[۱] بخشی از آیه ۹۳ سوره مبارکه النحل که متن کامل آیه چنین است: ولو شاء الله لجعلکم أمة واحدة ولیکن یضل من یشاء ویهدی من یشاء ولتسألن عما کنتم تعملون ترجمه: و اگر خدا می خواست، همه شما را امت واحدی قرارمی داد؛ (و همه را به اجبار وادار به ایمان می کرد؛ اما ایمان اجباری فایده ای ندارد!) ولی خدا هر کس را بخواهد (و شایسته بداند) گمراه، و هر کس را بخواهد (و لایق بداند) هدایت می کند! (به گروهی توفیق هدایت داده، و از گروهی سلب می کند!) و یقینا شما از آنچه انجام می دادید، بازپرسی خواهید شد!

این مضمون در آیات دیگری از کتاب حکیم نیز ذکر شده است به عنوان مثال در آیه ۲۶ سوره مبارکه ی بقرة آمده است: (إن الله لا یستحیی أن یضرب مثلا ما بعوضة فما فوقها فأما الذین آمنوا فیعلمون أنه الحق من ربهم وأما الذین کفروا فیقولون ماذا أراد الله بهذا مثلا یضل به کثیرا ویهدی به کثیرا وما یضل به إلا الفاسقین) ترجمه: خداوند از این که (به موجودات ظاهرا کوچکی مانند) پشه، و حتی کمتر از آن، مثال بزند شرم نمی کند. (در این میان) آنان که ایمان آورده اند، می دانند که آن، حقیقتی است از طرف پروردگارشان؛ و اما آنها که راه کفر را پیموده اند، (این موضوع را بهانه کرده) می گویند: «منظور خداوند از این مثل چه بوده است؟!» (آری،) خدا جمع زیادی را با آن گمراه، و گروه بسیاری را هدایت می کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می سازد!

همچنین در آیه ۸۲ سوره ی مبارکه ی اسراء آمده است: (وننزل من القرآن ما هو شفاء ورحمة للمؤمنین ولا یزید الظالمین إلا خسارا) ترجمه: و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است برای مؤمنان، نازل می کنیم؛ و ستمگران را جز خسران (و زیان) نمی افزاید.