به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مباهله در تاریخ اسلام به ماجرایی اشاره دارد که طی آن، رسول خدا صلی الله علیه و آله پس از مناظره با مسیحیان نجران و ایمان نیاوردن آنان، پیشنهاد مباهله داد و آنان پذیرفتند. آیه۶۱ سوره آل عمران مشهور به آیه مباهله، در شأن این ماجرا نازل شد؛ خداوند در این آیه می فرماید «فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع أبناءنا و أبناءکم و نساءنا و نساءکم و أنفسنا و أنفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنت الله علی الکاذبین»، یعنی و هر کس با تو درباره عیسی در مقام مجادله برآید، بعد از آنکه به احوال او آگاهی یافتی، بگو: بیایید ما و شما فرزندان و زنان و کسانی را که به منزله خودمان هستند بخوانیم، سپس به مباهله برخیزیم (در حق یکدیگر نفرین کنیم) تا دروغگویان (و کافران) را به لعن و عذاب خدا گرفتار کنیم.». گفته می شود این واقعه با نامه حضرت رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله به مسیحیان نجران و دعوت آنان به اسلام شروع شد و در نهایت با عقب نشستن آنان و ایمان آوردن عده ای از آنان پایان یافت. قبل از اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله با نجرانیان مباهله کند، عبا بر دوش مبارک گرفت و امیرالمؤمنین علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها و امام حسن و امام حسین علیهما السلام را زیر عبا قرار داد و گفت: پروردگارا، هر پیغمبری را، اهل بیتی بوده است که مخصوص ترین خلق خدا بوده اند به او. خداوندا، اینها اهل بیت منند. پس از ایشان برطرف کن شک و گناه را و پاک کن ایشان را کاملا. پس از آن جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر را در شأن ایشان آورد، سپس حضرت رسول صلی الله علیه و آله این چهار بزرگوار را بیرون برد از برای مباهله.

فردی به نام مکحول که از حافظان حدیث در قرن دوم هجری بود، نقل می کند امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله آنان که مطالب را نیکو به خاطر می سپارند، می دانند که در میان آنان کسی نیست که دارای منقبتی باشد مگر اینکه من شریک او بوده ام و بر او برتری داشتم، اما هفتاد منقبت دارم که هیچ یک از آنان را در آن شرکتی نیست. عرض کردم ای امیرالمؤمنین مرا از آن منقبت ها آگاه کن … تا آنجا که فرمود سی و چهارمین منقبت این است که نصارا مدعی شدند که با پیامبر صلی الله علیه و آله مباهله کنند، خدا [این آیه را] فرو فرستاد:فمن حاجک فیه من بعد ما جاءک من العلم فقل تعالوا ندع أبناءنا و أبناءکم و نساءنا و نساءکم و أنفسنا و أنفسکم؛ در اینجا نفس من، نفس رسول خدا بود و منظور از نساء، فاطمه و از أبناء، حسن و حسین است. سپس جمعیت نصارا پشیمان شدند و از رسول خدا عفو کردند و ایشان پذیرفت. به حق آن که تورات را بر موسی و قرآن را به محمد فرستاد اگر با ما مباهله کرده بودند همه به صورت میمون ها و خوک ها مسخ می شدند؛ فکانت نفسی نفس رسول (صلی الله علیه و آله)، و النساء فاطمه (سلام الله علیها)، و الأبناء الحسن و الحسین (علیها السلام)، ثم ندم القوم فسألوا رسول الله (صلی الله علیه و آله) الإعفاء فأعفاهم، و الذی أنزل التوراه علی موسی (علیه السلام) و الفرقان علی محمد (صلی الله علیه و آله) لو باهلونا لمسخوا قرده و خنازیر.

امیرالمؤمنین علیه السلام در این فراز از روایت، مصادیقی از آیه ی مباهله را بر پنج تن آل عبا تطبیق دادند؛ به این صورت که منظور از «نساءنا » را وجود مقدس حضرت فاطمه سلام الله علیها و «أنفسنا» را به خود و نیز «أبناءنا» را به امام حسن و امام حسین علیهما السلام نسبت دادند و در انتها، نتیجه ی پذیرش مباهله از سوی نجرانیان اشاره کردند؛ به این صورت که اگر آنها مباهله را می پذیرفتند، به صورت میمون و خوک مسخ می شدند. مسخ شدن به صورت میمون در امت یهود سابقه داشت، آنجا که امر خداوند درباره روز شنبه را نادیده گرفتند؛ همچنان که یکی از احکام تورات، وجوب تعطیل کردن شنبه بود که حرص و آز، گروهی از بنی اسرائیل را به کار واداشت؛ لذا خداوند، افراد حیله گر را به صورت بوزینه در آورد تا درس عبرتی برای دیگران باشد. آیات ۵۶ سوره بقره، آیه۶۰ مائده و ۱۶۶ اعراف از این ماجرا سخن می گوید. مسخ در مسیحیان نیز مسبوق به سابق بود؛ خداوند در آیه۶۰ سوره مائده در عین اینکه از مسخ به صورت میمون در امت یهود می گوید، درباره مسخ به صورت خوک در مسیحیت هم صحبت می کند، آنجا که فرمود «قل هل أنبئکم بشر من ذلک مثوبة عند الله من لعنه الله و غضب علیه و جعل منهم القردة و الخنازیر و عبد الطاغوت أولئک شر مکانا و أضل عن سواء السبیل»؛ یعنی بگو: «آیا شما را به بدتر از [صاحبان] این کیفر در پیشگاه خدا خبر دهم؟ همانان که خدا لعنتشان کرده و بر آنان خشم گرفته و از آنان بوزینگان و خوکان پدید آورده و آنانکه طاغوت را پرستش کرده ا ند. اینانند که از نظر منزلت، بدتر، و از راه راست گمراه ترند.» از امام صادق علیه السلام نقل شده که که مسخ شدگان خوک قومی از بنی اسرائیل بودند که عیسی بن مریم علیه السلام آنها را نفرین و خداوند آنها را تبدیل به خوک کرد.

انتهای پیام/