به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا، معجزه، از مصدر «اعجاز» به معنای درماندگی، ناتوانی و نیز پایان هر چیز است. (معجم مقاییس اللغة، ج ۲، ص۲۲۱) اعجاز، به معنای ناتوان کردن یا ناتوان یافتن دیگری است. بنابراین در اصطلاح، عملی است که از سوی برگزیدگان الهی صادر می شود، به گونه ای که سایرین از انجام چنین عملی عاجزند. امام صادق علیه السلام درباره علت عطای معجزه به انبیا و برگزیدگان الهی فرمود: لیکون دلیلا علی صدق من أتی به و المعجزة علامة لله لایعطیها إلا أنبیاءه و رسله و حججه لیعرف به صدق الصادق من کذب الکاذب؛ برای آنکه دلیل بر صدق و راستی گفتار ایشان باشد، و معجزه علامت و نشانه ای است که خداوند عطا نمی فرماید مگر به انبیا و رسل و حجج خود، تا درستی گفتار راستگو و دروغ دروغگو شناخته شود.» (علل الشرائع، ج۱، ص۱۲۲) از این جهت یکی از صادره های منسوب به پیامبر(ص) و اهل بیت وحی علیهم السلام، معجزاتی است که به مناسبت های مختلف از سوی ایشان صورت می گرفت

الف) یکی از یاران امام صادق علیه السلام از آن حضرت نقل می کند که ۱۴ نفر در شب چهاردهم ماه ذی الحجه نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند؛ گفتند: یا محمد هر پیامبری برای اثبات نبوت خود، دارای آیت و معجزه ای بوده است. ما می خواهیم که معجزه ای از جانب تو برای ما آشکار شود. پیامبر گفت: مقصود شما از این گفتار چیست؟ ما الذی تریدون? گفتند اگر نزد خدای خود دارای قدر و منزلتی، فرمان بده تا ماه به دو نیمه شود. پس از این درخواست، جبرئیل نزد پیامبر آمد و گفت: یا محمد، خداوند بر تو سلام و درود فرستاده و گوید: من هر چیزی را در فرمان تو قرار داده ام؛ سپس پیامبر سر خود را به طرف آسمان بلند کرد و فرمان داد تا ماه به دو نیمه شود پس از این فرمان ماه به دو نیمه شد. پیامبر سجده شکر بر جای آورد و اصحاب که با وی بودند نیز سجده کردند. فهبط جبرئیل ع و قال یا محمد إن الله یقرئک السلام و یقول لک: إنی قد أمرت کل شیء بطاعتک، فرفع رأسه فأمر القمر أن ینقطع قطعتین، فانقطع قطعتین فسجد النبی ص شکرا لله- و سجد شیعتنا.

سپس پیامبر سر خویش را از سجده برداشت و دوباره به طرف آسمان بلند کرد. اصحاب نیز همان عمل را انجام دادند؛ سپس پیامبر خواست که ماه به صورت اول خود برگردد. ماه نیز به حالت اول خود بازگشت، سپس آن ۱۴ نفر گفتند یا محمد موقعی که مسافران ما از یمن و شام باز آیند. از آن ها سؤال خواهیم کرد که آیا چنین منظره ای را در آن ممالک دیده اند یا نه؟ اگر بگویند که انشقاق ماه را دیده اند، یقین خواهیم کرد که این عمل از نزد پروردگار تو بوده است و اگر بگویند که چنین انشقاقی را در آن سامان ندیده اند. معلوم می شود که عمل تو سحر و جادوئی بیش نخواهد بود سپس این آیات نازل شد. (اقتربت الساعة و انشق القمر؛ نزدیک شد قیامت و از هم شکافت ماه)، (و إن یروا آیة یعرضوا و یقولوا سحر مستمر؛ و هرگاه نشانه ای ببینند روی بگردانند و گویند: «سحری دائم است.» (إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۱، ص۴۱۱)

ب) در نقل دیگری آمده است پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حجر اسماعیل نشسته بود و قریش با هم گفت وگو می کردند و به یکدیگر می گفتند: محمد ما را عاجز کرده، نمی دانیم چه کار کنیم؟ بعضی از آنها گفتند: برخیزید برویم از او بخواهیم که علامتی در آسمان به ما نشان دهد؛ زیرا سحر در آسمان اثر نمی کند. به سوی پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله- روانه شدند و گفتند: ای محمد! اگر تو ساحر نیستی، علامتی را در آسمان به ما نشان بده؛ چون ما می دانیم که سحر در آسمان اثر نمی کند. حضرت فرمود: «این ماه شب چهارده را می شناسید؟». ألستم ترون هذا القمر فی تمامه لأربع عشرة

گفتند: بله

حضرت فرمود: «آیا می خواهید علامت شما، این ماه باشد؟» قال أفتحبون أن تکون الآیة من قبله و جهته

گفتند: بله

حضرت با انگشت مبارک به ماه اشاره کرد. ماه دو نیمه شد؛ نیمی در پشت کعبه قرار گرفت و نیمی دیگر در بالای کوه ابوقبیس و مردم نگاه می کردند.

سپس گفتند: ماه را به جای خود برگردان. حضرت دوباره با دستش به نیمی که در پشت کعبه بود اشاره کرد و با دست دیگرش به نیمی که در کوه ابو قبیس بود، آنها نزدیک هم شدند و به هم چسبیدند و ماه در جای خود قرار گرفت.

مشرکان گفتند برخیزید، سحر محمد در آسمان نیز اثر کرد! خداوند متعال درباره شق القمر و عکس العمل ناشایست قریش، این آیات را نازل کرد: اقتربت الساعة و انشق القمر و إن یروا آیة یعرضوا و یقولوا سحر مستمر (الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۱۴۲)

انتهای پیام/