به گزارش مشرق، عبدالله گنجی طی یادداشتی نوشن:

تا قبل از جنگ های دوگانه ایران- روس که با دو معاهده ننگین گلستان (۱۲۲۸ ه) و ترکمنچای (۱۲۴۳ ه) به پایان رسید، ایرانیان بر این باور بودند که جهان در حال رؤیت قامت بلند امپراتوری ایران است.

دوران درخشان هخامنشی، آل بویه و صفویه، نقاط عطف قد کشیدن ایرانیان بود، اما بعد از آن دو جنگ، حقارت و حدود ۱۸۰ سال استمرار یافت و اشغال، کودتا، تجزیه و قراردادهای استعماری و … نمادهای توصیف ایرانیان شد.

با انقلاب اسلامی این داستان پایان یافت و با جنگ هشت ساله عبور از آن وضعیت تثبیت شد. اما جنگ رمضان، ایران را به ۲۳۰ سال قبل یعنی به دوران قبل ازجنگ اول ایران- روس برد و امپراتوری ایرانیان را مجددا بیدار کرد. برای فهم این مهم باید مقدورات، شرایط اقتصادی، نظامی و فناوری و در یک کلمه قدرت عرفی دوطرف را سنجید.

بعد از این سنجش، پنجره ای در ذهن باز می شود: ایران محاصره شده ۴۰ روز با دو غول بزرگ نظامی- اقتصادی و فناوری دنیا جنگیده است. قدرت یکی به حدی است که اکثریت کشورهای جهان اشاره او را تمکین می کنند (مثل اعمال تحریم های ایران). صف آرایی حق - باطل، فقر- غنا، استکبار- استضعاف، اسلام- کفر، اسلام- غرب، اپستین- پاکان مهم ترین ادراک از این جنگ نابرابر است که ما تقریبا آن را برابر کردیم و چربش ایمان مان هویدا شد. در این جنگ معنویت ایرانیان بر قدرت مادی غرب پیروز شد. اما مؤلفه ها و شاخص های قد کشیدن ما چیست؟



۱- در هیچ جنگی مهاجم براساس شروط مدافع مذاکره نمی کند. مهاجم که در حین یا پس از جنگ شرایط را برای تحمیل دیکته می کند و کشوری که تحت فشار جنگ است مجبور به پذیرش یا تسلیم می شود. در این جنگ- که قرار بود ایران فرو بپاشد یا تسلیم شود- شرایط پانزده گانه امریکا رد و شرایط ده گانه ایران مبنای آتش بس قرار گرفت و معادله معکوس شد. ترامپ ابتدا رسما جنگ را سه روزه اعلام کرد ولی ما ۴۰ روزه او را مجاب به عقب نشینی کردیم.

۲- سابقه ندارد یک کشور محاصره شده و خارج از قدرت های اصلی مقابل غرب و امریکا این گونه بجنگد و دشمن را عصبانی و بی تاب کند، به صورتی که به تخریب پل و فولاد و برق روی آورد و تهدید کند. دشمنی که مزیت های فناوری و نظامی آن زبانزد است، این گونه در باتلاق ایران گرفتار شود.

۳- آنها آمده بودند ما را با فروپاشی اجتماعی- از طریق بمباران کلانتری و بسیج- به پایان رسانند و تجزیه ایران را با بمباران پاسگاه های غرب کشور و کلانتری استان های کردی و ارسال سلاح به گروهک های تجزیه طلب سامان دهند، اما نتیجه جنگ تغییر معادلات منطقه شد. ترتیبات امنیتی و اقتصادی آینده خلیج فارس برکشیده مقاومت ایرانیان شد.

۴- اهداف جنگ از تسلیم، فروپاشی، نابودی هسته ای، نابودی موشکی، نظامی و انتظامی، تجزیه از هفته سوم به درخواست مذاکره و «اون تنگه لعنتی را باز کنید» تغییر یافت و دشمن اهداف راهبردی اولیه را به کلی دست نیافتنی دید.

۵- پیش بینی و آینده نگری ستودنی فرماندهان شهید ما در تضمین امنیت شهرک های موشکی باعث شد دشمن با صدها بار بمباران توسط بمب های سنگرشکن B۲ و B۵۲ به جایی نرسد و آتش ایران برای یک روز خاموش نشد و هفت کشور را همزمان زیر آتش گرفتیم و چندین سال به عقب برگرداندیم.

۶- رئیس جمهور امریکا مدیریت سوخت جهان را در اختیار ایران دید و با تقلیل خود به یک خبرنگار آماتور، شخصا صحنه بمباران پل و … را توییت می کرد و شخصا چهارده بار اعلام پیروزی کرد و رسانه های امریکا را به فحش و ناسزا آراسته می کرد که چرا از پیروزی سخن نمی گویند؟

۷- صلابت و منطق ایران جرئت ورود اروپاییان به جنگ را نداد و علاوه بر شکاف در صف بندی ناتو، اروپاییان پشت دروازه های ایران برای مذاکره و تعدیل قیمت سوخت صف کشیدند و در آینده نیز باید این مسیر را در خلیج فارس ادامه دهند. تصویر ایران در اروپا تصویری جدید و قدرتمند شد.

۸- ایران در وسط جنگ فروش نفت تحریم شده خود را افزایش داد و قیمت های جدید را نیزاعمال کردم و برخی خریداران جدید مثل هند نیز بعد از شش سال سراغ ما آمدند و این روند بعد از جنگ نیز استمرار می یابد.

۹- داستان مدرسه میناب، ورزشگاه لامرد، انهدام هواپیماها و هلیکوپترهای امریکا در جرقویه اصفهان خود روایت بدون راوی شکست دشمن شد. صحنه هایی که تلخی آن را یک بار در ویتنام چشیده بودند و اینجا تکرار شد.

۱۰- کشورهای عربی تمام خریدهای پدافندی خود از غرب را برای حفاظت از منافع امریکا خرج کردند، اما ۱۴ پایگاه امریکا نابود شد و اعراب جنوب خلیج فارس دچار بحران معنا در امنیت و آینده امنیتی خود شدند و فهمیدند پایگاه های امریکا نه برای امریکا دستاورد دارد و نه برای آنان امنیت آور است. ترتیبات امنیتی جدید خلیج فارس را ما با قامتی کشیده تعیین خواهیم کرد و امریکا از این پس در خلیج فارس فاقد اقتدار و صلابت برای اعراب خواهد بود.

۱۱- حضور ملت به عنوان خرج قدرت نرم موشکی، دشمنان را در فروپاشی ناکام گذاشت و در حیطه رهبری صرفا سن آن تغییر و چشم انداز آینده را بلندتر کرد. همه اینها در سایه حضور ملت، دوراندیشی نیروهای مسلح از جهت چگونگی حیات و مقاومت در زیر بمباران و صلابت کشور در قاعده «چشم در مقابل چشم» بود. ایران تحریم شده، ایران بدون رهبر و فرماندهان نظامی در اوج جنگید و دنیا فهمید این الگوی سیاسی و متمایز و ممتاز ناشناخته است و بدون افراد کلیدی خود به مثابه شاه کلید گره گشایی خواهد بود که قدرت انعطاف و قبض و بسط آن هر دشمنی را پشیمان خواهد کرد.