به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، سوره انفطار هشتاد و دومین سوره قرآن است و در جزء سی ام آن قرار دارد.

در اولین آیه آن از انفطار به معنای پاره شدن و از هم گسستن آسمان سخن به میان آمده است.

سوره انفطار از وقوع قیامت و شرایط و نشانه های آن سخن می گوید و از سرنوشت ابرار (نیکان) و فجار (بدکاران) و جایگاه هر کدام خبر می دهد.

پیامبر (ص) در تفسیر مجمع البیان درباره فضیلت تلاوت سوره انفطار فرموده است: هر کس این سوره را قرائت کند، خداوند به تعداد همه قبر ها و ده برابر قطره های برف و باران به او حسنه می دهد. هر کس دوست دارد در قیامت به پیامبر (ص) بنگرد، چنان که با چشم سر می بیند سوره های تکویر، انفطار و انشقاق را قرائت کند.

شیخ صدوق هم در روایتی از امام صادق (ع) نقل می کند: هر کس سوره انفطار و انشقاق را در نماز های واجب یا مستحب خود بخواند، خداوند حاجت ها و خواسته هایش را روا می دارد و بین او و خداوند حجابی نخواهد بود و همواره خداوند با نظر عنایت به او می نگرد تا از حسابرسی مردم فارغ شود.

فایل صوتی تلاوت سوره انفطار با صدای محمد عبدالعزیز حصان

متن سوره انفطار همراه با ترجمه

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خدای بخشاینده مهربان

إذا السماء انفطرت ﴿١﴾

آنگاه که آسمان بشکافد

و إذا الکواکب انتثرت ﴿٢﴾

و آنگاه که، ستارگان پراکنده شوند

و إذا البحار فجرت ﴿٣﴾

و آنگاه که دریاها به هم بپیوندند

و إذا القبور بعثرت ﴿٤﴾

و آنگاه که قبرها زیر و زبر گردند

علمت نفس ما قدمت وأخرت ﴿٥﴾

هر کس می داند چه چیز پیشاپیش فرستاده و چه چیز بر جای گذاشته است

یا أیها الإنسان ما غرک بربک الکریم ﴿٦﴾

ای آدمی، چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور کرده است؟

الذی خلقک فسواک فعدلک ﴿٧﴾

آن که تو را بیافرید و اعضایت تمام کرد و اعتدالت بخشید

فی أی صورة ما شاء رکبک ﴿٨﴾

و به هر صورتی که خواست اعضای تو را به هم انداخت

کلا بل تکذبون بالدین ﴿٩﴾

آگاه باشید که شما روز جزا را دروغ می انگارید

و إن علیکم لحافظین ﴿١٠﴾

حال آنکه بر شما، محافظانی گمارده شده اند

کراما کاتبین ﴿١١﴾

کاتبانی بزرگوار

یعلمون ما تفعلون ﴿١٢﴾

می دانند که شما چه می کنید

إن الأبر ار لفی نعیم ﴿١٣﴾

قطعا نیکان به بهشت اندرند (۱۳)

و إن الفجار لفی جحیم ﴿١٤﴾

و بی شک بدکاران در دوزخند (۱۴)

یصلونها یوم الدین ﴿١٥﴾

روز جزا در آنجا درآیند (۱۵)

و ما هم عنها بغائبین ﴿١٦﴾

و از آن عذاب دور نخواهند بود (۱۶)

و ما أدر اک ما یوم الدین ﴿١٧﴾

و تو چه دانی که چیست روز جزا؟ (۱۷)

ثم ما أدر اک ما یوم الدین ﴿١٨﴾

باز چه دانی که چیست روز جزا؟ (۱۸)

یوم لا تملک نفس لنفس شیئا ۖ و الأمر یومئذ لله ﴿١٩﴾

روزی که کسی برای کسی هیچ اختیاری ندارد و در آن روز فرمان از آن خداست (۱۹)

انتهای پیام/