به گزارش خبرنگار قرآن و فعالیت های دینی خبرگزاری فارس دوران جوانی بی تردید ارزشمندترین مقطع از عمر انسان ها به شمار می رود زیرا در جوانی است که آمادگی روحی و جسمی در اوج قرار دارد و به همین سبب بندگی و جلب رضایت الهی می تواند آسان تر و سریع تر اتفاق بیفتد، از این رو، رسول خدا (ص) می فرمایند: «إن الله تعالی خلق ملکا ینزل فی کل لیلة ینادی یا أبناء العشرین جدوا و اجتهدوا [۱] خدا فرشته ای آفریده که هر شب از عرش فرود می آید و ندا کند: ای بیست ساله ها!
جدیت و تلاش داشته باشید».
در این نوشتار با مرور احادیث نورانی پیامبر مهربانی ها حضرت محمد صلی الله علیه و آله، به برخی از کارهایی که جوان را در نزد خدای متعال به شکل ویژه مورد توجه قرار می دهد اشاره می کنیم.
جوانی ام فدای خدا
هر چه دارایی که انسان در راه خدا نثار می کند از ارزش بیشتری برخوردار باشد، اثر بیشتری در جلب رضایت الهی و تقرب به سوی او خواهد داشت زیرا خداوند به هیچ چیزی نیاز ندارد و انفاق چیزهای ارزشمندتر، تنها به سود خود انفاق کننده خواهد بود، چنان که قرآن کریم می فرماید: «یا أیها الذین آمنوا أنفقوا من طیبات ما کسبتم و مما أخرجنا لکم من الأرض و لا تیمموا الخبیث منه تنفقون و لستم بآخذیه إلا أن تغمضوا فیه و اعلموا أن الله غنی حمید؛ [۲] ای کسانی که ایمان آورده اید، از چیزهای پاکیزه ای که به دست آورده اید و از آن چه برای شما از زمین برآورده ایم، انفاق کنید و در پی ناپاک آن نروید که [از آن] انفاق نمایید، در حالی که آن را [اگر به خودتان می دادند] جز با چشم پوشی [و بی میلی] نسبت به آن، نمی گرفتید، و بدانید که خداوند، بی نیاز ستوده [صفات] است.»
به همین خاطر است که شهیدان نزد خدای متعال جایگاه ویژه ای دارند زیرا ارزشمندترین دارایی خود یعنی جانشان را در راه خدا فدا کرده اند.
در همین راستا، از بین مقاطع مختلف زندگی انسان، دوران جوانی، که فصل نشاط و شادابی و اوج توان جسمی و روحی انسان است ارزشمندترین بخش زندگی انسان دانسته می شود، از این رو اگر کسی جوانی خود را وقف اطاعت خدا کند محبوب ویژه خدا می شود چنان که رسول خدا (ص) می فرمایند: «إن الله تعالی یحب الشاب الذی یفنی شبابه فی طاعة الله تعالی؛ [۳] خداوند متعال، جوانی را که جوانی اش را در راه بندگی خدا سپری کند، دوست می دارد.»
دوست داشتنی ترین مخلوقات پیش خداوند
یکی دیگر از عواملی که موجب فزونی محبت خداوند به بنده خود می شود آن است که از آزمون های خاص و دشواری که بر سر راه او قرار می گیرد با سربلندی بیرون آید.
دوران جوانی نقطه کانونی آزمون های الهی است.
زیبارویی در جوانی، آبستن آزمون های دشوار الهی است.
جوان زیبارویی که زیبایی اش او را نفریبد و از راه طاعت الهی به سوی معصیت نکشاند شایسته تقدیر و تجلیل ویژه الهی خواهد بود.
پیامبر مهربانی ها در این باره می فرمایند: «إن أحب الخلائق إلی الله عزوجل شاب حدث السن فی صورة حسنه جعل شبابه وجماله لله وطاعته، ذالک الذی یباهی به الرحمن ملائکته، یقول: هذا عبدی حقا؛ [۴] دوست داشتنی ترین مخلوقات پیش خداوند متعال نوجوانی زیبارو است که جوانی و جمال خویش را، برای خدا و در طاعت خدا قرار دهد.
خداوند به چنین نوجوانی بر فرشتگان می بالد و می فرماید: حقا که این نوجوان بنده من است.»
تدبیر و تفکر در جوانی
جوانی با همه نقاط قوتی که دارد چالش هایی نیز آن را تهدید می کند که یکی از آن ها ناپختگی و نسنجیده عمل کردن است.
از این رو، جوانی که بتواند عقل و تدبیر خود را به کار بسته و احساسات خود را مطیع عقل خود گرداند مورد توجه ویژه خدای متعال قرار خواهد گرفت.
او در این باره می تواند از تجربه و تدبیر پیران و انسان های مجرب استفاده کند تا به تکرار تجربه دیگران گرفتار نشود.
رسول گرامی اسلام در این باره نیز می فرمایند: «خیر شبابکم من تشبه بکهولکم و شر کهولکم من تشبه بشبابکم؛ [۵] بهترین جوانان شما آنانند که رفتارشان مثل رفتار پیرمردان، پخته و سنجیده باشد و بدترین پیران، کسانی اند که چون جوانان شما رفتار کنند.»
توبه در جوانی
یکی دیگر از ویژگی های مثبتی که در صورت انجام در جوانی، ارزش بسیار بیشتری داشته و تجلیل ویژه خدای متعال را به دنبال خواهد داشت، توبه و بازگشت از گناهان است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند: «إن الله تعالی یحب الشاب التائب؛ [۶] به راستی که خداوند، جوان توبه کننده را دوست می دارد.»
احترام به کهن سالان
یکی از آفت های نشاط و بالندگی جوانی آن است که می تواند جوان را به خود مغرور کرده و او را از احترام به کهنسالان بازدارد.
جوانی که در جوانی احترام پیران را نگاه دارد نزد خدای متعال ارج و منزلت خواهد داشت چنان که رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند: «ما أکرم شاب شیخا لسنه إلا قیض الله له عند کبر سنه من یکرمه؛ [۷] هیچ جوانی، کهنسالی را به خاطر پیری او احترام نمی کند مگر این که خدا کسی را از پیش آماده می کند تا آن جوان را هنگام پیری گرامی دارد و احترام کند.»
به طور کلی، خوبی هایی که در جوانی صورت می پذیرد از ارزش بیشتری نزد خدای متعال برخوردارند زیرا بیشترین اسباب تحریک انسان به گناه و غفلت از یاد خدا در این دوران اتفاق می افتد.
محسن رفیعی
پی نوشت:
[۱] دیلمی، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلی الصواب( للدیلمی)، ناشر: الشریف الرضی، قم، ۱۴۱۲ ق، ج ۱، ص ۳۲-
[۲] سوره بقره، آیه ۲۶۷.
[۳] کنز العمال : ج ۱۵، ص ۷۷۶، ح ۴۳۰۶۰.
[۴] المتقی الهندی، کنز العمال؛ ج۱۵، ص ۷۸۵، ح ۴۳۱۰۳.
[۵] طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الأخلاق - قم، چاپ: چهارم، ۱۴۱۲ ق / ۱۳۷۰ ش، ص ۱۱۸.
[۶] المتقی الهندی، کنز العمال؛ ج ۴، ص ۲۰۹، ح ۱۰۱۸۵.
[۷] طبرسی، علی بن حسن، مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار - نجف، چاپ: دوم، ۱۳۸۵ق / ۱۹۶۵م / ۱۳۴۴ش، ص۱۶۸.
انتهای پیام/