به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حدیث امامت امام رضا علیه السلام، مهم ترین روایت درباره تعریف امام و جایگاه امام در نظام عالم و منبعی مهم نزد شیعیان برای درک مفهوم امام است. عبدالعزیز بن مسلم راوی این حدیث می گوید همراه امام رضا علیه السلام در مرو بودیم و در مسجد جامع آن شهر جمع شدیم و مردم در موضوع امامت بحث و گفت وگو می کردند و اختلاف عقیده بسیاری را ذکر کردند. پس من به خدمت سرور و مولایم امام رضا علیه السلام رسیدم و او را از سخنان مردم آگاه کردم. امام لبخندی زد، آنگاه فرمود ای عبدالعزیز، این طایفه ندانستند و در دین خویش فریفته شدند و پس از مقدمه ای، به جایگاه امام اشاره کردند.

در بخشی از این حدیث می خوانیم: الإمام النار علی الیفاع الحار لمن اصطلی و الدلیل فی المهالک من فارقه فهالک؛ یعنی امام، شعلۀ فروزنده بر تپه و گرمی بخش بر سرمازده و راهنمای در مهلکه ها است و هر آن کس که از آن جدا شود نابود می شود.

در این حدیث در قالب مثال، به دو خصلت دنیا اشاره شده است:

۱- سرما؛ امام رضا علیه السلام می فرماید «امام»، گرمابخش سرمازده هاست: الحار لمن اصطلی. گفته اند «اصطلی بالنار» یعنی کسی که با آتش خود را گرم کرد. فردی که در سرما قرار می گیرد، به دنبال پناهگاه و ابزاری برای گرم کردن خود است. در شرایط دنیا، «امام» گرمابخش آن مؤمنی است که به او پناه می برد.

۲- مهلکه ؛ دومین ویژگی که امام رضا علیه السلام درباره شرایط دنیا مطرح می کنند، تله های دنیا یا مهلکه های آن است. طبق آیات قرآن، مأموریت ابلیس، سوق دادن بشریت به سمت مهلکه ها و هلاک کردن آنهاست. ابلیس با ابزار خود به روش های مختلف از جمله شهوات و خواهش های دنیوی، این شرایط را برای فرد ایجاد می کند تا در وهله اول از محضر خدا غافل شود و بعد به این ترتیب او را از صراط مستقیم دور کند و به سمت پرتگاه های پست دنیا سوق دهد. کسی که به «امام» پناه ببرد، امام او را راهنما خواهد بود تا از مهلکه ها یا تله های انفجاری دنیا عبور کند، اما آنکه از او جدا شود، قانون بر این است که هلاک شود، به این معنا که شخصیت خود را در دنیا گم کند و حالت سرگردانی به او دست دهد. رسول خدا صلی الله علیه و آله به ابوذر فرمود «بدان ای اباذر که خداوند اهل بیت مرا در میان امت من چون کشتی نوح قرار داده که هر که سوار آن شد، نجات یافت و هرکه به آن پشت کرد، غرق و هلاک شد و مثل باب حطه بنی اسرائیل است که هر کس داخل آن شد در امان بماند. ای اباذر وصیت مرا حفظ و عمل کن تا در دنیا و آخرت سعادتمند باشی. و اعلم یا أبا ذر أن الله عز و جل جعل أهل بیتی فی أمتی کسفینة نوح من رکبها نجا و من رغب عنها غرق و مثل باب حطة فی بنی إسرائیل من دخلها کان آمنا. یا أبا ذر احفظ ما أوصیک به تکن سعیدا فی الدنیا و الآخرة.» (الأمالی (للطوسی)، النص، ص۵۲۶)

نهایت اینکه این فراز از حدیث اشاره به جایگاه امام میان امت در شرایط دنیا دارد؛ به این معنا که ماهیت دنیا و شرایط آن، سراسر شدائد و آزمون های سخت است و اساسا خداوند شرایط دنیا را به گونه ای قرار داده تا بندگان در آن در بوته آزمون قرار گیرند. در این بین، عده ای مسیر کفر و انکار و عده ای دیگر مسیر عبودیت را حامدانه و در معیت امام معصوم پیش می گیرند و به فلاح و رستگاری می رسند. بنابراین تقویت حس نیاز به امام معصوم و لزوم همراهی با او از ضرورت های هر فرد مؤمنی است.

انتهای پیام/