مهر | دانش و فناوری | چهارشنبه، ۲۸ آبان ۱۴۰۴ - ۱۲:۱۲

«تدوین الگوی مسکن زیست پذیر از محله تا شهر» در قالب طرح پسادکتری با راهنمایی ابوالفضل مشکینی و حمایت بنیاد ملی علم ایران انجام شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از بنیاد ملی علم ایران (INSF)، «تدوین الگوی مسکن زیست پذیر از محله تا شهر (مورد پژوهی: کلانشهر کرج)» طرح پسادکتری سمیه علیپور است که با راهنمایی ابوالفضل مشکینی و حمایت بنیاد ملی علم ایران انجام شده است.
علیپور با بیان اینکه از نمودهای کالبدی بارز محیط شهری؛ مسکن و واحد مسکونی است که نقش بسیار مهمی در تغییرات کیفیت زندگی دارد، گفت: به عبارتی کیفیت یک واحد مسکونی یا فضای مسکونی ارتباط مستقیمی با کیفیت زندگی روزمره ساکنین دارد.
حوزه مسکن با تمامی جوانب خود و همچنین معیارهای کلان و خرد خود بخش کلیدی و تعیین کننده ای در سیستم شهری دارد این سهم از اشتغال و تولید ناخالص داخلی گرفته تا پیوندهای قدرتمند پسین و پیشین با اقتصاد ملی؛ همچنین مسکن با بعد کالایی خود در بعضی مواقع مهم ترین دارایی و زمینه اصلی پس انداز و سرمایه گذاری خانوارهای شهری به شمار می رود و در همین راستا است که مسکن شهری می تواند بخش مهمی از زندگی و مؤلفه های اصلی در مناسبات اقتصادی، اجتماعی، کالبدی ساکنین به حساب آید.
وی تصریح کرد: از طرفی همین مؤلفه بسیار مهم ارتباط تنگاتنگی با ساختار و کارکرد اقتصادی خانوارها، شیوه های سکونت، موقعیت های شغلی، نیازهای فردی و اجتماعی ساکنین و … دارد.
براین اساس برنامه ها و سیاست های این حوزه از حساسیت بالایی برخوردار است و باید به گونه ای تنظیم و اجرا شوند تا از آثار افقی و عمومی آن و ایجاد آشفتگی ها و عدم تعادل ها در تمامی سطوح میانه شهری تا منطقه ای ملی کاسته و سبب افت کیفیت زندگی و زیست پذیری نشود.
وی تأکید کرد: از همین رو پرداختن به روش ها و رویکردهای نوین شهری که هرکدام با هدف حل مشکلات شهری، بهبود وضعیت کمی و کیفی مسکن، ارتقا کیفیت محیط مسکونی، افزایش امینت فردی و اجتماعی، افزایش امیدواری و حس تعلق خاطر ساکنین محیط مسکونی و بسیاری موارد دیگر امری کاملا ضروری است تا بتوان به پیشبرد شهر به سوی مطلوبیت و داشتن مسکن زیست پذیر نائل آمد.
این محقق و پژوهشگر اضافه کرد: یکی از همین رویکردها آینده نگاری است که ظهور آن برابر با عمده ضعف نظام برنامه ریزی شهری است.
روش های شناخت و ساخت در آینده نگاری نیازمند تعامل با پدیده های آشکار و پنهان اجتماعی و سپس طی مسیر برنامه ریزی است.
وی ادامه داد: آینده نگاری در حوزه مسکن می تواند به ارزیابی سیاست های این حوزه، رتبه بندی مکان ها به لحاظ زیست پذیری، تدوین استراتژی های مدیریت و برنامه ریزی شهری کمک کند و درک عمیقی از اولویت بندی مسائل را برای برنامه ریزان و مدیران شهری به جهت ارتقای کیفیت زیست را برای شهروندان فراهم آورد.
این محقق و پژوهشگر ادامه داد: از مزایای این رویکرد در برخورد با مسکن می توان به شناسایی محله ها و محیط های مسکونی مسئله دار، علل نارضایتی های مردم از محیط مسکونی، اولویت های شهروندان در محیط مسکونی، تأثیر مجموع فاکتورهای اجتماعی، اقتصادی بر کیفیت زیست و پایش کارایی سیاست ها و استراتژی ها در این حوزه اشاره کرد.
علیپور در پایان خاطرنشان کرد: همچنین فقدان مطالعات تجربی وسیع و گسترده در این زمینه در ایران و عدم ارزیابی زیست پذیری مسکن در مقیاس محلی از ضرورت های اصلی این پژوهش ها است.