به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، توجه به ابعاد آسمانی و جنبه های عوالمی پیامبر و اهل بیت وحی صلوات الله علیهم سبب تقویت معرفت نسبت به این خاندان مطهر و به دنبال آن، تقویت ایمان انسان می شود. اگر به متون دینی اعم از قرآن و عترت نیز رجوع کنیم، به این جنبه ها به صورت ویژه پرداخته شده است؛ به عنوان نمونه آیه ی نور در سوره ی نور یکی از آیاتی است که طبق روایات تفسیری، به مقام آسمانی عترت اشاره دارد و این اشاره یک نوع دعوت عملی برای اتصال به خاندان وحی است؛ لذا خداوند در همان آیات سوره نور، مؤمنان را دعوت به تزکیه ی روح جهت ورود به خانه ی نورانی عترت می کند.

یکی از احادیثی که به جنبه ی آسمانی عترت اشاره دارد، حدیثی از امام جواد علیه السلام است که آن حضرت نیز به واسطه ی پدران بزرگوار خود از امام حسین علیهم السلام چنین نقل کردند:

روزی به خدمت جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدم. ابی بن کعب نیز در آنجا بود. رسول خدا فرمود خوش آمدی ای اباعبدالله، ای زینت بخش آسمان ها و زمین ها؛ یا أبا عبد اللهیا زین السماوات و الأرضین.ابی پرسید: چگونه ممکن است کسی غیر از شما زینت بخش آسمان ها و زمین ها باشد؟ حضرت فرمود: قسم به خدایی که به حق مرا پیامبر فرمودهاست: إن الحسین بن علی فی السماء أکبر منه فی الأرض و إنه لمکتوب عن یمین عرش الله عز و جل مصباح هدی و سفینة نجاة و إمام غیر وهن و عز و فخر و علم و ذخر و إن الله عز و جل رکب فی صلبه نطفة طیبة مبارکة زکیة و لقد لقن دعوات ما یدعو بهن مخلوق إلا حشره الله عز و جل معه و کان شفیعه فی آخرته و فرج الله عنه کربه و قضی بها دینه و یسر أمره و أوضح سبیله و قواه علی عدوه و لم یهتک ستره؛ یعنی [مقام] حسین بن علی در آسمان بالاتر از [مقام] او در زمین است و در طرف راست عرش الهی درباره او چنین نوشته شده است: چراغ هدایت و کشتی نجات، امام استوار، مایه عزت و افتخار و [دریای] علم و گنجینه؛ و خداوند در صلب او نطفه ای پاک و پاکیزه و مبارک قرار داده است.

در این حدیث چند نکته ی معرفتی دیده می شود. رسول خدا صلی الله علیه و آله در فراز اول فرمود «إن الحسین بن علی فی السماء أکبر منه فی الأرض». این فراز گویای آن است که ۱- امام حسین علیه السلام و یا سایر اهل بیت علیهم السلام جنبه های آسمانی و عوالمی دارند ۲- جنبه ی آسمانی عترت بسیار بزرگ تر از جنبه ی دنیایی ایشان است. نتیجه اینکه بیشتر باید به جنبه های آسمانی امام حسین علیه السلام و ائمه بپردازیم و آنها را مورد مطالعه قرار دهیم نه اینکه صرفا نگاه تاریخی داشته باشیم و به جنبه های دنیایی بپردازیم. اگر بخواهیم یک نسبت سنجی بین مطالعه جنبه های آسمانی اهل بیت با مطالعه ی تاریخی این بزرگواران داشته باشیم، مشاهده می کنیم که غلبه ی نگاه تاریخی بر نگاه معرفتی عیان است؛ یعنی وقتی از امام حسین علیه السلام لب به سخن می گشاییم از تاریخ ولادت ایشان تا شهادتشان پر از گزاره های تاریخی در ذهنمان تداعی می شود که اوج آن ماجرای عاشورا است. هرچند عاشورا جایگاه بسیار عظیمی در تاریخ ما و هویت شیعی مان دارد، اما همین عاشورا را می توان از منظر آسمانی نگاه کرد و به منظر حضرت زینب سلام الله علیها رسید که فرمود «جز زیبایی نمی بینم.»

اما رسول خدا صلی الله علیه و آله در ادامه ی حدیث و در فراز دوم، خود به یک جنبه ی آسمانی و یا عوالمی امام حسین علیه السلام اشاره کرده، می فرماید: و إنه لمکتوب عن یمین عرش الله عز و جل مصباح هدی و سفینة نجاة؛ یعنی اسم حسین در سمت راست عرش خداوند عز و جل اینچنین مکتوب شده: نور هدایت و کشتی نجات؛ به این معنا که جنبه ی نور هدایت امام حسین علیه السلام و کشتی نجاتی ایشان، از عرش سرچشمه می گیرد، همان مکانی که خداوند با اسم الرحمان خود ۱ سکان عرش را در دست دارد و آن را اداره می کند.

----------------------------

پاورقی:

۱- طه۵: الرحمن علی العرش استوی

انتهای پیام/