خبرگزاری تسنیم، اگر چه مصوبه دیروز مجلس به منزله الزام استفاده دولت از کوپن الکترونیک نبود ( اساسا بیشتر شبیه یک فیلم با پایان باز بود نه بخشی از فرآیند تقنین یک کشور)، اما بلافاصله واکنش های تند و تیز به «کوپنی شدن اقتصاد» بین بعضی از اقتصاددانان به راه افتاد. استاد محترمی مصاحبه کرده بودند که« کوپن اساسا برای شرایط جنگی است» و روزنامه محترمی تصویر رییس جمور را روی صفحه اول قرار داده که کوپن در دست دارد و شعار «به عقب بر نمی گردیم» بالای آن نقش بسته است. در این باره چندنکته ضروری قابل عرض است:

تصور آن که تضمین حداقلی از سبد غذایی برای اقشار نیازمند صرفا مختص شرایط جنگی است به وضوح غلط است. از ۱۹۶۴ تامین حداقلهای غذایی در آمریکا به صورت ثابت و بی وقفه بر بستر قانونی جدید در حال اجراست و کارتهای اعتباری مربوط به این برنامه(EBT) به صورت فراگیر از سال ۲۰۰۴ در آمریکا مورد استفاده است بدون ان که این کشور درگیر شرایط جنگی باشد.

بدون هیچ نوع سر و صدا و تنش، برنامه کارت الکترونیک رفاه( که دربسیاری جنبه ها شباهت به EBT دارد) بیش از چهار سال است که بدون تشکیل صف، بدون سر و صدا و بدون گزارش حتی یک مورد ناآرامی اجتماعی( شبیه به آن چه امروز در صف های گوشت شاهدیم و شبیه به آن چه در اوایل دولت آقای روحانی در توزیع سبد کالا شاهد بودیم) در حال خدمات رسانی است و دوره های متوالی توزیع سبد کالا توسط آن انجام شده است بدون آن که «کشور در شرایط جنگی باشد» یا « به عقب بازگشته باشد».

در نسخه اجرا شده تا کنون شخص به سلیقه خود و در پایانه های توزیعی به اندازه تقریبا همه فروشگاههای زنجیره ای امکان دریافت حداقل های مورد نیاز خود را داشته و دارد، بدون آن که شان او لگد کوب شود یا نیاز به یافتن «توزیع کنندگان پاک» باشد.

همه نقدهای تیز و تند به دولت آقای روحانی به جای خود، کارت الکترونیک رفاه یکی از بهترین اجراهای یک طرح معقول رفاهی است که تا به حال در ایران دیده ام و فعلا محتملترین( و عاقلانه ترین) سناریوی ممکن درباره مصوبه مجلس گسترش پوشش کارت رفاه است.

مسائل ملی، «مسائل ملی» است و نباید آن را حتی به اندازه یک تیتر فدای انگیزه های جناحی کرد .

انتهای پیام/