به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، «محمد یونس» برنده جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۶ و از اقتصاددانان بنگلادشی در گفتگویی با «ان تی وی» آلمان تصریح کرد: جهانی که ما می شناسیم در حال رسیدن به مرزهای خود است، چرا که ما هم زمان ۳ بحران موجودیتی را تجربه می کنیم. این بحران ها مانند یک بمب زمانی عمل کرده و بدون تردید تهدیدی برای بشریت محسوب می شوند. اولین بحران فاجعه آب و هوایی است. هشدارها و جزئیات این بحران مشخص است و ما باید تا سال ۲۰۵۰ خیلی سریع و گسترده در این راستا عمل کنیم.

وی افزود: مسئله دوم فناوری هایی مانند هوش مصنوعی است. این فناوری ها می توانند در پانزده سال آینده حدود نیم میلیارد شغل را نابود کنند. سومین مسئله هم تمرکز فزاینده ثروت در دست تعداد معدودی است؛ این نشان می دهد که سیستم اقتصادی جهانی کاملا اشتباه است و این به تنهایی تهدیدی برای بشریت است.

محمد یونس در ادامه اظهار داشت: شما تصور کنید که خون در بدن ما تنها در یک دست جریان داشته باشد؛ مشابه چنین چیزی در سیستم اقتصادی ما دیده می شود. حدود ۱ درصد انسان ها مالک ۹۹ درصد دارایی های دنیا هستند. من خواستار طراحی مجدد این سیستم هستم. منظور من یک سیستم جایگزین نیست، اما باید اصلاحات اساسی در این سیستم ایجاد شود چرا که این بخش مهمی از نیازهای بشر را شامل می شود.

این دانشمند بنگلادشی در بخش دیگری از این گفتگو تصریح کرد که سوسیالیسم از بروکراسی بزرگ و دست و پاگیر و تمرکز قدرت در دست تعدادی معدود رنج می برد. به این ترتیب سوسیالیسم اغلب اقدامات اقتصادی را ناکارآمد، بی تاثیر و مستعد فساد می کند.

محمد یونس در بخش دیگری از این گفتگو به مسئله برگزیت پرداخته و گفت: برگزیت یک عقبگرد بسیار قابل تاسف است و یک تصمیم آسیب زا برای انگلیس و اتحادیه اروپا است. ما در دورانی زندگی می کنیم که باید در کنار هم باشیم نه اینکه از هم جدا شویم. امروزه باید این مسئله مطرح باشد که اصول مشترکی را تدوین کنیم و مطابق آن عمل کرده و از این طریق بر اشتباهات تاریخ غلبه کنیم. از این رو روز برگزیت برای من روز عزا بود.

وی در ادامه گفت: می توان این طور گفت که برگزیت یک پروژه خودخواهانه است. انگلیسی های ثروتمند می خواهند تحت شرایط جدید ثروتمندتر شوند در حالی که انگلیسی های فقیر شرایطی به سمت اروپای شرقی سوق داده شده را تجربه می کنند. این مسئله توسط سیاستمداران مورد سوء استفاده قرار گرفت. آن ها به دنبال راه حل های ساده بودند و خروج از اتحادیه اروپا را به عنوان راه حلی ساده اعلام کردند. بر این اساس باید دور انگلیس حصار کشیده شده و مهاجرت ها از خارج دشوار و یا ناممکن می شد. یک شبه دیواری بزرگ اطراف انگلیس کشیده شده است. من به خوبی می توانم تصور کنم که به این ترتیب دیوارهایی در داخل کشور ساخته خواهد شد.

انتهای پیام/