به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، حجت الاسلام والمسلمین محمد حسین مختاری، رئیس دانشگاه مذاهب اسلامی به مناسبت سالروز مبعث نبی مکرم اسلام(ص) در یادداشتی برای تسنیم نوشت:

بر اساس تعالیم اسلام، بعثت، آمال و آرزوی مشتاقان بود. منظور حضرت ابراهیم علیه السلام از جمله: «ربنا و ابعث فیهم رسولا منهم» بعثت خاتم الانبیاء (صلی الله علیه و آله) بود، همچنان که حضرتش فرمود: «من دعای ابراهیم هستم». (المیزان،ج۱،ص۴۳۲) پیش از بعثت نیز، هنگامی که کفار عرب متعرض یهود می شدند، و ایشان را آزار می دادند، یهودیان آرزوی بعثت خاتم الانبیاء (صلی الله علیه و آله) را می کردند و می گفتند: اگر پیغمبر ما که تورات از آمدنش خبر داده مبعوث شود و نیز بگفته تورات به مدینه مهاجرت کند، ما را از این ذلت و از شر شما اعراب نجات می دهد: «و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا؛ و پیش از این، به خود نوید پیروزی بر کافران می دادند که با کمک آن، بر دشمنان پیروز شوند» (بقره۸۹)

بعثت، پیامی به گستره جهان بود

قرآن کریم هیچ گاه از واژه پیامبر اسلام برای حضرت محمد(ص) استفاده نکرده است بلکه با عنوان «رسول الله» از آن جناب یاد می کند: «محمد رسول الله» (فتح ۲۹). زیرا آن حضرت برای همگان مبعوث شد: «وما أرسلناک إلا کافة للناس؛ و ما تو را جز برای همه مردم نفرستادیم» (سبأ ۲۸) تا مرزهای نژادی و زبانی را برافکند و بنیان استوار تقوا را به جای آن دراندازد. چنانکه فرمود: به سوی سیاه و سفید مبعوث شده ام: «بعثت إلی الأحمر و الأسود؛ برای سفید و سیاه مبعوث شدم». (تفسیر نورالثقلین،ج۴،ص۳۳۶). تفاوت بعثت حضرت ختمی مرتبت با دیگر پیامبران آن است که آنان تنها به سوی ملت خود فرستاده می شدند اما آن حضرت به سوی جهانیان مبعوث شد.

بعثت، درس خودشناسی و مبارزه با تزویر بود

مهم ترین وظیفه ی پبامبران الهی دریدن پرده های جهل و نفاق بود چه اینکه بعثت پیامبر خدا (ص) از همان ابتدا پرده تزویر را کنار زد و باطن مدعیان منجی را بر ملاساخت: «فلما جاءهم ما عرفوا کفروا به؛ با این همه، هنگامی که این کتاب، و پیامبری را که از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد، به او کافر شدند». (بقره۸۹) کلمه (کانوا) نشان می دهد این آرزو را قبل از هجرت رسول خدا (ص) همواره می کرده اند، به حدی که در میان همه کفار عرب نیز معروف شده بود اما به محض اینکه: پیامبر خدا بسوی آنان آمد، به آن جناب کافر شدند. (تفسیر المیزان، ج۱، ص: ۳۳۴-۳۳۵) حقیتا، بعثت درس بزرگی برای منتظران ظهور منجی است. بعثت کلاسی است که به ما درس خوشناسی می دهد، چه که با یافتن خود، به تکامل و سعادت واقعی دست می یابیم. چنانکه حضرت امیر علیه السلام فرمودند: «یثیروا لهم دفائن العقول؛ خداوند پیامبران را پی در پی فرستاد تا گنجینه هایی که در عقلها پنهان است آشکار سازند» (نهج البلاغه، خطبه۱)

بعثت، بازگشت به وحدت امتها بود

براساس آیات قرآن، مردم قبل از بعثت انبیاء همه یک امت بودند، اما به خاطر زیاده خواهی و ظلم و مستکبران به اختلاف و تفرفه کشیده شدند و به همین دلیل خداوند متعال انبیای خود را فرستاد تا آنان را از کثرت به وحدت دعوت کنند. «کان الناس أمة واحدة فبعث الله النبیین» (بقره ۲۱۳) بنابراین، هدف انبیاء اتحاد و همبستگی همه آحاد بشر است. آنان آمده اند تا انسان ها را از اوهام و خیالات برهانند و آنها را به آب حیات برسانند. با توجه به دغدغه جدی پیامبر خدا(ص) مبنی بر وحدت و اتحاد میان مسلمانان، بر همه ما واجب است تا برای ایجاد برادری در میان همه فرق مسلمین بکوشیم و در این راه از هر سخن و نوشته تفرقه انگیز بپرهیزیم و همانطور که مقام معظم رهبری (مدظله) فرمودند: شیعه و سنی در جمهوری اسلامی باید در کنار یکدیگر باشند چرا که اگر روزی مسلمانان متفرق شوند دشمنان بر آنان غلبه خواهند کرد. به امید روزی که همه مسلمانان تحت لوای اسلام و نام مقدس حضرت رسول اکرم (ص) در برادری و همبستگی کامل زندگی کنند و هیچ کس به نام داشتن عقایدی مشروع تکفیر و طرد نشود.

انتهای پیام/