آقای ضیایی صاحب یک کارگاه خیاطی است. تا قبل از جنگ، چرخ های کارگاه او لباس های ورزشی می دوختند. به گفته خودش از وقتی ۱۳_۱۴ سالش بوده دغدغه وطن دوستی داشته است. او در همان روزها با وجود سن کم خودش را به جبهه رسانده است. در جنگ تحمیلی رمضان با آشنایی با جوانان جهادی مسجد محل، کارگاه خود را محل دوخت پرچم ایران تبدیل کرده است.