب اوکراین که محل ورود مقامات ارشد سیاسی جهان به این کشور در هفتههای اخیر بوده است. حال و هوای شهر کاملا عادی است و خبری از تنش و نشانه های یک جنگ و حتی آژیر خطر وجود ندارد. البته لویو از جمله شهرهایی بود که در روزهای ابتدایی جنگ، چند بار از سوی نیروی هوایی روسیه مورد حمله قرار گرفت و زیرساخت هایش آسیب دید.

چیزی که در نگاه اول، لویو را از یک شهر جنگ زده متمایز می کند، جاری بودن زندگی در آن است. اصلا لویو بیشتر یک شهر پشتیبان جنگ است تا یک شهر جنگ زده. گروه های مختلف هنری به ویژه اهالی موسیقی در میادین مختلف شهر حضور دارند و برای کمک به جبهه های نبرد با روس ها، از مردم کمک مالی جمع می کنند.

سراسر شهر، مملو از پرچم های اوکراین است که به نمادی برای مقابله در برابر دشمن خارجی شان تبدیل شده است. جالب است که اهالی تولیدکننده ی پوشاک هم دست به کار شده اند و تی شرت های مردانه و مانتوهای زنانه ای را با الهام از مدل و رنگ پرچم این کشور طراحی کرده اند که با استقبال خوبی هم از سوی مردم روبرو شده است.

در مرکز شهر، یک ساختمان بسیار بزرگ دولتی در مجاورت کلیسای جامع ارمنی ها قرار دارد که با یک نماد خیلی متفاوت شناخته می شود: بخشی از بال یک جنگنده ی ساقط شده ی روسی توسط ارتش اوکراین! انگار شهروندان لویو هم از این ابتکار خوششان آمده و بازار عکس گرفتن با آن حسابی داغ است. البته در کنار این لاشه ی هواپیما، آمار عجیبی از دستاوردهای ارتش اوکراین علیه روسیه چاپ و به نمایش گذاشته شده که اغراق شده به نظر می رسد. قاعدتا اگر ۲۵ هزار نفر از نظامیان روس در این مدت کشته شده بودند، وضعیت جنگ به صورت کنونی نبود!

دولت اوکراین تلاش کرده تا حس حماسه و غرور را به میان افکار عمومی ببرد. طراحی یادمان کشته شدگان جنگ در میدان «تاراس شوچنکو» هم در همین راستا صورت گرفته که البته موثر هم بوده. زمانی که به آنجا رسیدم، جمعی از مادران کشته شدگان جنگ آنجا بودند و با چشمانی اشکبار، یک سرود واحد می خواندند.

همدلی بازماندگان قربانیان، کافه های پر از جمعیت و زمین بازی مملو از کودکان در لویو نشان می دهد که جنگ هر چقدر قدرت داشته باشد، در برابر عظمت زندگی انسان ها سر خم می کند؛ حتی اگر زندگی این انسانها به ابزاری برای به رخ کشیدن قدرت ابرقدرت های شرق و غرب تبدیل شده باشد.

انتهای پیام/