به گزارش مشرق، روح الله سیروس فعال رسانه در تلگرام نوشت:

هنرمندان و ورزشکاران به عنوان بخشی از جامعه مشهورین، همیشه در صدر رصدهای مردم در موضوعات مختلف بوده اند. مردم در بیشتر مواقع، نگاه خود را با نگاه اینگونه افراد تنظیم کرده و از همان زاویه به مسائل مختلف نگریسته اند.

این نگاه پیروگونه، مطلقا خوب یا بد نیست. در برخی موارد این پیروی، جامعه را بیدار کرده و به سوی روشنی سوق داده است؛ و ناگزیر در پاره ای موارد هم برعکس عمل کرده و با همراهی همان قشر خاکستری که معمولا زحمت اندیشیدن را بر دوش همان مشهورین می اندازند، جامعه را در تلاطمی مخرب، پیش برده اند. البته معمولا و نه همیشه، نهایتا هیچ رد پایی از اینگونه افراد در مسائل پیش آمد کرده به جا نمی ماند و نهایتا پرتقال فروش پیدا نمی شود.

این روزها نیز کشور درگیر جنگی ناخواسته شده که منجر به شهادت بسیاری از سران و فرماندهان صف اولی، دانشمندان، مردم کوچه و بازار، و کودکان بی گناه زیادی از جمله دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب بدست شقی ترین جانیان این عصر و زمان، شده است. شاید مرز خیر و شر، هیچ زمان، اینقدر روشن و شفاف نبوده است. بسیاری از اندیشمندان، هنرمندان، ورزشکاران، کارشناسان و فعالان رسانه ای در اقصی نقاط جهان، فارغ از مرزهای جغرافیایی، و فقط به حکم انسانیت، با کلام و قلم خود، قدمی در محکومیت این جنایت برداشتند و عاملان و مسببان این جنایت را رسوا نمودند.

اما راستش را بخواهید هرچه این روزها دنبال دوکلمه بیانیه یا حتی دوخط مطلب از برخی هنرمندان کشورمان می‌گردم، چیزی پیدا نمی‌کنم. هنرمندانی که با نقش آفرینی های منحصربه فرد خود در قالب قهرمانان، فرماندهان و رزمندگان سال های دفاع مقدس، تصاویری ماندگار در ذهن مخاطبان ثبت کردند. بارها در سالن های سینما از رشادت های آن فرماندهان به خود بالیدیم و افتخار کردیم؛ از غم نبودشان گریستیم، و آرزو کردیم کاش زمانه به ما نیز چنین فرصتی می داد.

از سوی دیگر بر شما که نقش را اینگونه زنده و باورپذیر اجرا کردید درود فرستادیم و هرکجا که شما را دیدیم تحسین تان کردیم. اما نمی دانم چرا در این لحظه و حال، خبری از شما نیست تا مردم با خود بگویند که نه! فلانی فقط یک بازیگر نیست؛ بلکه هنرمندی همراه در کنار غم و شادی مردمش است. البته گمان اشتباه نکنید. این زمان، نه دیگر رنگ مردم، خاکستری است؛ و نه دیگر آن زمانی است که مردم بخواهند تابع شما جماعت مشهور باشند. بلکه مردم خود بعثت کرده اند و پیش قراولان این بزنگاه بزرگ شده اند. در واقع قصدم از این سطور، متنبه کردن شماست تا به خود بیایید و با مردم بزرگ و سرافراز ایران همراه شوید. شاید به خاطر آن نقش ها - که البته پول های خوبی هم از بیت المال به جیب زدید-؛ باز بتوانید خودتان را از مردم، با مردم و در کنار مردم بدانید.

و، اما کلام آخر!

کتاب تاریخ جهان در حال ورق خوردن است. برای ما ایرانیان که وطن فروشی، وطن بخشی و وطن شوهردهی حاکمان ترسو و بی لیاقت را بارها خوانده ایم، و انگشت حسرت گزیده ایم، هرگز نباید اینچنین تجربه تاریخی بزرگی را سرسری گرفت.

اکنون لحظه تاریخی پایان افول ابرقدرت ها، و آغاز دوره ای جدید با ظهور قدرتی جدید و جهانی در تاریخ معاصر است. قطعا گوشی های گران قیمت تان هم نمی تواند این همه شکوه و عظمت را با کیفیت واقعی به شما نشان دهد. از ویلاهای خود بیرون بیایید و چرخی بین مردم بزنید. حیف است فقط در بنرهای سردر سینما و پوستر فیلمها، فدایی وطن باشید. قهرمانان و فدائیان واقعی وطن، این روز و شب ها در کف خیابان های شهر هستند. به آنها بپیوندید. حیف است فردای پیروزی هیچ نشانی جز شرمساری بر پیشانی تان نباشد. حیف است.

*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.