به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران پویا؛ یکی از معضلاتی که بسیاری از شهروندان کانادایی با آن روبه رو هستند، مشکل تهیه مسکن و «بی خانمانی» است؛ در سالهای اخیر جمعیت افراد بی خانمان کانادا در حال افزایش است.

پایگاه خبری «CBC» در گزارشی تعداد بی خانمان های مطلق کانادا را بیش از ۲۰۰ هزار نفر در سال بیان می کند؛ براساس آمارهای منتشر شده در سال ۲۰۱۷، تعداد حداقل ۲۵۳ هزار نفر تنها در یک سال بی خانمانی را تجربه می کنند؛ براساس شواهد میدانی، حداقل ۳۵ هزار نفر فقط در یک شب در کنار خیابان ها و پارک ها می خوابند!

این آمار حدودی است و براساس مشاهدات و اطلاعات موجود ثبت شده است؛ به گفته کارشناسان کانادایی، تعداد این افراد بی خانمان بیشتر از آمار بیان شده است؛ بسیاری از افراد بی خانمان، پنهان هستند و هیچگونه اطلاعی از آنان در دسترس نیست!

افرادی که در کانادا بی خانمانی را تجربه می کنند از نظر سن، جنس و پیشینه قومی و نژادی بسیار متنوع هستند؛ با این حال، برخی از گروه ها بیشتر در معرض خطر بی خانمان شدن هستند؛ بزرگسالان در سنین ۲۵ تا ۴۹ سال، ۵۲ درصد از افرادی که در کانادا بی خانمانی را تجربه می کنند، تشکیل می دهند؛ سالمندان ۶۵ سال و بالاتر درصد کمی از جمعیت بی خانمان را در کانادا تشکیل می دهند.

یکی دیگر از گروه هایی که افراد بی خانمان کانادایی را تشکیل می دهند، مردمان بومی کانادا هستند؛ در حالی که آنها ۴٫۳ درصد از جمعیت کانادا را تشکیل می دهند، بین ۲۸ تا ۳۴ درصد از جمعیت افراد بی خانمان را تشکیل می دهند.

«بی خانمانی بومی» در بسیاری از شهرهای کانادا حاد است؛ براساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۳، در هر شب میانگین ۶٫۹۷ درصد از جمعیت بومی شهری در کانادا، بی خانمانی را تجربه می کنند؛ افراد بومی شهری تقریبا هشت برابر بیشتر از افراد غیر بومی بی خانمان هستند؛ از هر ۱۵ نفر، یک نفر بدون سرپناه است.

شرایط و تاریخ منتهی به بی خانمان شدن در بین جمعیت بومی به طور قابل توجهی با دیگر جمعیت های کانادا متفاوت است؛ تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد سابقه بیش از حد مردم بومی در جمعیت بی خانمان کانادا، مربوط به میراث استعمار در تاریخ این کشور است.

جوانان بین ۱۳ تا ۲۴ سال، ۱۸٫۷ درصد از افراد بی خانمان در کانادا را تشکیل می دهند؛ از نظر جنسیت، ۵۷٫۶ درصد از جوانان، پسر و ۳۶٫۴ درصد دختر هستند؛ میانگین ۴۰٫۱ درصد از شرکت کنندگان در یک تحقیق در سال ۲۰۱۶ اظهار داشتند که در اولین تجربه بی خانمانی، آنها زیر ۱۶ سال سن داشتند!

براساس مطالعه ای در سال ۲۰۱۲ در مورد جوانان خیابانی، این افراد بیشتر از دیگر جمعیت بی خانمان در کانادا در معرض آسیب قرار می گیرند؛ آنها ۱۱ برابر بیشتر از افراد دیگر در معرض خودکشی، فساد جنسی و مصرف مواد مخدر قرار دارند.

یکی دیگر از گروه های تشکیل دهنده جمعیت بی خانمان در کانادا، زنان هستند؛ ۲۷٫۳ درصد از جمعیت افراد بی خانمان را زنان تشکیل می دهند؛ خشونت خانگی و فقر ناشی از نابرابری جنسیتی، علت اصلی بی خانمانی برای زنان است.

بی خانمانی در کانادا، علل بسیاری دارد؛ بیکاری، مهاجرت به سمت مراکز شهری، کمبود مسکن ارزان قیمت، خروج دولت از حوزه حمایت از درآمد و رفاه اجتماعی، خشونت خانوادگی و اعتیاد است؛ اما به گفته کارشناسان، علت اصلی این معضل کمبود مسکن با قیمت مناسب و عدم حمایت دولت از درآمد و رفاه اجتماعی است.

مطابق نظر رصدخانه ملی کانادا، بی خانمانی در کانادا در این زمان به دلیل نتیجه سیاست های غلط دولت در زمینه مسکن اجتماعی و برنامه های مربوط به آن است؛ در سال ۱۹۹۶ دولت فدرال، مسئولیت بیشتر مسکن های اجتماعی افراد کم درآمد را به استان ها واگذار کرد و بودجه اختصاص داده شده به آن را کاهش داد.

براساس داده های سرشماری سال ۲۰۱۶، تعداد یک میلیون و ۶۹۳هزار و ۷۷۵ خانوار (میانگین ملی ۱۲٫۷ درصد) مشکل مسکن داشتند؛ این مشکل در شهرهای اصلی بیشتر نمایان است؛ ۵ درصد در «کبک»، ۱۷٫۶ درصد در «ونکوور» و ۱۹٫۱ درصد در «تورنتو» با مشکل تهیه مسکن مواجه هستند.

بی خانمانی در کانادا تابعی از قیمت نامناسب و در دسترس نبودن مسکن و درآمد غیرکافی است؛ هنگامی که به تازگی وارد کانادا می شوید، معمولا درآمد مناسبی برای خرید خانه ندارید و گزینه های مسکن ارزان قیمت نیز به اندازه کافی وجود ندارد!

انتهای پیام/